اعتراضات مردمی به ادامه غارتگری عوامل حکومتی در شهرها
همزمان با تشدید فشارهای اقتصادی و معیشتی، گروههایی از بازنشستگان، متقاضیان مسکن و کارگران در چند شهر ایران دست به تجمع اعتراضی زدند. این اعتراضها از اصفهان و کاشان تا سیرجان و رشت، بازتابی از مشکلات انباشتهای است که بخشهای مختلف جامعه با آن روبهرو هستند.
در اصفهان، بازنشستگان فولاد و ذوبآهن روز سهشنبه ۲۴ شهریور ۱۴۰۵، با تجمع و راهپیمایی مقابل استانداری، خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند.
همزمان در کاشان، متقاضیان طرح مسکن ملی مقابل فرمانداری تجمع کردند و با اعتراض به بلاتکلیفی پروژهها و وضعیت پرداختهای خود شعار دادند: «پول ما را گرفتند، خانه به ما نمیدهند.»
در سیرجان نیز نیروهای شرکت پیپل جنوب روز دوشنبه ۲۳ شهریور مقابل فرمانداری تجمع کردند. معترضان نسبت به بیکاری و آینده نامعلوم شغلی خود اعتراض داشتند. آنان میگویند پیشنهاد مسئولان برای دریافت بیمه بیکاری، پاسخگوی هزینههای سنگین زندگی نیست و مراجعاتشان به فرمانداری و اداره کار تاکنون نتیجهای نداشته است. گزارشها همچنین از تعطیلی یا توقف فعالیت چند شرکت دیگر در سیرجان از ابتدای سال حکایت دارد.
بیشتر بخوانید
در رشت نیز کارگران شرکت گیلراد از پرداختنشدن ماهها مطالبات مزدی، ۱۱ ماه حق بیمه معوق و بلاتکلیفی در پرداخت سنوات خبر دادهاند.
همزمان، تصاویر منتشرشده از دهگلان در کردستان نیز از تعطیلی بخشی از واحدهای صنفی و اعتراض خاموش کسبه به گرانی، تورم و رکود حکایت دارد؛ اعتراضی که در شعار «ما هر روز در اعتصاب هستیم» بازتاب یافته است.
نگاهی به موج اعتراضات در روزهای گذشته
روز دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵، بازنشستگان شرکت مخابرات در تهران مقابل وزارت ارتباطات و در شهرهای تبریز، سنندج، بیجار، کرمانشاه، اصفهان، ایلام و همدان تجمع کردند. معترضان که از عدم اجرای مطالبات چندینساله، مشکلات بیمه تکمیلی و وضعیت همسانسازی حقوق خود ناراضی هستند، نهادهای وابسته به حکومت از جمله «ستاد اجرایی فرمان خمینی» و «بنیاد تعاون سپاه» را مسئول تضییع حقوق خود دانستند.
بازنشستگان در این تجمعها شعارهایی از جمله «ظلم و ستم را بس کنید، حق ما را پس بدهید»، «میجنگیم، میمیریم، حقمان را میگیریم» و «دیگر نگویید نداریم، خسته از این شعاریم» سر دادند.
یک روز پیش از آن، یکشنبه ۲۲ شهریور، اعتراض بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای اهواز، شوش، کرخه، هفتتپه، دزفول، تهران، رشت، تبریز و قزوین ادامه یافت. در اهواز، بازنشستگان مقابل اداره کل تأمین اجتماعی خوزستان تجمع کردند و با اعتراض به گرانی، تورم، کاهش قدرت خرید و حقوقهای ناکافی، شعارهایی علیه مدیران و سیاستهای اقتصادی رژیم ایران سر دادند.
همزمان بازنشستگان صنعت فولاد اصفهان با راهپیمایی در میدان امام حسین و تجمع مقابل استانداری، و بازنشستگان صندوق هما در تهران نیز نسبت به وضعیت درمانی، عدم تحقق مطالبات و عملکرد مدیران اعتراض کردند. شعارهایی مانند «دولت ورشکسته، دشمن بازنشسته»، «تجمع، اعتراض، حق مسلم ماست» و «یک اختلاس کم بشود، مشکل ما حل میشود» فضای این تجمعها را تحت تأثیر قرار داد.
کارگران هم به اعتراضات پیوستند
دامنه اعتراضات به کارگران نیز کشیده شد. کارگران میدان نفتی یادآوران خوزستان در اعتراض به پرداختنشدن مزایا تجمع کردند. کارگران سامان کاشی بروجرد خواستار تعیین تکلیف وضعیت شغلی و پرداخت مطالبات معوقه خود شدند و کارگران فضای سبز شهرداری ایلام نیز در اعتراض به تغییر پیمانکار و سه ماه حقوق معوقه دست به تجمع زدند.
در بخش حملونقل نیز رانندگان مسیر سیرجان ـ کرمان در اعتراض به کاهش شدید سهمیه سوخت اعتراض کردند.
در ادامه این اعتراضات، روز ۱۸ شهریور، مالباختگان «کریپتولند» مقابل دادسرای مرکزی تهران تجمع کردند. معترضان که خواستار تعیین تکلیف سرمایههای از دسترفته خود بودند، با سردادن شعارهایی علیه قوه قضاییه رژیم، خشم خود را نسبت به عملکرد نهادهای حکومتی نشان دادند. این تجمع با یورش نیروهای انتظامی روبهرو شد و شماری از مالباختگان بازداشت شدند.
تداوم این تجمعها در نقاط مختلف ایران نشان میدهد که اعتراض به بحران معیشتی، حقوقهای عقبافتاده، کاهش قدرت خرید و فساد اقتصادی به گروه یا شهر خاصی محدود نمانده و طیفهای مختلفی از بازنشستگان و کارگران تا رانندگان و مالباختگان را دربر گرفته است؛ اعتراضاتی که در آنها، معترضان علاوه بر مطالبات صنفی، ساختارهای اقتصادی و مدیریتی رژیم ایران را نیز هدف انتقاد قرار میدهند.
مجموع این اعتراضها نشان میدهد فشار اقتصادی، از بازنشسته و کارگر تا متقاضی مسکن و کسبه، به یکی از اصلیترین زمینههای نارضایتی اجتماعی در ایران تبدیل شده است.
