فراخوان عفو بینالملل به ممانعت از تخریب گورهای جمعی جانباختگان ۶۷. جمهوری اسلامی! تلاش میکند، با تخریب مزارهای قتل عام شدگان تابستان۶۷ به پاکسازی آثار جرم خود بپردازد، در همین رابطه عفو بینالملل به جلوگیری از امحاء یک گور دستهجمعی در اهواز فراخوان داده است.
به دنبال انتشار گزارشهایی دباره تخریب گورهای دستهجمعی زندانیان سیاسی اعدام شده در تابستان۶۷ در اهواز، عفو بین الملل طی گزارشی خواستار توقف این امر از سوی مقامات جمهوری اسلامی! شد.
گورهای دستهجمعی
براساس گزارشها و عکسهای منتشر شده از طرف سازمانهای حقوق بشری، خانوادههای جانباختگان و کارگران پیمانکاری که در محل مشغول کار هستند، نظام ولایت فقیه قصد دارد تا این قبرستان را که در برگیرندهی گورهای دستهجمعی است، به فضای سبز تبدیل کند. گفته میشود حداقل ۴۴ نفر از جانباختگان سال۶۷ در این محل مدفون میباشند. انجام این کار از طرف حکومت با هدف امحاء آثار به جای مانده از جنایت علیه بشریت صورت میگیرد.
فیلیپ لوتر
فیلیپ لوتر، رئیس بخش خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بینالملل گفته است: «با بولدوزر کردن این محوطه، تمامی شواهد موجود در این گورستان جمعی که میتواند برای رسیدگی عادلانه به اعدامهای گروهی سال ۱۳۶۷ مورد استفاده قرار بگیرد، از بین میرود. همچنین خانوادههای قربانیان از حق خود برای یافتن حقیقت، عدالت و جبران خسارت و نیز این حق که عزیزانشان را به شایستگی دفن کنند، محروم میشوند.»
مدیر بخش خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بینالملل همچنین افزود: «به جای تخریب این گورهای دستهجمعی و مجازات بیشتر و چندباره خانوادههایی که همواره با تلاش آنها برای حفظ خاطرهی عزیزانشان مقابله شده، مقامات ایرانی بایستی وظیفه اصلی خود را انجام دهند که حفظ تمامی گورهای دستهجمعی برای ممکن کردن تحقیقات درباره کشتار جمعی زندانیان در سال ۱۳۶۷ و سایر کشتارهای جمعی است.»
آنتونیو گوترز
اخیرا آنتونیو گوترز، دبیرکل ملل متحد طی گزارشی بر تلاش جمهوری اسلامی! در تخریب گورهای جمعی جانباختگان تابستان۶۷، صحه گذاشته است. او در مورد قتل عام۶۷ نوشت: «بین ژوئیه و اوت ۱۹۸۸، هزاران زندانی مرد، زن و نوجوان گزارش شده است که بهدنبال فتوای صادر شده توسط رهبر عالی وقت آیت الله خمینی اعدام شدهاند. طبق گزارش یک کمیسیون سه نفره که با این دید که تعیین کند چه کسی باید اعدام شود تشکیل شده بود. اجساد قربانیان گزارش شده، در گورهای بینام و نشان دفن شده و خانوادههای آنان هرگز در مورد مکان آنها مطلع نشدهاند. این وقایع معروف به قتل عام های سال ۱۹۸۸ میباشد و هرگز رسماً تایید نشده است . در ژانویه ۱۹۸۹ رینالدو گالیندوپل نماینده ویژه کمیسیون حقوق بشر در مورد وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران، بهخاطر «انکار جهانی» اعدامها ابراز نگرانی کرد و از مقامات ایرانی خواستار انجام تحقیقات شد. چنین تحقیقاتی هرگز انجام نشد.» [آنتونیو گوترز در گزارش سالیانهاش درباره قتل عام۶۷، سخن میگوید]
گردآب اعمال
به نظر میرسد که جمهوری اسلامی! در گردآب اعمال خود گرفتار آمده است، بهخصوص این امر در مورد قتل عام تابستان۶۷ صدق میکند، زیرا جنایت علیه بشریت مشمول مرور زمان نمیشود.
