در تاریخ ۸فروردین ۱۴۰۴، شبکه خبر البرز، یکی از بازوهای تبلیغاتی حکومت ایران، اظهارات محمدرضا نقدی، معاون هماهنگکننده سپاه پاسداران را پخش کرد. این پاسدار ارشد در حالی با ادعاهای سخیف و اشک تمساح برای مردم غزه به صحنه آمد که تلاش داشت نقش جنگافروزانه علی خامنهای و سیاستهای مخربش در منطقه را لاپوشانی کند. این نمایش رسانهای، نمونهای آشکار از عوامفریبی و شیادی است که با هدف فریب افکار عمومی و روحیه دادن به نیروهای وارفته حکومتی طراحی شده است.
هفت اکتبر ۲۰۲۴، جرقهای که خامنهای زد، آتشی که غزه را سوزاند
هفتم اکتبر ۲۰۲۴، روزی سیاه برای مردم غزه، نقطه شروع فاجعهای بود که ریشه در محاسبات اشتباه و رویاهای هیولایی حکومت خامنهای داشت. این رژیم، در توهم نجات خود از بحرانهای داخلی، گمان میکرد با راهاندازی جنگی کوتاهمدت، مشابه جنگهای ۱۱روزه یا ۳۳روزه، میتواند سپری برای مشکلات لاینحل خود بسازد. اما این تعجیل ناشیانه، فاقد هرگونه تاکتیک و استراتژی منسجم، تنها جرقهای برای یک جنگ خونین شد.
نتیجه؟ نزدیک به ۵۰هزار کشته از کودک تا کهنسال، ویرانی گستردهای که بازسازیاش سالها زمان میخواهد، و مردمی که هنوز زیر بار این فاجعه له میشوند. حماس، گروهی که بهتنهایی توان مالی ساخت شهرهای زیرزمینی و انباشت هزاران موشک را نداشت، آشکارا از سوی حکومت خامنهای تغذیه شد. این حمایت، نه برای رهایی فلسطین، بلکه برای پیشبرد منافع استراتژیک تهران بود که در نهایت به شکست خفتبارخامنهای در منطقه انجامید.
نقدی و طلبکاری از پشت خون مردم غزه
در این میان، پاسدار نقدی بهعنوان یکی از مهرههای کلیدی خامنهای، با ژستی طلبکارانه وارد میدان شده است. او در اظهاراتش میگوید: «اگر یه مأمور انتظامی گوشه باتونش به نردههای دانشگاه بخوره، میگن آی دانشگاهها رو خراب کردن، نابود شد همه چیز، آزادی بیان… اما ۱۱دانشگاه در غزه با خاک یکسان شده، هیچی نمیگن، میگن این دفاع مشروعه، این تمدن غربه، این لیبرال دموکراسیه.».
صحبتهای نقدی، تلاشی آشکار برای انحراف اذهان از نقش مستقیم خامنهای در شعلهور کردن این جنگ است. نقدی سپس پشت خون مردم غزه سنگر میگیرد و با لحنی نمایشی ادامه میدهد: «دو ساعت برقمون بره بیتابیم… اما یک سال و نیم مردمی برقشون قطعه، سوخت ندارن، غذا ندارن…». نقدی عامدانه فراموش میکند که بگوید عامل اصلی این فجایع کیست؟ آیا جز خامنهای و سیاستهای جنگافروزانهاش کسی آتش این ویرانی را برافروخت؟
در همین زمینه
جنگ غزه مهمترین رویداد ۱۴۰۲ چرا و چگونه شعلهور شد؟
شیادی و دروغبافی برای روحیه دادن به نیروهای وارفته
نقدی در ادامه، با چاخانسالاری و دروغبافیهایی که از مکتب رهبرش آموخته، سعی در پمپاژ روحیه به نیروهای وامانده حکومتی دارد. او مدعی میشود: «امریکا و اسرائیل در ضعیفترین وضعیت تاریخشون قرار دارن… ناوهای هواپیمابرشون یکی پس از دیگری از یمن موشک خوردن و در رفتن…».
این ادعاهای پوچ، نه بر پایه واقعیت، بلکه برای شاخدار کردن بسیجیهای بیانگیزه و پاسداران سرخورده طراحی شده است. نقدی حتی پا را فراتر میگذارد و میگوید: «باید این پرونده رو که ۴۶سال شروع کردیم با عزت و شرافت تموم کنیم… همه آماده باشن برای اون عملیات بزرگ.». این تهدیدات توخالی، در حالی مطرح میشود که طعم تلخ شکست استراتژیک خامنهای در منطقه هنوز در دهان پاسداران حس میشود.
نمایش درماندگی در آستانه سرنگونی
این نمایش رسانهای نقدی، بیش از هر چیز، علامت استیصال حکومتی است که در گرداب بحرانهای داخلی و خارجی گرفتار شده است. با ورود بحران هستهای به فاز تعیینکننده و انزوای روزافزون رژیم، نیاز به چنین شامورتیبازیهایی برای حفظ روحیه نیروهایش بیش از پیش احساس میشود. نقدی با یک دست طلبکاری میکند، با دست دیگر زمینه را برای تداوم جنگ و کشتار بیشتر در غزه فراهم میسازد، و در عین حال تلاش دارد صورت سیاه خامنهای را سرخ نشان دهد. اما واقعیت، پرده از این شیادی برمیدارد: طوفانهای واقعی در حال وزیدناند و مرگی سخت برای این رژیم رقم زدهاند. این جنگافروزیها و عوامفریبیها، آخرین دستوپا زدنهای حکومتی است که در آستانه سرنگونی، چنگ به هر ریسمان پوسیدهای میزند.
