تداوم تجمعهای اعتراضی در دهها شهر ایران؛ از مطالبات معیشتی بازنشستگان و کارگران تا اعتراض کامیونداران، کسبه و دانشجویان، نشاندهنده گسترش نارضایتی و تعمیق بحران اجتماعی است.
اعتراضات اقشار مختلف مردم در روزهای یکشنبه ۲۴ و دوشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۵ در دهها نقطه از ایران ادامه یافت. بازنشستگان، کارگران شهرداری، کامیونداران، کسبه، دانشجویان و متقاضیان مسکن ملی در شهرهای مختلف با تجمع و راهپیمایی، نسبت به فقر، گرانی، حقوقهای ناچیز، مشکلات معیشتی و بیتوجهی مسئولان به مطالباتشان اعتراض کردند.
موج تازه اعتراضات در ایران، طی دو روز گذشته طیف گستردهای از گروههای اجتماعی را دربر گرفت. گزارشها از تجمع بازنشستگان تأمین اجتماعی و فولاد در تهران، اهواز، اصفهان، کرمانشاه، شوش و رشت در روز یکشنبه و ادامه اعتراضات بازنشستگان مخابرات در کردستان، کرمانشاه، همدان، بروجرد، ایلام و تهران در روز دوشنبه حکایت دارد.
اعتراض بازنشستگان به فقر، گرانی و بیتوجهی مسئولان
روز یکشنبه ۲۴ آبان، بازنشستگان فولاد در اصفهان مقابل استانداری تجمع کردند و با شعار «گرانی، تورم، بلای جان مردم» به وضعیت معیشتی و اجرا نشدن تعهدات مربوط به متناسبسازی حقوق اعتراض کردند.
در اهواز نیز بازنشستگان و مستمریبگیران تأمین اجتماعی مقابل اداره کل این سازمان تجمع کردند. معترضان با تأکید بر ضرورت تأمین معیشت و خدمات درمانی، شعار «معیشت، منزلت، درمان رایگان، حق مسلم ماست» سر دادند.
در تهران، بازنشستگان تأمین اجتماعی و فرهنگیان نیز با تجمع اعتراضی، خواستار رسیدگی به مطالبات معوقه خود شدند. در این تجمعها، علاوه بر مسائل معیشتی، شعارهایی در حمایت از آزادی زندانیان سیاسی و مخالفت با مجازات اعدام مطرح شد.
در شوش و کرمانشاه نیز بازنشستگان با اعتراض به گرانی، فقر و بیتوجهی مسئولان، بر پیگیری مطالبات خود تأکید کردند.
روز دوشنبه ۲۵ آبان، دامنه اعتراضات بازنشستگان مخابرات گستردهتر شد. بازنشستگان این بخش در استانهای کردستان، کرمانشاه، همدان، بروجرد، ایلام و تهران تجمع کردند. شعارهایی مانند «دیگه نگید نداریم، خسته از این شعاریم» و «مخابراتو بردند، به دست گرگ سپردند» بیانگر خشم معترضان از وضعیت مطالبات و شرایط اداره مخابرات بود.
اعتراض کسبه، دانشجویان و متقاضیان مسکن
در ادامه اعتراضات روز دوشنبه، جمعی از کسبه و بازاریان سنندج نیز در اعتراض به مشکلات اقتصادی و وضعیت معیشتی تجمع کردند.
بیشتر بخوانید
از خرید قسطی تا درمان حذفشده؛ زندگی مردم ایران در محاصره فقر
در یزد، دانشجویان یک دانشگاه در اعتراض به کیفیت نامناسب غذای دانشگاه دست به اعتراض زدند. همچنین متقاضیان طرح مسکن ملی در نیشابور در اعتراض به مشکلات و بلاتکلیفی وضعیت مسکن خود تجمع کردند.
کامیونداران و کارگران شهرداری در صف معترضان
روز یکشنبه، کامیونداران و کمپرسیداران رفسنجان در اعتراض به کاهش سهمیه سوخت و افزایش هزینههای نگهداری و فعالیت خودروهای سنگین، مقابل دفتر امام جمعه این شهرستان تجمع کردند.
همزمان، کارگران شهرداری ایلام نیز بهدلیل پرداخت نشدن حقوق، بلاتکلیفی وضعیت بیمه و ادامه فعالیت شرکتهای پیمانکاری اعتراض کردند. آنان خواستار پرداخت مستقیم حقوق و مزایا، حذف شرکتهای واسطه و تسویه نزدیک به دو ماه حقوق معوقه خود شدند.
در بندرعباس نیز شهروندان برای دومین شب متوالی در اعتراض به کمبود بنزین و دشواری سوختگیری، با متوقف کردن خودروهای خود بخشی از بزرگراه رجایی را مسدود کردند.
اعتراضات صنفی؛ نشانه گسترش بحران اجتماعی
گستردگی جغرافیایی و تنوع گروههای شرکتکننده در اعتراضات دو روز گذشته، نشاندهنده ابعاد فراگیر بحران اقتصادی و اجتماعی در ایران است. بازنشستگان از حقوق ناکافی و محرومیت از خدمات درمانی میگویند؛ کارگران ماهها حقوق دریافت نمیکنند؛ کامیونداران با کاهش سهمیه سوخت و افزایش هزینهها مواجهاند و شهروندان نیز برای تأمین نیازهای اولیه زندگی با مشکلات فزاینده دستوپنجه نرم میکنند.
نکته قابل توجه، پیوند خوردن مطالبات صنفی با اعتراضات سیاسی و اجتماعی است. طرح شعارهایی درباره آزادی زندانیان سیاسی و مخالفت با اعدام در تجمع بازنشستگان نشان میدهد که نارضایتیها از مسائل اقتصادی فراتر رفته و به عرصه سیاست و شیوه حکمرانی نیز کشیده شده است.
تداوم این اعتراضات در شهرهای مختلف، در شرایطی که گرانی، تورم و کاهش قدرت خرید زندگی میلیونها ایرانی را تحت فشار قرار داده، بیانگر عمیقتر شدن شکاف میان مطالبات جامعه و عملکرد مسئولان رژیم ایران است. واقعیت این است که مطالبات معترضان دیگر به افزایش حقوق یا پرداخت معوقات محدود نیست؛ آنان خواهان امنیت اقتصادی، برخورداری از درمان و خدمات اجتماعی و امکان داشتن یک زندگی شرافتمندانه هستند.
موج اعتراضات ۲۴ و ۲۵ آبان بار دیگر نشان داد که نارضایتی اجتماعی در ایران محدود به یک قشر یا یک منطقه نیست و گروههای مختلف جامعه، هر یک با مطالبات مشخص خود، در برابر شرایط موجود به اعتراض برخاستهاند.







