حذف ارز ترجیحی مقدمه افزایش قیمتها با هدف در آمدزایی برای دولت!
حکومت ایران را میتوان نمونه یا مصداق بارز یک حکومت ورشکسته که از درون فروپاشیده است، معرفی کرد. این حکومت تا قبل از تحریمها، از درآمدهای سرشار نفتی بهرهمند بود و سرخوشانه از دلارهای حاصل از صادرات آن استفاده میکرد؛ اما حالا کفگیر به ته دیگ خورده و چشم حکومت به جیبها و سفرههای مردم دوخته شده است تا برای تداوم بقایش، کسب درآمد کند.
نقشه حکومت ورشکسته برای حذف ارز کالاهای اساسی
طی هفتههای گذشته مقامات جمهوری اسلامی و مسئولان دولتی آنقدر از حذف یا عدم حذف ارز ۴۲۰۰ تومانیِ کالاهای اساسی صحبت کردهاند که تقریباً اغلب شهروندان گیج شدهاند و نگران سال آینده هستند که نکند گرانی بیشتری را متحمل شوند. [حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی؛ یک راه حل یا یک بمب ساعتی؟!]
آنطور که از لایحه بودجه ۱۴۰۱ معلوم است، ارز ۴۲۰۰ تومانی کالاهای اساسی شامل برنج، گوشت، روغن، تخممرغ و چند قلم دیگر حذف شده است. حکومت ورشکسته ولایتفقیه به دلیل محرومیت از دلارهای نفتی، چارهای ندارد جز اینکه، از راه حذف ارز دولتیِ کالاهای اساسی، بخشی از کسری بودجهاش را جبران کند.
دولت هر سال چیزی حدود ۱۴ میلیارد دلار برای کنترل قیمت کالاهای اساسی تخصیص میدهد. با توجه به نرخ دلار حدود ۳۰ هزار تومانی در بازار آزاد، میتوان انتظار داشت حکومت ورشکسته سال آینده از راه حذف ارز کالاهای اساسی، حدود ۴۲۰ هزار میلیارد تومان کسب درآمد و فشار طاقتفرسایی را به مردم تحمیل کند.

درباره؛ بحران بانکی بیشتر بخوانید
فرار حکومت ورشکسته از بیپولی با گران کردن بنزین
مجلس حکومتی که از نمایندگان علی خامنهای و سپاه پاسداران تشکیل شده است، طرحی موسوم به «وان» را در دست دارند که بر اساس آن میخواهد بنزین را به لیتری حداقل ۱۴ هزار تومان افزایش دهد. اما برای فریب دادن جامعه، در کنار این طرح قرار است به هر کد ملی هرماه ۱۵ لیتر بنزین اختصاص داده شود؛ چیزی شبیه اخاذی از مردم و دادن یک آبنبات به آنها.
حکومت قصد دارد بخشهایی از طرح مجلس را در جزیرههای کیش و قشم اجرا کند تا واکنش جامعه را در سطح این دو جزیره بررسی کند. به نظر میرسد خامنه ای از آبان ۹۸ که نرخ بنزین را سه برابر کرد، عبرت گرفته و شدیداً هراس دارد که رویدادهای تلخ آن سال دوباره تکرار شود.
در حال حاضر میانگین مصرف بنزین در سراسر ایران روزانه به ۱۱۰ میلیون لیتر میرسد. پیشبینی میشود در صورت اجرای طرح «وان» میزان مصرف بنزین به روزانه ۸۰ میلیون لیتر کاهش یابد. از سوی دیگر افزایش قیمت بنزین به هر لیتر ۱۴ هزار تومان، روزانه ۸۸۰ میلیارد تومان و سالانه ۳۲۱ هزار میلیارد تومان برای حکومت سود خواهد داشت. علاوه بر این، حکومت میتواند مازاد بنزین تولیدی خود را به خارج از کشور صادر کند و درآمد دلاری آن را به جیب بزند.
ترفند قدیمی حکومت ورشکسته ولیفقیه
سال ۱۳۹۱ یعنی در اوج تحریمهای بینالمللی علیه حکومت ایران که صندوق ذخیره ارزی خالی شده بود، این حکومت پی برد تنها راهی که برایش باقی مانده و میتواند از آن کسب درآمد کند، افزایش نرخ ارز یا دلار است. در آن زمان دلارِ یک هزارتومانی به ۱۲۰۰ تومان و بعد به ۲ هزار تومان افزایش یافت. بانک مرکزی در ادامه برای حکومت کم نگذاشت و قیمت دلار را در پایان دولت احمدینژاد به حدود ۳۶۰۰ تومان رساند.
این ترفند حکومت ورشکسته برای فرار از بیپولی در دولت حسن روحانی نیز ادامه داشت. قیمت هر دلار آمریکا در پایان کار او به ۲۶ هزار تومان رسید؛ هرچند که در مقاطعی از دولت روحانی قیمت دلار به ۳۳ هزار تومان هم رسیده بود.
حکومت خامنه ای طی این سالها با افزایش مرتب قیمت ارز، توانسته درآمدهای فراوانی را به دست بیاورد و بخش قابلتوجهی از کسری بودجههای سالانه خود را جبران کند. انتظار میرود، این روند در دولت رئیسی نیز ادامه یابد و قیمت هر دلار در ششماهه نخست سال آینده به ۳۵ تا ۳۸ هزار تومان برسد.
البته برخی کارشناسان مسائل اقتصادی از دلار ۵۰ و ۶۰ هزار تومانی برای سال آینده صحبت کردهاند و میگویند در صورت تداوم تحریمها و بحران اقتصادی، نرخ هر دلار در سالهای آینده، افزایش چهار تا پنج برابری نیز داشته باشد. [سبد معیشت خانوار ۱۱.۵ میلیون تومان]
کسب درآمد از راه تورم کالاهای واسطهای
راه چهارمی که حکومت برای کسب درآمد از آن استفاده خواهد کرد، افزایش قیمت کالاهای واسطهای تولیدکنندگان است؛ برای مثال حکومت که صاحب کارخانههای فولاد است، قطعاً در صورت تداوم تحریمها و بیپولی، محصول فولاد را برای صنایع پاییندستی مانند قطعه سازان گرانتر میکند. تردیدی نیست که افزایش قیمت تمامشده کالاها، بار مضاعفی را به مصرفکنندگان منتقل میکند و از توان مالی جامعه کاسته میشود.
راههایی کسب درآمدی که در بالا بررسی شد، آسانترین مسیرهای حکومت برای سرقت از جیبها و سفرههای مردم است. حکومت ورشکسته ولایتفقیه که نه از بخش تولید قوی بهره میبرد که بتواند به آن تکیه کند و نه راه دیگری برای کسب درآمد مشروع دارد؛ بنابراین، چارهای نمیبیند جز اینکه دست در جیب و سفره مردم بحرانزده و فقیر ببرد تا به حکومت فاسد و بیرحمانه خود ادامه دهد.
مجتبی احمدی | تحلیلگر مسائل ایران







