تجمع‌های همزمان بازنشستگان در چند شهر، علیه معیشت فروریخته
یکشنبه ۷ دی‌ماه ۱۴۰۴، خیابان‌های چند شهر ایران بار دیگر شاهد اعتراض گروهی بود که سال‌ها نیروی کار این کشور را شکل داده‌اند. بازنشستگان تأمین اجتماعی، کشوری، مخابرات و فرهنگیان، با تجمع‌های همزمان، اعتراض خود را به وضعیت معیشتی، درمانی و بی‌پاسخ‌ماندن مطالباتشان اعلام کردند. این تجمع‌ها بخشی از موج تازه اعتراضات بازنشستگان بود که با شعارهای مشترک و مطالبات مشابه شکل گرفت.
تجمع اعتراضی بازنشستگان فولاد اصفهان مقابل اداره تعاون
صبح یکشنبه ۷ دی ۱۴۰۴، جمعی از بازنشستگان فولاد اصفهان با تجمع اعتراضی در برابر اداره تعاون این شهر، نسبت به وضعیت معیشتی و مطالبات معوق خود اعتراض کردند. شرکت‌کنندگان در این تجمع با سر دادن شعار «فریاد فریاد، از این همه بیداد» نارضایتی خود را از بی‌توجهی مسئولان به حقوق و خواسته‌های بازنشستگان اعلام کردند و خواستار رسیدگی فوری به مشکلاتشان شدند.
کرمانشاه؛ تجمع مقابل تأمین اجتماعی
در کرمانشاه، بازنشستگان تأمین اجتماعی، کشوری و مخابرات، مقابل ساختمان تأمین اجتماعی تجمع کردند. تجمع با حضور پرشمار بازنشستگان و همراهی رانندگان عبوری برگزار شد. معترضان، گرانی، تورم و کاهش قدرت خرید را محور اصلی اعتراض خود اعلام کردند. شعارهایی چون «گرانی تورم، بلای جان مردم» و «نابود باد بندگی، زنده باد زندگی» در این تجمع شنیده شد.
یکی از بازنشستگان در سخنرانی خود، به سیاست‌های ارزی و حذف کالاهای اساسی اشاره کرد. او گفت حذف ارز ترجیحی در سال گذشته، موجب افزایش شدید قیمت برنج، روغن، گوشت، شکر و حبوبات شد. به گفته او، ادامه این سیاست در سال جاری، دارو و نهاده‌های دامی را نیز دربر می‌گیرد. این اظهارات بازتابی از نگرانی عمیق معترضان نسبت به آینده معیشت بود. اعتراضات بازنشستگان در کرمانشاه با شعارهایی علیه فقر و فساد ادامه یافت.
تهران؛ اعتراض به حقوق و درمان
همزمان، بازنشستگان و مستمری‌بگیران تأمین اجتماعی در تهران، مقابل سازمان تأمین اجتماعی تجمع کردند. معترضان، دریافتی پایین، بیمه‌های تکمیلی ناکارآمد و اجباری، و دشواری تأمین هزینه‌های زندگی را محور اعتراض خود اعلام کردند. شعار «آب، برق، زندگی، حق مسلم ماست» در این تجمع تکرار شد.
بازنشستگان در تهران تأکید کردند که معیشت و درمان، دو مطالبه اصلی آن‌هاست. آن‌ها از پایمال‌شدن حقوقی سخن گفتند که سال‌ها با پرداخت حق‌بیمه برای آن تلاش کرده‌اند. این تجمع نیز در چارچوب اعتراضات بازنشستگان برگزار شد که در هفته‌های اخیر تداوم داشته است.
شعارهای مشترک و مطالبات واحد
در تجمع‌های یکشنبه، شعارهای مشابهی در شهرهای مختلف شنیده شد. «هم دولت هم مجلس علیه بازنشسته» و «تا حق خود نگیریم ساکت نمی‌نشینیم» از جمله شعارهایی بود که در کرمانشاه و تهران تکرار شد. معترضان، مجلس و دولت را در قبال وضعیت فعلی بازنشستگان مسئول دانستند.
بازنشستگان تأکید کردند که سال‌ها کار و پرداخت حق‌بیمه، باید به زندگی با کرامت منجر شود. اما به گفته آن‌ها، نتیجه این سال‌ها، فقر و ناامنی معیشتی بوده است. اعتراضات بازنشستگان در این روز، تصویری از همبستگی میان اقشار مختلف بازنشسته ارائه داد.
شوش؛ اعتراض زیر باران
در شهر شوش نیز، بازنشستگان تأمین اجتماعی با وجود بارندگی شدید و شرایط نامساعد جوی، تجمع اعتراضی برگزار کردند. معترضان در این شهر، شعارهایی درباره حقوق ناکافی و غارت منابع تأمین اجتماعی سر دادند. آن‌ها اعلام کردند که شرایط جوی مانع پیگیری مطالباتشان نخواهد شد.
شعار «حقوق نصفه‌نیمه، سکوت کنی همینه» در شوش بازتاب گسترده‌ای داشت. این تجمع نیز بخشی از زنجیره اعتراضات بازنشستگان در یکشنبه ۷ دی‌ماه بود که در چند استان برگزار شد.
یکشنبه‌های اعتراضی؛ تداوم خیابانی مطالبات
برگزارکنندگان این تجمع‌ها، از آن با عنوان «یکشنبه‌های اعتراضی» یاد کردند. بازنشستگان اعلام کردند که خیابان، آخرین محل بیان مطالبات آن‌هاست. شعار «فقط کف خیابون به دست میاد حقمون» در چند تجمع تکرار شد و نشان‌دهنده ناامیدی معترضان از پاسخ‌گویی رسمی بود.
اعتراضات بازنشستگان در این روز، با تأکید بر همبستگی و اتحاد ادامه یافت. معترضان از مردم خواستند به آن‌ها بپیوندند و درد مشترک معیشت را فریاد بزنند.
آنچه در یکشنبه ۷ دی ۱۴۰۴ رخ داد، نه یک اعتراض پراکنده، بلکه نشانه فرسودگی عمیق ساختاری است. بازنشسته‌ای که باید در آرامش زندگی کند، به خیابان رانده شده است. تداوم اعتراضات بازنشستگان سند روشنی از شکست سیاست‌هایی است که فقر را عادی و وعده را جایگزین حق کرده‌اند. این صدا، محصول بی‌عدالتی مزمن است، نه بی‌نظمی اجتماعی.
