ایران نه تنها با کمبود مسکن مواجه نیست بلکه مازاد مسکن نیز دارد!!!
در حالی که حبیبالله طاهرخانی از وجود ۲.۵ مسکن خالی در کشور خبر میدهد اما سران حکومت و رسانههای حکومتی سعی در سفیدسازی ابرمعضل مشکل مسکن در کشور دارند.
حبیب الله طاهرخانی معاون مسکن و ساختمان وزیر راه و شهرسازی دولت پزشکیان در روز ۳۰ مرداد ۱۴۰۵ اعلام داشت که ۲.۵ میلیون مسکن خالی در کشور وجود دارد.
وی با بیان اینکه ۳۲.۵ میلیون واحد مسکونی در کشور وجود دارد اعلام داشت با کمکردن ۲.۵ میلیون خانه خالی که از آن با عنوان مسکن دوم یاد میکرد افزود که با کسر این تعداد مسکن خالی نزدیک به ۳۰ میلیون واحد مسکونی در اختیار خانوارها قرار دارد.
بیشتر بخوانید
جشنواره آش دستاورد چهار دهه حکومت ولایت فقیه
حال با وجود این اظهارات این پرسش پیش میآید که اگر تعداد مسکن موجود در کشور ۳۲.۵ میلیون واحد است و تعداد کل خانوارهای کشور نیز ۲۷.۱ خانواده، حتی با کسر ۲.۵ میلیون واحد خالی، تکلیف ۲.۹ میلیون مسکن دیگر چه میشود و جزء چه آماری محسوب می شود و این حجم بیخانمانها و حاشیهنشینها و بامنشینان و کانتینرنشینان چه کسانی هستند و جزء چه آماری محسوب میشوند؟!
در حالی که بسیاری از خانوارها در شهرهای مختلف کشور از بیمسکنی رنج میبرند و در حاشه شهرها در چادر یا کانتینر به سر میبرند یا به صورت اشتراکی، ۲ خانوار با هم در یک واحد مسکونی زندگی میکنند یا پشتبام خانهها را برای زندگی اجاره میکنند طاهرخانی افزود در سطح کلان با کمبود مطلق مسکن مواجه نیستیم!!!
اما ابعاد مشکلات و تضادهای مسکن شهروندان آنقدر زیاد است که وی بلافاصله مجبور شد اذعان نمیشود انکار کرد که ناترازیهایی در برخی مناطق و شهرهای بزرگ وجود دارد! وی علت خالیماندن خانههای خالی را فرسودگی آنها یا رهاشدگی آنها و برخی نیز به دلیل لوکس بودن آنهاست که مردم توان خرید یا اجاره آن را ندارند!
وجود مسکن و عدم استطاعت مالی شهروندان!
وی با سلب مسئولیت از دولت پزشکیان و وزارتخانه متبوعش از موضوع تهیه مسکن و مشکلات آن اعلام داشت که دولت وظیفه حل این مشکل را ندارد و باید بیشتر نقش تسهیلگری داشته باشد تا تصدیگری و ساخت مستقیم.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که در سالهای جاری و طی چند دولت گذشته یکی از محورهای شعارهای انتخاباتی و وعدههایی که هرگز محقق نشد حل مشکل مسکن خانوارها بوده است.
با این وجود طاهرخانی در ۳۱ مرداد در گفتگو با دنیای اقتصاد از عدم وجود مشکل بابت عدم تعادل سخن میراند. وی افزود مسئله اصلی در این بین عدم استطاعت خانوارها برای دسترسی به مسکن میباشد! یعنی قیمت خرید و اجاره مسکن آن قدر بالاست که بسیاری از خانوارهای به خصوص دهکهای ضعیف از پس رهن و اجاره چه رسد به خرید عاجزند! و بخوانید این موضوع چه توفیری با بیمسکنی دارد؟!
در همین حال دنیای اقتصاد در ۱ شهریور از قیمت ۱۶۷ میلیون تومانی هر متر مربع خانه در مناطق ۶ و ۷ تهران خبر داد. اما دادههای دنیای اقتصاد در همین مطلب تناقض بزرگی را نشان میدهد که در محلههایی چوان امیرآباد و یوسفآباد، قیمت هر متر مربع ۵۰۰ میلیون و در محله پالیزی ۴۵۰ میلیون تومان میباشد و در هیچ محلهای از این مناطق قیمت خانه حتی نزدیک به ۱۶۷ میلیون در مترمربع نیست!
با وجود این اظهارات و دادههای فوق روزنامه دنیای اقتصاد در مطلب دیگری در تاریخ ۲ شهریور ۱۴۰۵ با عنوان «مسکن هست زیرساخت نیست» پرده از ابعاد دیگر از مشکل خانه برای شهروندان ایرانی برداشت.
در این مطلب آمده است با وجود این که وزارت راهوشهرسازی به دنبال تکمیل ۱۶۰ هزار واحد مسکونی تا پایان بهمن ۱۴۰۵ میباشد اما عدم تامین زیرساخت میتواند همین میزان اندک را نیز دچار وقفه واشکال کند.
طبق آمارهای حکومتی کشور حتی با مازاد مسکن روبروست!!!
در این مطلب همچنین آمده است گزارش سالانه سمانه تم (سامانه جامع اقدام ملی مسکن) از پیشرفت تنها ۱۱ درصدی ساختوساز مسکن و خدمات زیرساختی در شهر جدید پرند حکایت میکند. شایان ذکر است پرند منطقهای است که از نظر زمین، تراکم، و دیگر پارامترهای ساخت مسکن در بهترین وضعیت قرار دارد اما وضعیت پیشرفت ساخت مسکن در آن رقم افتضاح ۱۱ درصد میباشد.
این مطلب همچنین میافزاید بخشی از پروژههای ساخت مسکن در پرند و دیگر مناطق مشابه اطراف پایتخت پس از گذشت ۷ سال از شروع ساخت آنها، تنها ۲۰ درصد پیشرفت داشتهاند!
دنیای اقتصاد در مطلب دیگری با عنوان «تناقض تاریخی در بازار مسکن» به بخش دیگری از معضل میپردازد. این مطلب با اشاره به موجودی تعداد مسکن و خانوارها میافزاید مازاد عرضه مسکن نسبت به کل تعداد خانوارها در سال ۱۴۰۵ به ۲۰ درصد رسیده است.
این بدان معناست که کل خانوارهای کشور دارای یک خانه هستند و نسبت به جمعیت کشور ۲۰ درصد نیز خانه اضافی وجود دارد!!! شاخص تراکم نیز طبق دادههای این روزنامه در سال ۱۴۰۵ به رقم ۰.۹ رسیده است یعنی تعداد خانوارها به نسبت به تعداد واحدهای مسکونی کمتر از ۰.۱ است. به معنای دیگر کمتر از یک خانواده در یک خانه زندگی میکند و کشور «مشکل» مازاد مسکن دارد!!!
این منبع همچنین میافزاید از سال ۱۳۶۵ این اولین بار است که به طور میانگین فقط یک خانواده در یک واحد ساکن است و قبل از این تراکم بیشتر از این بود و در یک واحد مسکونی بیشتر از یک خانوار سکونت داشت!!! همچنین به ادعای این روزنامه با وجود مازاد مسکن فقر مسکن در جامعه اجارهنشین ۲.۳ برابر ازدیاد، یعنی ۱۳۰ درصد افزایش داشته است!!!
با وجود این آمار و این تناقضات، خود حدیث مفصل…
منابع
- خبرگزاری مهر
- دنیای اقتصاد
