شتاب اعدامها اعتراف عریان استبداد به فروپاشی و ناتوانی در مهار خیزش مردم است.
طی یک ماه گذشته، میهن اسیر ما شاهد شتاب بیسابقه و دهشتناک موج اعدامها توسط استبداد مذهبی حاکم بوده است. گزارشهای موثق مقاومت ایران و نهادهای حقوق بشری نشان میدهد که حاکمیت ولایت فقیه، در هراس از سرنگونی محتوم، دهها تن از زندانیان سیاسی، معترضان و هموطنان بیگناه ما را به جوخههای اعدام و چوبههای دار سپرده است. این حجم از خونریزی در چنین بازه زمانی کوتاهی، نه نشانه اقتدار، که گواه آشکار وحشت حاکمان از خشم انباشته جامعه و کابوس فروپاشی است. اعدام، تنها ابزار و شاهرگ حیاتی این استبداد برای بقا در برابر امواج خروشان قیام است.
راهبرد مقاومت و نیروی سرنگونکننده
در برابر این دستگاه سرکوب و کشتار، مقاومت ایران با انگارهای روشن و راهبردی استوار به پیش میرود. همانگونه که در مواضع پایه و پایدار مقاومت و خانم مریم رجوی بارها تاکید شده است، رهایی ایرانزمین چشمانتظار هیچ نیروی خارجی نیست. ما هرگونه مداخله نظامی بیگانه را قاطعانه نفی میکنیم؛ چرا که رسالت تاریخی سرنگونی این استبداد خونریز، تنها و تنها بر دوش مردم بپاخاسته ایران و «جوانان شورشگر» و ارتش آزادی است. این جوانان شورشگر و دلاور هستند که با فداکاری و ازخودگذشتگی، خواب را از چشمان حاکمان ربودهاند. در این مسیر پرشکوه، زنان آزاده و شجاع ایرانی نقش پیشتاز و رهبریکننده قیامها را بر عهده دارند و با ایستادگی خود، پایههای این حاکمیت زنستیز را به لرزه درآوردهاند.
چشمانداز آینده و نفی استبداد
مردم ایران با پرداخت بهایی سنگین، اراده کردهاند تا صفحه تاریک تاریخ خود را برای همیشه ورق بزنند. هدف نهایی این مبارزه سترگ، نفی هرگونه ستم و انحصارطلبی، اعم از نفی دو دیکتاتوری شاه و شیخ است. جایگزین این تاریکی، برپایی حاکمیت جمهور مردم است؛ جایی که اراده آزاد آحاد ملت، سرنوشت کشور را رقم خواهد زد. برای تحقق این آرمان، مقاومت ایران طرحی روشن و مردمسالار ارائه داده است: برپایی یک دولت موقت برای دوران گذار ششماهه که یگانه وظیفه آن، انتقال مسالمتآمیز قدرت به مردم و برگزاری انتخابات آزاد برای تعیین مجلس مؤسسان و قانونگذاری است.
پیششرط توقف اعدامها
باید به صراحت گفت که توقف چرخه اعدام و سرکوب در ایران، بدون خشکاندن ریشههای نهادهای پاسدار تباهی ممکن نیست. از این رو، انحلال کامل سپاه پاسداران، به عنوان بازوی اصلی سرکوب، غارت و دهشتافکنی، یک ضرورت انکارناپذیر برای تضمین آزادی و حقوق بشر در فردای ایران است. تا زمانی که این نهاد ضدبشری پابرجاست، طنابهای دار نیز برپا خواهند بود.
فراخوان به وجدانهای بیدار و نهادهای جهانی
امروز، سکوت در برابر این شتاب بیسابقه اعدامها، همدستی با قاتلان است. ما به عنوان صدای رسای مقاومت مردم ایران، از تمامی نهادهای حقوق بشری جهانی، سازمان ملل متحد و مدافعان آزادی میخواهیم که از صدور بیانیههای بیاثر فراتر روند. جامعه جهانی باید با اتخاذ تدابیر قاطع، این اقدامهای سبعانه استبداد حاکم بر ایران را به شدیدترین شکل ممکن محکوم کند. مماشات باید پایان یابد. از مراجع بینالمللی میخواهیم که با اعمال فشارهای همهجانبه، حاکمان تهران را وادار کنند تا چرخه شوم اعدام را فوراً متوقف سازند.
خونهای پاکی که این روزها بر زمین میریزد، نه بذر ناامیدی، که رویشگاه ارادههای پولادین برای فردای رهایی است. با پیشتازی زنان دلاور و خروش بیامان جوانان شورشگر در تشکل ارتش آزادی، بساط این استبداد دینی برچیده خواهد شد و خورشید آزادی، مردمسالاری و حاکمیت جمهور مردم بر آسمان میهنمان طلوع خواهد کرد.
