کمپین سلیبریتی های حکومتی برای نجات نظام! چرا؟ گفتگو با گیسو شاکری

گیسو شاکری:  اتفاقاً چه اسم خوبی روی خودشان گذاشتند، سلیبریتی، سلیبریتی اصلاً درد مردم را نمی‌داند چی هست، سلیبریتی دائم روزهایش درگالری‌های گران قیمت رستوران‌های تهران و شهرستان‌ها می‌گذرد، سلیبریتی ماشین‌های گران قیمتی سوار می‌شود، سلیبریتی اتفاقاً چه اسم خوبی گذاشتند، هنرمند نه،  سلیبریتی، مگر من انتظار دیگری، یا مردم فقیر و زجر کشیده ما انتظار دیگری از سلیبریتی‌ها دارند، سلیبریتی‌ها دست‌های بلند این رژیم جنایتکار هستند، درتمام صحنه‌ها، صحنه‌هایی که چهره رژیم جنایتکار در خارج کشور در فستیوال‌ها، کنسرت‌ها، جشنواره‌هاشان، پر می‌کنند و کدام یک از این فستیوال‌ها اسمی از این اعدام روزانه مردم ایران آمده، درکدامیک از این جشنواره‌ها اسمی از این کودکان خیابانی، که ۴۰ سال است نسل اندر نسل در زباله‌دانی‌ها دنبال غذا گشتند، آمده، درکدام کنسرت اسمی از زنانی که کلیه‌هاشان را برای کودکان و بچه‌هایشان فروختند آمده، کجا نامی از این کارگرانی که ماهها و سالها حقوق نگرفتند نامی آمده، این‌ها تنها نگرانی‌شان حفظ رژیم هست نگرانی دیگری ندارند.

البته به هنرمند می‌رسیم، اما اینها چقدر خوب شد اسم خودشان را سلیبریتی مشخص کردند، چقدر شرم‌آور است، اصلاً به نظر من اینها بخواهند راجع به مردم ایران حرف بزنند، اصلاً می‌دانند مردم ایران چگونه زندگی می‌کنند، می‌دانند مادرانی که سینه‌هایشان از درد از دست دادن فرزندانشان، اعدام جوانان‌شان پر است، که چه زجری می‌کشند، معلوم است که اینها که داخل ایران هستند، این صحنه تحریمها را برای حفظ رژیم بهانه بکنند،، اولاً تحریمها در طول سالها که بوده هرگز و هرگز غذا و دارو را در بر نگرفته بود، پولی که می‌آمده، بجای اینکه برود و به درد مردم ایران برسد، رفته به حزب‌الله و حماس و عراق و پنجه‌های دراز این حکومت جنایتکار رسیده است، الان تنها فرقی که آمده میگویند آقا بجای پول به شما غذا می‌دهیم، اتفاقاً چقدر خوب شد این سؤال را مطرح کردید همین امروز تن‌ها برنج وارد ایران شده، خوب این برنج‌ها کجا می‌رود، این برنج‌ها اگر نرود در انبارهای احتکاری سپاه که بعد به مردم بگویند غذا و دارو نداریم، پس اینها را چکار می‌کنند، خوشبختانه مردم ایران خیلی آگاه هستند و می‌دانند که این تحریمها شامل غذا و دارو نیست و این پولها، چون ناراحتی این سلیبریتی‌ها از این است که پولها دستشان نمی‌آید، اگر هنرمندانی در خارج کشور هستند یا به خارج کشور می‌آیند، و حالا بعضی‌هایشان می‌خواهند با ژ-۳ بیایند و کمک بکنند، این‌ها همان هنرمندانی هستند که هنوز جوهر توبه‌نامه‌هایشان خشک نشده است، این‌ها همان هنرمندانی هستند که برای پاسدار سردار قاسم سلیمانی‌ها و همدانی‌ها جنایتکار و قاتل نداها می‌روند و کنسرت اجرا می‌کنند، می‌ترسند آن دلارهایی که قبلاً به آنها داده می‌شد الان یکذره کمتر گیرشان بیاید و کمتر در زندگی سلیبریتی‌شان در خارج کشور بتوانند ادامه بدهند، سقف این افراد همان است که پروپاگاندای رژیم هستند، برای مردم زجر کشیده و ستم دیده کارگران و زحمتکشان دست‌هایشان رو است که بیش ازاین نمی‌شود چیزی را گفت.

