درسهایی از قیام مردم عراق، که در دهمین روز خود، با قدرت به پیش میرود. به نظر میرسد، با توجه به حضور میلیونی مردم و بیثمر بودن سرکوب وحشیانه، تعادل قوا چرخیده و درست مثل روزهای بعد از 17شهریور57، که مردم تمام عیار، وارد صحنه شدند، به نظر میرسد تظاهرکنندگان از سرکوب عبور کرده و قیام را، تا پیروزی و طرد ولایت فقیه، از سرزمینشان ادامه میدهند. برای بررسی این موضوع و پاسخ به این سوال که: چرخش تعادل قوا، چگونه صورت گرفت و علائم آن چی هست؟ و ویژگیهای قیام عراق چیست؟ آقای محسن نادی، کارشناس امور عراق و کشورهای عربی درگفتگویی با تلویزیون ایران آزاد به موضوعات فوق پرداخته وبه سئوالات پاسخ میدهد.
محسن نادی شبستری: اصلیترین ویژگی این قیام از جمله همبستگی ملی است، شما اگر به ترکیب تظاهرات نگاهی بکنید، از اقشار مختلف مردم عراق از پیر و جوان و زن و مرد، سنی و شیعه دست در دست هم حرف واحدی را میزنند. این شاید برای کشوری غیر از عراق چیز چشمگیری نباشد ولی اگر کسی این چند سال جنایاتی که رژيم و مزدورانش برای تفرقه افکنی و برای پاره و پاره کردن عراق را دنبال کرده باشد این صحنه ها خیلی تکاندهنده است، که اینگونه مردم دست در دست هم با شعار وحدت عراق و با پرچم عراق اینطوری از نابینا و معلول پیر و جوان، دانشجو و دانشآموز، راننده تاکسی تا کارگر همبستگی چشمگیر و برجسته است.
مثلا در خبرها میخواندم یک خانم دکتر عراقی از امریکا بلند شده رفته عراق برای مداوای مجروحین تظاهراتها، خیلی انگیزاننده است، موتور یکی از تظاهرات کننده ها را آتش زدند و خانمی از کیفش ۷۰۰ دلار به او داد و گفت جبران خسارت موتورت باشد، صحنه های که آدمی را یاد صحنه های قیام ۵۷ میاندازد که در آن صحنه های قیام همه خودشان را فراموش کرده بودند و کمک به دیگران و حس همبستگی، انگیزه های ملی و مردمی این یکی از برجسته ترین ویژگیهای این تظاهرات است.
ویژگی بعدی در مقاومت ایران ما میگوییم کس نخارد، یعنی این مردم متکی به خودشان هستند، طبق تمام گزارشات رسانهای و مردمی هیچ کشوری به اینها کمک نمیکند، مستقل روی پای خودشان اراده کردند که با دو رژیم بجنگند، این را هم پیش میبرند، این چشم ندوختن به این و آن و امریکا غیر امریکا خیلی فاکتور مهمی است که مردمی بر روی پای خود قیام میکنند برای اهداف خودشان و حاضر هستند قیمت این قیام را بدهند، که مردم عراق میدهند.
نکته بعدی خواسته تظاهرات است، خواسته مشخصی دارد، هر چند تلاش میکردند این خواسته را منحرف کنند و بگویند علیه فساد است ولی خواسته یک این تظاهرات سرنگونی تام و تمام رژيم حاکم است، یکسری میخواستند بگویند علیه فساد اداری و دولتی و علیه دولت و یا علیه مجلس است ولی اینها خواستار سرنگونی هستند که دولت و محلس هم جزء آن حساب میشود،میگویند الشعب یرید اسقاط النظام.
نکته بعدی خشم علیه رژيم دیده میشود، در فیلم دیدیم فریاد میزد من یک شهروند کربلایی هستم، نفر ایرانی از من کارت هویت میخواهد، باصطلاح دردش را آدم به کی بگوید؟ این خشم علیه رژيم آخوندی هم در کربلاء و استانهای دیگر در بغداد بصورت کسترده دیده میشود و مهم این است که خشم فقط ابراز نمیشود مزدوران رژیم آخوندی گوشمالی داده میشوند.
