همزمان با گذشت هفتاد روز از قطع و اختلال گسترده اینترنت در ایران، گزارشهای تازه نشان میدهد حاکمیت با تداوم سیاستهای محدودکننده، کشور را در یکی از شدیدترین دورههای سانسور و انزوای ارتباطی قرار داده است. بر اساس آمار منتشرشده از سوی نتبلاکس، میزان اختلال اینترنت تا صبح جمعه ۱۸ اردیبهشت از یکهزار و ۶۵۶ ساعت فراتر رفته است.
نتبلاکس در گزارش خود تأکید کرده که دسترسی آزاد به اینترنت، بهویژه در شرایط بحرانی، یک نیاز اساسی برای جامعه محسوب میشود و محرومکردن شهروندان از آن، بیشترین فشار را بر اقشار آسیبپذیر، دانشجویان، کسبوکارهای کوچک و افراد دارای معلولیت وارد میکند.
حکومت ایران علت این محدودیتها را شرایط امنیتی ناشی از جنگ با آمریکا و اسرائیل عنوان کرده است؛ جنگی که از ۹ اسفند آغاز شد و ۳۹ روز ادامه یافت. با این حال، بسیاری از تحلیلگران این توضیح را نپذیرفته و معتقدند حکومت از فضای جنگی بهعنوان پوششی برای تشدید کنترل بر فضای مجازی و پیشبرد پروژه «شبکه ملی اطلاعات» استفاده کرده است.
پشت پرده قطع اینترنت؛ بازار کلان کاسبی
در شرایطی که میلیونها شهروند از اینترنت آزاد محروم ماندهاند، گزارشها نشان میدهد مقامهای حکومتی و نهادهای وابسته همچنان به اینترنت بینالمللی دسترسی دارند. همزمان برخی اپراتورها نیز اینترنت موسوم به «طبقاتی» را با هزینههای بالا در اختیار گروههای خاص قرار دادهاند؛ موضوعی که واکنشهای گسترده و انتقاد کاربران شبکههای اجتماعی را در پی داشته است.
بر اساس ارزیابیها، قطع اینترنت در ایران از ۱۶ فروردین به طولانیترین و گستردهترین نمونه قطع سراسری اینترنت در جهان تبدیل شد و رکورد تمامی موارد مشابه را پشت سر گذاشت.
با وجود انتشار گزارشهای متعدد درباره خسارتهای سنگین اقتصادی، آموزشی و اجتماعی ناشی از این وضعیت، تاکنون هیچ مقام یا نهاد رسمی مسئولیت مستقیم این محدودیتها را برعهده نگرفته و توضیح روشنی درباره ادامه آن ارائه نکرده است.