گیسو شاکری:  فضای مجازی کاملاً سیاسی و ضد رژیم را، رژیم سعی کرده با همین دستهایش پر بکند، اخیراً هم گزارشی آمد که فیس‌بوک و توئیتر خیلی از حساب‌های این‌ها را بست، این‌ها یورش می‌برند به فضای مجازی برای اینکه حرف خودشان را بزنند وتاثیر بگذارند روی یک عده،‌ اما من خوشحالم که بگویم وقتی می‌بینم عکس العمل مردم را، مردم عادی را که گرفتار کرایه خانه‌ّهایشان هستند، یا جوانان دانشجویی که می‌دانند پول شهریه دانشگاه و چگونه باید کتابهایشان را تهیه بکنند، برعلیه این رژیم مبارزه می‌کنند، انها آنقدر جواب‌های داندان‌شکنی به اینها دادند، بعضی وقتها من می‌بینم جواب آنها آنقدر دندان‌شکن است که از جوابهای آنان باید یاد بگیرم، مخصوصاً از بچه‌های ایران، درود بر شرفشان و من خواندم در یکی از این صفحاتی که فیلمی از سه تا جوان که در خیابان نشسته بودند و داشتند تار میزدند و هیچ کار عجیب و غریبی هم نمی‌کردند و چطوری ماموران به آنها حمله کردند، این‌ها را زدند و خیلی از این اتفاقات در روز می‌افتد و دیدم خیلی‌ها در زیر آن پست نوشته بودند که سلبیریتی‌ها چرا الان حرف نمی‌زنید و خفه شده‌اید، بیشتر این کاری هم که می‌کنند فقط برای این است که از رژیم حمایت مالی بگیرند و الا که شما از بخشی از شهر تهران هم بروید ما با جوانان خیلی زیادی در تماس هستیم میدانیم اینها مصرف داخلی است برای اینکه حسابهای مالی‌شان مقداری خالی می‌شود ناراحت می‌شوند خوشختانه فضای مجازی خیلی خوب دارد با این موضوع برخورد می‌کند، امروز الحمدالله فضای مجازی از مبارزات کارگران هفت تپه بود از مبارزات کارگران فولاد بود، از اعتراضات مردم بود، و اصلاً این سلبیریتی‌ها مثل حباب می‌آیند بالا و یک امتیاز از رژیم می‌گیرند و خاموش می‌شوند و هیچ نقشی در مبازرات حق‌طلبانه مردم ایران ندارند، ولی پاسخگوی تاریخ خواهند بود، حتماً پاسخگو خواهند بود.