عصام الیاوی در العماره مسئول دفتر عصائب الحق از مزدوران شناخته شده رژيم بود با برادرش او را کشتند ، یا ابوعزرائیل که جنایاتی که علیه مردم عراق انجام داده واقعا بی سابقه است و تا الان گفته نشده است، مردم عراق را سلاخی میکرده، در میدان تحریر بغداد گوشمالیاش دادند.
این میزان از خشم علیه رژيم آخوندی با کفش و آب دهان از عکسهای خامنهای و خمینی و قاسم سلیمانی، همه را پایین میکشند، این ها عادی نیست، روزهای را بخاطر داریم در بغداد توسط مزدور مالکی که نخست وزیر وقت عراق عروسک خیمه شب بازی رژیم آخوندی این مزدور تمام بغداد را پر از بنرهای خمینی و خامنهای کرده بود.
الان یک دانه بنر سالم وجود ندارد و همه را به آتش کشیدند، این خشم علیه رژيم آخوندی از ویژگیهای بارز این تظاهرات است، ویژگی بعدی پایان فرقه گرایی است، در عراق بطور واقع تا جایی که ما عراق را میشناختیم فرقه گرایی در عراق سابقه تاریخی نداشته، شیعیان با سنی ها ازدواح میکردند و اصلا چیزی بنام فرقه گرایی مطرح نبود.
، از وقتی رژيم آخوندی بر سر کار آمد و بطور خاص بعد از اشغال عراق پایش به آنجا باز شد شروع به فتنه انگیزی کرد، جنگ شیعه و سنی راه انداختن و در همه جا اینکار را میکند، به جایی رساند که جنگهای فرقهای راه انداخت، ده ها هزار کشته و قتلهای فجیع و امثال ابوعزرائیل تحت عنوان شیعه و سنی مردم را سلاخی میکردند، این الان از بین رفته است.
این دستآورد زیادی است و الان مردم عراق فقط پرچم عراق را تکان میدهند و یا نفدیک یا عراق میگویند یعنی جانم فدای عراق میگویند، اینها نشانه پایان فرقه گرایی است و این را هم تظاهرات کنندگان هم میگویند و تاکید میکنند.
نکته بعدی دشمن در لاک دفاعی رفته است، روزهای اول مهاجم بود میکشت و زخمی میکرد و الان هم میکشد و زخمی میکند اما یک تفاوتی میکند الان مردم در تهاجم به مراکز سرکوب کشته و زخمی میدهند و آتش زدن مراکز سرکوب، الان کنسولگری رژيم آخوندی در کربلاء را دیدید یا در بصره و جاهای دیگر، مردم در تهاجم به کنسولگری رژیم آخوندی در تهاجم به حشدالشعبی زخمی و کشته میدهد، این فرق میکند، دیروز ۵ شهید دادند و علیرغم این عقب نمینشینند،پس این شهید دادنها و قیمت قیام را دادن فرق میکند، پس رژيم اخوندی در لاک دفاعی رفته است.
این جوانان انقلابی هستند که در فاز تهاجمی هستند، نکته بعدی که خیلی بارز است ویژگی سازمانیافتگی این تظاهرات است، هیچ تظاهراتی نمیتواند در سطح میلیونی در ابعاد میلیونی و به این صورت پایدار و مقاوم و سازمانیافته با طراحی مشخص پیش برود الا اینکه رهبری در صحنه داشته باشد، الا اینکه سازماندهی داشته باشد، از سفارتها تا تسخیر پل جمهوری و سنک و سنگربندی اطراف آن، تسخیر ساختمانهای استراتژیکی بلند که تک تیراندازان مزدور حشدالشعبی از آنجا مردم را میزدند، اینها کاملا بصورت سازمانیافته پیش میرود و علاوه بر مسائل تاکتیکی حل و فصل مسائل صنفی و معالجه مجروحین و ۲۴ ساعته با وجود حکومت نظامی در خیابان ماندن نشان از سازمانیافتگی دارد، که قابل توجه است.
