با معرفی کابینه توسط پزشکیان در عمل وی وارد دالان سیاسی بی پایانی شده است که دیگر با دوران خوشخوشان کاندیداتوری توسط مشتی اصلاح طلب تفاوت دارد. او اکنون با پشت کردن دوستان دیروز و لبخند دشمنان امروزش مواجه است.
بدون اینکه بخواهیم وارد این بازی بشویم میخواهیم به این پرسش پاسخ بدهیم که آیا پزشکیان اساسا میتواند خامنه ای را از سرنگونی نجات بدهد یا برایش زمان بخرد؟ تردیدی نیست که تنها دلیلی که موجب شده خامنه ای او را ولو به صورت تحمیلی بپذیرد همین بودکه شاید پزشکیان بتواند فرصتی اندک برای بقای او بخرد.
سوال این است که آیا پزشکیان و کابینه او توان و قدرت و اردهای برای حل معضلات جامعه دارند؟ آیا میتوانند با اقداماتی قیام در تقدیر را به عقب بیندازند؟
در همین زمینه
نگاهی به انبوه بحرانها
در این هفته و با معرفی کابینه پزشکیان اعتراضات اقشار مختلف جامعه اوج گرفته است. در هفته گذشته این اعتراضات در کف جامعه وجود داشته است:
۱.اعتراضات
تظاهرات کشاورزان اصفهان، اعتراض مردم به قطع آب در اصفهان،کارگران کارخانه واگن پارس اراک، اعتراض پرسنل شرکت نفت و گاز پارس در عسلویه، اعتراض رانندگان کامیون در گلپایگان، اعتراض کارگران اخراجی معدن تیتانیوم کهنوج ، اعتراض غارت شدگان شرکت مدیران خودرو تهران، تظاهرات ساکنان بخش صوغان در اعتراض به نابودی جنگلهای کرمان ، اعتراض بازنشستگان تأمین اجتماعی شوش اعتراض بازنشستگان کرمانشاه.
در روز یکشنبه ۲۱ مرداد تجمع اعتراضی بازنشستگان تامین اجتماعی در برخی شهرها و نیز اعتراض کارگرن شرکت لاستیک پارس ساوه، کادر درمان و پرستاران شیراز و برخی شهرهای دیگر برگزار شد.
در روز دوشنبه ۲۲ مرداد بازنشستگان مخابرات در شهرهای اصفهان، کرمانشاه، تبریز، بیجار، ارومیه، اهواز، رشت، سنندج، شیراز، ساری، اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی کردند. در این روز همچنین اعتراض و اعتصاب کارگران شرکت واگن پارس اراک،خریداران خودروی وارداتی چانگان، اعتصاب رانندگان وانت بارهای تره بار کرج، پیمانکاران رشت،پرستاران سه بیمارستان در یزد، نیروهای سواد آموزی در تهران، تجمع شبانه کشاورزان اصفهان برگزار شد.
در سه شنبه ۲۳ مرداد نیز تجمع اعتراضی پرستاران در شهرهای یزد، اراک، اسلام آباد غرب، اراک، تفت، کنگان، برای احقاق حقوق و مطالباتشان برگزار گردید. اعتراض نیروهای نهضت سواد آموزی، استمرار اعتراض کشاورزان اصفهان،تجمع مجدد کارگران اخراجی سیمان خوزستان نیز در روز سه شنبه ۲۳ مرداد برگزار گردید.
۲.بحران انرژی:
این روزها رژیم ایران به سختی درگیر بحران انرژی و برق و آب است. می دانیم که ایران دومین ذخیره گاز طبیعی جهان و چهارمین ذخایر نفت جهان را دارد. ولی با این وجود بحران عظیم انرژی دارد، بخصوص در این روزهای گرم تابستان بحران برق و آب بیداد میکند. بسیاری از ادارات به دلیل نبود برق تعطیل شدند. برای اینکه ابعاد عظیم این بحران را کمی فهم کنیم باید بدانیم که ایران در سال جاری ۱۸هزار مگاوات کمبود برق دارد. رژیم اگر بخواهد این کمبود برق را جبران کنه باید ۲۵ نیروگاه مانند بوشهر بسازد. یعنی چشماندازی برای حل وجود ندارد.
رژیم با تمام ادعاها و سرمایه عظیمی که در اختیار دارد سرانه ۴ هزار و ۷۱ کیلو وات در ساعت برق تولید میکند، در حالی که کشور بحرین بیش از ۲۴ هزار و کویت ۲۱ هزار، امارات ۱۷ هزار کیلو وات ساعت برق تولید میکنند. به همین دلیل در هفته گذشته در یک روز ۱۳استان مراکز اداری خود را به مدت چندین ساعت تعطیل کردند.