گیسو شاکری:  من ترجیح می‌دهم بگویم هنرورز، به کسانی که به هر حال با هنر دارند زندگی‌شان را می‌گذرانند، و با این ابزار از این رژیم حمایت می‌کنند، ما جوانان کمی در ایران نداریم که زیر زمینی هستند و واقعاً نمی‌توانند یکی از کارهایشان را ارائه بدهند، ما که خارج کشور هستیم واقعاً فرق‌مان این است که شهرت و ثروت و اینها را کنارگذاشتیم و برای آزادی ملت ایران هنرمان را ابزار کردیم، فرقش را مردم می‌بینند، به محض اینکه نزدیک ماههای مثل سپتامبر می‌شود که ماه قتل عام زندانیان سیاسی است، یعنی همزمان با مرداد و شهریور و مهر تمام این سلیبریتی‌ها و هنرورزها در خارج کشور مشغول کنسرت هستند، به محض اینکه نزدیک ماه میلادی می‌شود به خارج کشور سرازیر می‌شوند و درکنسرتهایشان ذره‌ای از درد و مبارزات و رنج مردم ایران نمی‌گویند و طبیعی هست که اینها فقط به دنبال نام و نان هستند، هنرمندی که در کنسرتش در خارج کشور به یک دختر می‌گوید روسری سرش بگذارد و می‌گوید با حجاب بیا و بنشین، من چه انتظاری از او دارم، یعنی خارج کشور هست و دارد همان کاری را که به اجبار به یک تماشاچی که بدون روسری آمده و نشسته، دارد اینجا هم همان اجبار را وارد می‌کند، یعنی چی؟ یعنی دست راست حکومت است، آخر آدم چی بگوید، ولی واقعاً هستند هنرمندانی که در تمام زمینه‌ها همراه و همدل و با مردم ایران هستند، و شاید هم ما اصلاً از آنها اسمی هم نشنویم، ببینید ما در روز فقط یک خبر می‌شنویم که فلان هنرمند در انزوا مرد، یک خبر کوتاهی هست، اما این نشان می‌دهد همه هنرمندان در کنار رژیم نایستادند، نیآمدند که کنار آخوند بنشینند و تسبیح بیندازند، نیآمدند مدح آخوند بگویند، یا درخارج کشور نیآمدند بگویند ما سیاسی نیستیم، چطور ممکن  است سیاسی نباشید، پس اگر سیاسی نیستید دهانتان را ببندید، راجع به تحریمها هم حرف نزنید، راجع به وضع اقتصادی خودتان هم حرف نزنید، بنابراین هنرمندانی که با مقاومت مردم ایران هستند، آن‌ها هم در تاریخ مبارزات مردم ماندگار خواهند بود، وآن روزی که آزادی به کشور ایران برگردد، مردم واقعی می‌دانند که چه کسی در کنارشان بوده و چه کسی نبوده و با حکومت بوده است.

گیسو شاکری:  مسئله زنان و هنر معترض موردی بوده که من سالها روی آن تحقیق کردم، در طول تاریخ ایران، نه ففقط دوران آخوندها و نه فقط دوران حکومت این جنایتکارها در دوران قبل، دردوران پهلوی، دردوران قاجار و صفویه ووووو اما آن چیزی که ملموس است و خیلی برای این نسلی که الان هستند، و با آن دست و پنجه نرم کردند مسئله زنان بوده و مسئله حضور زنان، ادعای زنان بوده، اینکه اگر در زمان قبل زنان هم می‌توانستند بخوانند، ولی محتوی که می‌خواندند در دوره پهلوی مسئله بود، یا بعنوان هنرمند معترض نباید هیچ وقت شناخته می‌شدند، هنرمند بودند و می‌خواندند و می‌رقصیدند و کنسرت می‌دادند و ادعا نداشتند اما دردوره جمهوری اسلامی خیلی فرق کرد، اصلاً صدای زن ممنوع است، حضورش ممنوع است، یعنی فیزیکی همه چیز ممنوع شد. بنابراین اگر زنی جرات می‌کرد که بیاید در صحنه و بعد از آن شیاد خاتمی که اجازه دادند به زنان که کنسرت بدهند اما فقط برای هم جنس خودشان، یعنی فقط برای زنان، و فکر کردند زنان را راضی کردند، اگر ما راضی بشویم برای اینکه فقط برای زنان کنسرت بدهیم حق نیمی از مردم ایران را ضایع کردیم یعنی مردان هم باید بیایند وگوش بدهند، چرا نباید؟ چرا وقتی مردی کنسرت می‌دهد همه گوش می‌دهند، متاسفانه باز همان مسئله منیت‌ها، باز آن مسئله تخصیص کردن‌ها، به هرحال این‌ها باعث شد و اینها فاکتورهای مهم است، و اینکه بخشی از هنرمندان وصل شدند و خارج کشور که آمدند باز سیاستهای کثیف شستشوی رژیم باعث شد آمدند و بدون حجاب برای بقیه کنسرت دادند و بعد برگشتند به ایران و هیچ اتفاقی هم نیفتاد، چون قصد بر این بود که یکسری دیگری را حمایت کنند، اما زنان در طول این ۴۰ سال زنان و دختران عادی هستند به هرحال ساز می‌زنند برای دلشان، دوست دارند بخوانند، دوست دارند کارهای هنری انجام بدهند، این‌ها بدون اینکه وابسته به حکومت باشند، و سلیبریتی باشند، این‌ها دائماً با رژیم مبارزه کردند، مثلاً همین چند وقت پیش فکر کنم پارسال بود دخترانی در جنوب خواسته بودند که کنسرت بدهند اجازه ندادند و بلافاصله آمدند وکنسرت این‌ها را بستند اینها را از روی سن پایین کشیدند، این دختران با چنان شجاعتی در خیابان آمدند و شروع به زدن و خواندن کردند، یعنی اینطوری مبارزه کردند، اما هنرمندان حکومتی نمی‌دانم این هنرمندان سلیبریتی آن‌ها حسابشان فرق می‌کند آن‌ها دائماً چپ و راست کنسرت دادند، اما آنها کسانی هستند که علاقمند به هنر هستند و سعی می‌کنند کار هنری بکنند، زنان با شجاعت با پافشاری سعی می‌کنند به زور حضور خودشان را به خورد این رژیم بدهند، کتک می‌خورند، زندانی می‌شوند، از کار برکنار می‌شوند و همه نوع اذیت و آزار، اما می‌بینیم به شکلی مبارزانه ایستادند و در حال کار هستند و این‌ها واقعاً ارزشمند هستند.

گیسو شاکری:  وقتی الگوی زنان مبارز بخشی از زنانی که در مقاومت هستند، رهبری را به عهده گرفتند، و مبارزه می‌کنند و دائماً در صحنه مبارزه هستند، این طبیعی است که بعنوان الگو تأثیر گذار باشد، تا وقتی که یک زن وجود نداشته باشد بخواهد رهبری جنبش را به عهده بگیرد، طبق مزخرفات آخوندا، که زن را نیمی از مرد حساب می‌کنند، اصلاً فکر می‌کنند ما زنان از عقل تهی هستیم، وقتی به حرفهای آنان گوش می‌دادم اصلاً شرم آور است، خوب آن زنانی که بعنوان رهبر مقاومت بعنوان رهبران مقاومت و جنبش ایستادند و مقاومت می‌کنند و در صحنه حضور دارند، حضورشان هم بسیار چشمگیر هست، صدروی صد اینها الگو می‌شوند، مگر می‌شود دختران و زنان الگو نگیرند، از اینکه ما زنان ایران تعهد داریم بعنوان رهبرمقاومت و رهبران یک جنبش سیاسی در حال فعالیت هستند، و بدون هیچ هراسی از همه چیزشان گذشتند، ممکن است که حتی با ایدئولوژی یا حرف رهبر مقاومت و جنبش هم مخالف باشند، اما با خط و مشی سیاسی‌شان صد روی صد موافقند و تأثیر می‌گیرند، انرژی می‌گیرند، می‌فهمند که ما یک الگو داریم، یک الگو هست، آدمیزاد تهی نیست، هیچ فضای مردانه فقط نیست، نه که من منظورم ضد مرد بودن باشد، اینکه رهبریت زنان چیزی که در تاریخ معاصر ایران نداشتیم واقعاً این یک الگو بسیار ارزشمند و بسیار گرانقیمت است، طبیعی است که بنده هم تأثیر می‌گیرم، بقیه زنان مبارز هم تأثیر می‌گیرند، و روز به روز قوی‌تر و هرکدام از ما مثل او باشیم بعنوان یک زن مقاوم و زن پیشتاز خواهان آزادی، برابری و تساوی زن و مرد کامل، این الگوی ما هست، نه الگوی قدرت‌طلبی، چون قدرت‌طلبی که الگو نیست، ما باید الگوی داشته باشیم که با ارزش‌های انسانی برابری بکند، این ارزش‌های انسانی چیست؟ انسان برابر است، آرادی می‌خواهد، و وقتی یک مقاومت ارزش‌ها والگوی آن این است، طبیعی است مثل آب روان سرریز می‌شود در رود مبارزات مردم ایران، خصوصاً زنان ایران.