محسن نادی شبستری: قبل از هر چیز عملکرد رژیم است به قدری رژيم در عراق جنایت کرد و شیره این مردم و مملکت را کشید، غارت و چپاول کرد، عراق دومین و یا سومین فروشنده نفت در اوپک است، فقر بجای رسیده که کارد به استخوان مردم رسیده، من بحث از آزادیهای سیاسی و توطئه های فرقه گرانه و جنایاتی مختلفی که کرده بگذریم از لحاظ اقتصادی این مردم داغان شدند، این مردم چیزی برای از دست دادن ندارند، درست مثل مردم ایران، علت قیام ماهیت بنیادگراء و آدمکشی رژيم است، قبل از هر چیز دیگری غارتگری و چپاولش است، مردم عراق هم دیدیم چه بلایایی بر سرشان آمده است. مردم چیزی برای از دست دادن ندارند راهی هم بجزء بلند شدن ندارند.
محسن نادی شبستری: درر واقع رژيم آخوندی عراق را اشغال کرده است، حاکمان عراق در گذشته و در حال از کی نام ببریم مالکی، صدها مثل مالکی هست، یعنی بطور واقع مردم میدانند و میشناسند حشدالشعبی، هادی العامری و مقتدا کی هستند، شما از عوامل قیام پرسیدید بطور واقعی یکی از دلائل اصلی که تظاهراتها میلیونی میشود وجود شکاف در هیئت حاکمه است، مثلا الان در عراق نخست وزیر از شیعیان است، رئيس جمهور از کردها است، رئيس مجلس از سنیها است، مثل دستگاه رژيم یک پارچه نیست، در سرکوب بی شکافی که رژيم در داخل ایران اعمال میکند در عراق اینطوری نیست، کما اینکه تصاویر زیادی از پیوستن ارتشییان به مردم هست. یا برهم صالح رئيس جمهور با مواضعی که میگیرد، سرکوبش مثل رژیم نیست، یا مرجعیت سیستانی همان روز در دهان خامنهای زد که هیچکسی منطقهای و بینالمللی دخالت نمیتواند بکند، خامنهای قبلش یک اظهاراتی کرده بود که خودش را سردمدار نشان بدهد و رهنمود بدهد که توی دهانش زد، اینها عواملی هستند که باعث راه افتادن این تظاهراتهای میلیونی میشوند و یا از سکوت در آمدن امریکا و موضع پمپئو و دیشب در توئیتر خبر تظاهرات عراق را ترامپ ریتوئیت کرد، این پیام خاص خودش را دارد، یا در لیست بردن رژیم بی ارتباط نیست، نوعی موضعگیری در این شرائط حساس است، همه این عوامل باعث شکلگیری این تظاهراتها میشود.
محسن نادی شبستری: این قیام اولا بدون رهبری با این تظاهراتهای میلیونی و همبستگی ملی نمیشود. اما از این بگذریم شرائط منطقهای و بینالمللی عوض شده، بنابراین مردم عراق هم در این شرائطی که قیام کردند در شرائط مشخصی بلند شدند و قیام کردند الان سیاست مماشات در مقابل رژیم آخوندی کمرشکن شده، الان سپاه در لیست است، الان تحریمها رژیم آخوندی را خفه میکند، کمر رژيم را میشکند، رژيم سعی میکند این کارها را بکند به قول سخنگوی مجاهدین که گفت این سیاستمداران اسقاطی کارهای نیستند و از دور خارج هستند.
خامنهای خیلی تلاش میکند از طرف مقتدا صدر به عبدالمهدی هشدار میدهد که استعفا بدهد و عراق سوریه میشود، عراق سوریه نمیشود عراق سوریه ۸ سال قبل نیست، تحولات زیادی در منطقه و بینالمللی رخ داده است، صفبندیهای جدیدی شکل گرفته است.
در چارچوب و تعادل مشخصی در منطقه صحبت میکنیم، این تظاهراتها قابل سرکوب کردن نیست، اولین ویژگی آن این است که تثبیت شده است، این با تظاهراتهای مقطعی و بزن در رو فرق میکند، وقتی ابعاد میلیونی شده و علیرغم حکومت نظامی مردم مستقر شدند و موضع گرفتند، سنگر بستند، حاضر به دادن قیمت هستند، خیلی ساده سازانه است اگر بگوییم تئوریک بحث کنیم و بگوییم فردا این قیام مردم به خانهها برگردند، نمیشود الگو برداری کرد، نمیشود پارامترهای جدید سیاسی را در نظر نگرفت، نمیشود واقعیتهای کف خیابانهای امروز عراق را نادیده گرفت.
