دکتر عید النعیمات سرنوشت رژیم ایران را در مقالهای با این عنوان مورد تحلیل و بررسی قرار میدهد. دکتر عید النعیمات، نماینده سابق پارلمان اردن میباشد که سایت ایلاف لندن در تاریخ اول بهمنماه ۱۴۰۳ مقاله او را منتشر کرده است.
سقوط رژیم اسد در سوریه زبان امر واقع را در سطح منطقهای تحمیل میکند و در عین حال قدرتهای جهانی را مجبور میکند که با نتایج واقعی آن پس از قطع دستهای رژیم ایران از سوریه و لبنان. در روی زمین روبهرو شوند،
تغییر رژیم ایران و ثبات به کل منطقه
سوال این است که آیا جامعه جهانی محاسبات خود را تغییر میدهد و در کنار مردم ایران قرار میگیرد تا به تغییر رژیم ایران و برقراری رژیم دموکراتیک جدید در این کشور کمک کند؟
ما همه از ایران تا عراق، تا خلیج فارس، تا سوریه، اردن، لبنان، فلسطین و یمن بر این نکته اذعان داریم که تغییر دموکراتیک در ایران طبق آنچه که مقاومت ایرانی مطرح میکند، به کل منطقه ثبات و رونق میآورد، حتی در سوریه که انقلابش پیروز شد و سیستم تخریب در سوریه را فروپاشاند، بهویژه هر دو رژیم «اسد و آخوندها» در سوریه و متحدان آنها که با سیاست زمین سوخته با مردم سوریه و انقلابش برخورد کردند. اردن هزینههای سنگینی را در رابطه با این سیاست پرداخت کرده است، همانطور که مخالفان مردم سوریه بودند، اردن به طور کامل هدف قرار گرفت تحت این بهانه که ضروری است فلسطین آزاد شود. اما نه جولان آزاد شد، نه فلسطین، و نه غزه و لبنان از نابودی و آوارگی مصون ماندند.
امیدوار به آینده بعد از سرنگون بشار اسد
محور مقاومت قربانی شد به طوری که جانها و ذهنها را فدای اهداف خود کردند. با وجود تمام فداکاریهای عظیم مردم سوریه و بازپسگیری کشورشان در حالی که بیشتر آن به ویرانه تبدیل شده است، آنها همچنان با امیدهایی که سالها در افق انتظار میکشیدند، به زندگی ادامه میدهند.
برای این امیدها و بهمنظور آن، همه فداکاریها و خسارتها را تحمل میکنند و اینها همه در برابر پیروزی انقلاب سوریه کم اهمیت است. علیرغم تمام خسارتهایی که اردن در مرزها در مقابل میلیشیاها و گروههایی که سرنوشت سوریه را تعیین میکردند، پرداخت، اما همچنان امیدوار به آینده است.
پس از سالها جهنم که در خاک سوریه کشیده شد و گسترش آن به مرزهای سوریه و اردن و داخل اردن از طریق قاچاق اسلحه و مواد مخدر که امنیت و ثبات اردن را هدف قرار داده بود، و همچنین نابودی غزه و آوارگی مردم آن، و خرابی در لبنان؛ تمام اینها در حضور و کنار گوش جامعه جهانی رخ داد که با بیتفاوتی با این بحرانها برخورد کرد چرا که این امور به منطقه عربی مربوط میشد که آنها سعی در اعمال فشار بیشتر بر آن از طریق رژیم ایران و ابزارهای منطقهای آن داشتند.
چه چیزی در دست رژیم ایران برای مانور باقی مانده است؟
اما امروز پس از شکست رژیم ملاها در سوریه و لبنان و قربانی کردن محور مقاومت، دیگر آنها هیچ چیز زیادی برای پیشبرد سیاستهای فریب و معامله ندارند. پس از شکستن پروژه هلال شیعیشان، دیگر نمیتوانند فراتر از ایران، عراق، خلیج فارس و یمن حرکت کنند.
سوال امروز این است که چه چیزی در دست رژیم ایران برای مانور باقی مانده است؟
آیا پروژه هستهای هنوز ابزاری برای مذاکره و چانهزنی است، یا اینکه سلاح هستهای بهواقعیت تبدیل شده و منتظر اعلام آن است، همانطور که برخی گفتهاند و مقامات آمریکایی و رئیس آژانس بینالمللی انرژی اتمی نیز به آن اشاره کردهاند؟
آیا پروژههای موشکی ایران که بهدنبال دستیابی به سلاح هستهای هستند، یکی از ابزارهای فریب و مانور در شرایط شکست رژیم در سوریه، لبنان و منطقه است؟
در همین زمینه
دیکتاتوری حاکم بر ایران به کدام سو می رود؟
آزادی مردم ایران و ثبات منطقه
آیا رژیم ایران وارد مرحله انزوا و در نهایت نابودی شده است که در آن جریان جهانی خاصی مجبور شود به خواستههای مردم ایران پاسخ دهد و در کنار آنها قرار گیرد و مبارزاتشان را مشروع بشناسد؟
ما بهعنوان کسانی که به انسانیت و منافع منطقه و کشورهایمان علاقه داریم، خواهان آزادی مردم ایران و ثبات منطقه هستیم. آزادیای که پیروزی انقلاب سوریه و دستاوردهای آن را حفظ کند و امیدهای جدیدی را در لبنان بهوجود آورد، آزادیای که یمن و عراق را آزاد کند و امنیت و ثبات را به منطقه بازگرداند. و این تنها با اجرای برنامه ده مادهای که توسط مقاومت ایرانی مطرح شده و با منافع و نیازهای کشورهای منطقه هماهنگ است، میسر خواهد شد.
آینده نزدیک است
ما میبینیم که کشورهای آزاد جهانی در کنار مردم ایران و مقاومت آن قرار دارند، اما این کافی نیست. باید جامعه بینالمللی درد و رنج مردم ایران را بهرسمیت بشناسد و حق آنها برای مقابله با دیکتاتوری، ظلم و استبداد که جان و کرامت مردم ایران را بهیغما برده است، تایید کند.
آیا جامعه جهانی و نهادهای آن گامهای بیشتری برمیدارند و به مردم ایران کمک خواهند کرد؟ یا اینکه همچنان سیاستهای خود را در منطقه ادامه خواهند داد؟
آینده نزدیک این را نشان خواهد داد.