گیسو شاکری:  خیلی ممنونم که این سؤال را کردید چون خودم می‌خواستم قبل از خداحافظی به این نکته اشاره بکنم و یک کلام بلند بالا و همراه با احترام انقلابی و مهر و محبت انقلابی به تمام افرادی که کانونهای شورشی را تشکیل دادند برسانم و واقعاً درود بر شما، درود بر حضورتان، درود بر شرف مبارزاتی‌اتان، که آن چنین در فضای اختناق و آن فضای که جنایتکاران جمهوری اسلامی همه جا حضور دارند، می‌بینم کارهایتان را،‌ می‌بینم که چطوری شب در تاریکی و روزها از هر فرصتی استفاده می‌کنید برای اینکه حضورتان را به ما نشان بدهید، از دور به همه کسانی که شاهد کارهایتان هستند بگویید که شما چقدر با شهامت و با جرات و افتخارآفرین، دارید مبارزه می‌کنید، هر لحظه من با شما هستم، و به شما افتخار می‌کنم، و افتخار می‌کنم که در این شرائطی که واقعاً این پاسدارهای جنایتکار از آن بالا بالایی خامنه‌ای گرفته تا آن پایین پایینی، همه اینها با هم اصلاً از نظر من هیچ فرقی با هم ندارند، یعنی خامنه‌ای با آن پاسداری که می‌آید و آن بچه‌های که در خیابان موسیقی می‌زنند،‌ را میزند و کتک می‌زنند، هیچ فرقی ندارند و همه در یک پاکت هستند، یک پاکتی که پر است از خون و جنایت و بدبختی برای مردم ایران است، بنابراین درود می‌فرستم به شما و میدانم در آن کشور چه شرائط سختی را دارید، و چقدر در شرائط سخت دارید مبارزه می‌کنید، اما مبارزات شما همراه با جنبش کارگران با حرکتهای کارگران، با حرکتهای زحمتکشان، با مبارزات دانشجویان، با همه اینها یک شعله آتش و گرمی است که این اجاق را دائم روشن نگه داشته است، درود بر شما و درود بر مبارزات کارگرانی که این چند روز همه را شگفت زده کردند، دنیا دارد به مبارزات شما نگاه می‌کند، دنیا به شرائط سختی که شما هستید نگاه می‌کند، همین امروز خودتان و خانوادهایتان همه در خیابان بودید، طبیعتاً خانم‌های شورشی هم در لابلای شما همراه با شما و همه شما که هسته‌هاس مقاومت را که تشکیل دادید، این‌ها مهمترین کاری است که دارید می‌کنید، با همین هسته‌های مقاومتی که تشکیل دادید، با همین هسته‌های کارگری، با همین هسته‌های که شوراهای خودتان را تشکیل دادید، و پیش می‌برید مبارزات خودتان را صدروی‌صد مطمئن باشید ما مردم ایران این رژیم جنایتکار را به زمین می‌زنیم، و حکومتی همراه با برابری و آزادی درآینده در انتظار همه ما خواهد بود، و بزودی سرنگونی رژیم کثیف جمهوری اسلامی همراه با تمام سپاهی‌هایش و تمام لباس‌شخصی‌هایش، تمام بسیجی‌هایش، و همه اینها در دادگاه‌های مردمی خواهند نشست و جوابگوی قلب دردمند مادران داغدیده خواهند بود، درود بر شرافت‌تان، درود بر مبارزات‌تان، به شماها افتخار می‌کنم، و دلم و لحظاتم و هر کاری که از دست ما بعنوان پشتیبانی بر بیاید هر لحظه با شما داریم، به امید این هستم که حتماً با شما باشم، حتی اگر فیزیکی هم نباشم، بدانید که هر لحظه با شما هستم، و هر لحظه خصوصاً به شما کسانی که دارید برنامه‌ها را اجرا می‌کنید این را هم تبریک میگویم و به مبارزات شما و کارهای هر لحظه‌اتان درود می‌فرستم.