مردم در ساختمانهای بلند مستقر شدند و موضع دارند و پست میدهند، تامین مالی میشوند، این تظاهراتها هزینه بسیار گستردهای دارد، استقرار صدها هزار نفر در خیابان هزینه دارد، من فکر میکنم تا آنجا که به رژيم و مردم عراق برمیگردد از نقطه برگشت ناپذیری عبور کردیم، چون رژيم برگی برای رو کردن ندارد، مقامات محلی و مزدوران حشدالشعبی عددی نیستند، رژيم هم پایه هایش در لبنان و عراق و در داخل ایران فرو ریخته است، چون مردم عراق با شجاعت گرفتمن از مردم ایران ، فراموش نکنیم که مردم ایران پیشتاز در این زمینه بودند، قیامهای سال ۸۸ و ۹۶ وقتی خبری در جایی نبود، مردم ایران در عاشورا صحنه های مشابه داشتند، خامنهای در تعادل بسیار پایین و وقتی برگی هم ندارد چکار میتواند بکند.
محسن نادی شبستری: از قول سخنگوی مجاهدین که گفت: مقاومت ایران و کانونهای شورشی و مجاهدین و اشرفنشانانش تماما از قیام قهرمانانه مردم عراق حمایت و پشتیانی میکنند. این حرف نهایی است، با تمام قوا هر اشرف نشانی و هر مجاهدی و هر کانون شورشی از داخل ایران تا هر جایی که هست همین است یعنی اصلا الان قیام مردم عراق جدای از قیام مردم ایران نیست، تاثیر پذیری این دو قیام از هم غیر قابل انکار است، از آنجا که صاحب عله سرکوبش یکی است و رژیم خمینی است، چه در عراق و لبنان و ایران و دشمن واحد است روشن است مردم با همدیگر علیه این دشمن مشترک قیام کنند هر کس به هر میزان هر طوری که میتواند.
محسن نادی شبستری: رژيم اولین ویژگی آن این است که وحشت کرده است، یعنی غالب تهی کرده است، از لبنان تا عراق و بطور خاص در عراق این میزان از رادیکالیزم مزدوران رژیم را گوشمالی میکنند و خواستار اخراج رژيم هستند پس رژيم در فاز وحشت است، اول سعی کرد با الدورم و بلدورم و تهدید از خامنهای گرفته تا بقیه مزدوران و مقامات رژيم تهدید میکردند، بعد خامنهای رهنمود صادر کرد به امنیت بچسبید و در چارچوب کادر قانونی تظاهرات کنید، ولی وقتی خامنهای این را میگفت انتظار نداشت لنگ کفش باصطلاح آب دهان و آتش به عکسهای خودش و امام ملعونش بزنند، یعنی انگاری بنزین روی آتش ریختند.
بنابراین الان در فاز ترس هستند، ترسیدن از روی هم افتادن دو قیام و تاثیر آن بر روی همدیگر و قیام مردم ایران وحشت داشتند، نمونهای از موحدی کرمانی که نفر خامنهای است بگویم، او میگوید آنچه در روزهای اخیر شاهدش بودیم و شنیدیم فقط مطالبات اقتصادی نبود، در بعضی از شهرها بخصوص در بصره و عماره به خشونت روی آوردند، جمع کثیری کشته و عدهای بیشمار مجروح نمودند، حتی بعضی از متدینین را قطعه قطعه کرده و برخی را در آتش سوزاندند، بعد پشت آن برگشت و گفت مسئولین محترم مراقب باشید از دشمن نباید ترسید ولی از فاصله طبقاتی باید ترسید، از روی آوردن مسئولان به زندگی اشرافی و حقوقهای کلان و فراموش کردن مستضعفین باید ترسید.