از طرف دیگر وزیر نفت دولت درمانده رییسی بی شرمانه اعتراف کرد که روزانه ۳۰۰ میلیون متر مکعب گاز از روسیه وارد میکنند. رژیم برای وارد کردن گاز از روسیه یک قرارداد خائنانه به مدت ۳۰ سال با روسیه بسته و برای هر متر مکعب گاز ۲۵ سنت پرداخت میکند.یعنی رژیم سالانه ۲۷ میلیارد دلار باید بابت گاز به روسیه پول بدهد. این وضعیت کشوری است که روی دریای نفت و گاز خوابیده است و گاز پالایشگاههایش هنوز هرز سوزی می شود.
جواد اوجی، وزیر نفت رژیم در سال ۱۴۰۱ گفته بود: اگر ظرف ۸ سال آینده ۲۴۰ میلیارد دلار در حوزه نفت و انرژی سرمایهگذاری نشود، ایران احتمالا ظرف ۸ سال به واردکننده نفت و گاز تبدیل می شود. و ما به خوبی می دانیم که رژیم هرگز چنین بودجه عظیمی ندارد و اگر هم داشته باشد صرف سرمایه گذاری در حوزه نفت و گاز نخواهد کرد.
۳. گرانی و تورم
در حالی که رژیم سرگرم بازیهای انتخاباتی است قیمت مایحتاج عمومی بدون سر و صدا درحال افزایش است.
قیمت برخی از کالاهای اساسی مانند میوه و گوشت و… تا ۲۰۰درصد بالا رفته است نان استان به استان 25درصد گران شده است.
معاون هماهنگی امور اقتصادی استاندار خراسان جنوبی گفت: اصلاح قیمت نان تا سقف ۲۵ درصد نرخ فعلی در بیش از ۱۰ استان کشور در دستور کار است. ارزش ریال بازهم افت کرده است و بورس به صحنه ضایع کردن سرمایه مردم تبدیل شده است.
یک آماری رسمی نشان می دهد که فقط در ۹ ماهة اول سال ۱۴۰۲، فرار سرمایه از کشور به ۲۰ میلیارد و ۱۹۳ میلیون دلار رسید که یک رکورد تاریخی است. به این معضلات باید بحران بیکاری بحران تولید و صنایع و بحران محیط زیست را هم اشاره کرد.
۴.کسری بودجه
با اینکه بایدن با شل کردن تحریمها ۱۰۰ تا ۱۵۰میلیارد دلار درآمد نفتی تقدیم رژیم کرده است ولی این پولها همه خرج سرکوب و جنگ افروزی و غارتگری شد. الان در آستانه کابینه پزشکیان میگویند خزانه خالی است و برای چند روز حقوق کارمندان بیشتر پول ندارند!
پزشکیان با کسری بودجه ۵۵۶ هزار میلیارد تومانی دولت را تحول گرفته است و الان قادر به پرداخت حقوق بازنشستگان نیست. برای سال ۱۴۰۳ نیاز به ۴۵۰ هزار میلیارد تومان اعتبار دارد تا بتواند حقوق بازنشستگان را بپردازد. همچنین برای حل و فصل ناترازی بانکها و مقابله با ورشکستگی آنها به هزار میلیارد تومان منابع جدید نیاز دارد. یعنی در یک جمع ساده نیاز به ۱۷۵۶ هزار میلیارد تومان پول دارد. عددی نجومی به حساب می آید و حتی دولتی با قد و قامت پزشکیان نمی تواند رویای آن را هم داشته باشد.
در کنار همه بحرانهای بر شمرده شده باید بحران جنگ منطقه ای که رژیم درگیر آن است و نیز بحران مشروعیت در داخل که قیام را اجتناب ناپذیر کرده نیز اشاره کرد.
چشم انداز برای مردم ایران چیست؟
واقعیت این است که دولت پزشکیان که قرار بود به قول شریعتمداری کیهان اسب زین شده از رییسی تحویل بگیرد،چهار پای لنگی را تحویل گرفته است که تا گردن غرق در باتلاق بحرانهاست. نه پزشکیان و نه اطرافیانش هیچکدام تاکنون جرات نکردند و نخواهند کرد که مدعی شوند می توانند این حمار سر درگم را نجات بدهند. تنها کاری که از دست پزشکیان و کابینه اش بر خواهد آمد آن است که ته مانده این سفره غارت شده را زودتر به جیب بزنند و آماده سرنوشت شوند.
سرنوشتی که قیام مردم ایران آن را رقم خواهد زد. قیام در تقدیر تودههای بجان آمده و آگاه شده ای که جز ابزار قهر در مقابل این رژیم خونریز ابزار دیگری ندارند. خامنه ای و پزشکیان می دانند که قیام آینده قیام ۱۴۰۱ نخواهد بود. قیامی است که برای جارو کردن همه قرائتهای مختلف استبداد و ستمگری شکل خواهد گرفت. تا آن روز دیر زمانی باقی نیست.