چی شد به یاد این فاصله طبقاتی افتادی؟ اینکه اشرافیگری را کنار بگذارید، بخاطر ترس از قیام که نه ریش و نه ریشه رژيم را در عراق و بعد در ایران میسوزاند، یا امام جمعه شهر ری گفت نحوء اداره هدایت ناامنی های لبنان و عراق مانند فتنه ۸۸ است و همانطور که در فتنه ۸۸ رسانه های ضد نظام جمهوری اسلامی ایران کشور را دچار ناامنی کردند در حال حاضر با ایجاد جو رسانهای علیه ایران با عنوان دخالت ایران در عراق و لبنان براه انداختند، به وضوح وحشت کردند
محسن نادی شبستری: اگر میگوییم دشمن مشترک و ریشه فساد در عراق و لبنان و یمن و سوریه و کل منطقه این رژيم آخوندی است، مقاومت ایران بارها گفته این منطقه روی خوش بخودش نمیبیند الا اینکه رژيم سرنگون بشود. رژيم هم فقط بدست مردم و مقاومت ایران و کانونهای شورشی سرنگون خواهد شد و لاغیر، این را بارها گفته و تکرار میکنیم، هیچ چیزی عوض نشده است، الان هم تکرار میکنیم تا رژيم بدست مردم و مقاومت ایران در تهران سرنگون نشود نه در منطقه و حتی در سطح بینالمللی صلح و آزادی هیچ ثبات و تضمینی ندارد، هیچ تغییری هم ایجاد نخواهد شد.
لذا این روند تکاملی مشخص در مبارزات اجتماعی مردم که این قیامها به هم میپیوندند و این قیام بر روی آن قیام تاثیر میگذارد و مردم ایران در قیامهای مردمی در این سالیان پیشتاز بودند و قیمت آن را دادند در راس آن ۱۲۰ هزار شهید قیمت این ایستادگی و پرچمداری این مقاومت در کل منطقه بوده، بنابراین به قول رهبر مقاومت ایران آتش جواب آتش، چه در ایران و چه در هر جای دیگری، تا وقتی که عنصری از رژيم هست.
محسن نادی شبستری: این قیام درسهای زیادی دارد از جمله همین تظاهرات میلیونی که اشاره شد، از همبستگی مردم عراق و اینکه منتظر رهبر نماندند، تا اینکه رهبری پیدا بشود مردم دست بکار شدند، مردم عراق الان قیام بزرگی را سازمانیافته پیش میبرند، این درس است و نباید منتظر این لحظه شد، باید آن کاری را که باید انجام بشود را انجام داد. قیام را بدون کمک خارجی میشود پیش برد، این درس بزرگی بود، قیام مردم عراق ثابت کرد روی پای خود و با تکیه بر کمکهای مردمی این قیام را میشود پیش برد، مردم عراق تعهد سرنگونی دو رژيم را پذیرفتند، هم رژيم حاکم خودشان را، هم رژيم خمینی در عراق را، یا کل مردم عراق تماشاچی قیام کنندگان نبودند، همیشه بوده از دانشجویان تا هر قشری و قیام میکنند.اما در اینجا مردم دیگر به تماشا ننشستند، همه بیرون ریختند، از همه سنی و شیعه و همه اقشار دانشجویان و کارگران و همه و همه و هنرمندان، اتحادیه معلمان، همه اعتصاب و تعطیل کردند.
مثل ایران در قیام ۵۷ نفتگران و اساتید دانشگاه ها و همه، این قیام بزرگی است که کل مردم عراق از قیام کنندگان حمایت کردند، فقط چند جوان نیستند که ساختمانی را گرفتند و خیابان را سنگربندی کرده باشند، درس دیگر مردم عراق مقهور این سرکوب نشدند، این سرکوب نشانه قدرت نیست نشانه ضعف دشمن است، با درک این واقعیت است که مردم بیشتر برانگیخته شده و به خیابان آمدند، اینها درسهای بزرگی است که از این قیام میتوان گرفت و انشاءالله پیروزی برای مردم عراق و برای مردم ایران به قول آن هموطن روزی که سرنگونی این رژيم در تهران جشن بگیریم.
