۱۰۸ سال طول کشید تا بتوانیم عکس واقعی رئیسعلی دلواری را ببینیم!
رئیسعلی دلواری در ۱۲ شهریور ۱۲۹۴شمسی بدرود حیات گفت. اخیرا سایت‌های حکومتی در ایران مدعی شدند که عکسی واقعی رئیسعلی دلواری پس از ۱۰۸ سال از شهادتش اینک در یک آرشیو آلمانی پیدا شده است. برغم اینکه در سال ۱۳۹۶ نیز این خبر منتشر شده بود که عکسهای واقعی رئیسعلی دلواری پس از ۱۰۸ سال از آرشیو سیاسی شهرداری زالتسگیتر ایالت نیدرزاکسن آلمان بیرون آمد اما در روزهای اخیر عکسی بسیار واضح‌تر از آن عکس‌ها در کنار صولت‌الدوله قشقایی در فضای مجازی منتشر شده که ادعا می‌شود از همان منبع بیرون آمده است.
گفته شده است که این عکس از آرشیو سیاسی شهرداری «زالتسگیتر» در ایالت «نیدرزاکسن» آلمان به‌دست آمده است. زندگی رئیسعلی دلواری خود چالشی بزرگ برای همه خشونت پرهیزان امروز است. به گمانم اگر این تئوری سازان ضدخشونت بخواهند با نگاه خودشان تاریخ مبارزات مردم ایران برای آزادی را محک بزنند همه اجدادمان باید به جرم خشونت مفرط به پای میز محاکمه این حضرات! بیایند.
چه چیزی از رئیسعلی دلواری یک قهرمان ملی ساخت؟
رئیسعلی دلواری فرزند رییس‌محمد درسال ۱۲۶۱ شمسی (۱۸۸۲ میلادی) در دهستانی ازتوابع بوشهر به دنیا آمد. در عصر مشروطیت، جوانی ۲۴ ساله، بلند همت، شجاع، در صدق و صفا کم مانند و در وطن‌دوستی ضرب‌المثل بود. رئیسعلی دلواری مبارز مشروطه‌خواه و رهبر قیام جنوب در تنگستان و بوشهر علیه نیروهای بریتانیا در دوره جنگ جهانی اول بود که درجنگ با اشغالگران به شهادت رسید.
پس از اشغال بوشهر توسط انگلیسی‌ها، آنان قصد تصرف دلوار را داشتند. رئیسعلی دلواری همراه با یاران خود که یکصد تفنگچی بودند، علیه اشغالگران وارد نبرد می‌شود. او و یارانش با نیروهای متجاوز که قریب به پنج هزار نفر بودند، با شجاعتی وصف‌ناپذیر مقابله می‌کند. او با جنگ‌های پارتیزانی شکست‌های سنگینی بر انگلیسی‌ها وارد کرده و آنان را تار و مار می‌کند.
رئیسعلی دلواری ازدلیران تنگستان است که با نان و خرما ساخته و دار و ندار خود را فدای آزادی و رستگاری مردمش کرد. رئیسعلی علاقمند به فنون نظامی، اسب‌سواری و تیراندازی بود که در این رشته ها مهارت و تبحر چشمگیری داشت که همین مهارت درقیام علیه نظامیان انگلیسی موجب چیرگی وی در میدان‌های متعدد نبرد علیه قوای اشغالگر شد.
شرایط تاریخی و اجتماعی زمان قیام رئیسعلی دلواری
ایران در زمان جنگ جهانی اول با وجود اعلام بی‌طرفی احمدشاه قاجار از شمال و جنوب مورد هجوم نیروهای نظامی روس و انگلیس قرا گرفت. کشتی‌های جنگی انگلیس درتاریخ ۱۷ مرداد ۱۲۹۴ شمسی وارد آب‌های خلیج فارس شدند. قوای بریتانیایی، شهر بوشهر و سایر شهرها و جزایر مهم جنوب کشور ازجمله جزیره خارک، برازجان، تنگستان، و بعدها جزیره فاو و شهر بصره و کشور عراق را تصرف کردند.
موقعیت دلوار
روستای دلوار بندر کوچکی است، در پنجاه کیلومتری بوشهرکه مرکز یکی از بخش‌های ساحلی شهرستان تنگستان است. واژه دلوار به معنای «دلاور» است که گاه «دلبار» هم گفته می‌شود. شغل مردم دلوار اغلب ماهی‌گیری و سفر به شیخ نشین‌هاست. موقعیت دلوار به گونه‌ای است که کشتی‌های بزرگ می‌توانند درساحل آن پهلو بگیرند، به همین لحاظ در مقاطعی از تاریخ ایران نامی از آن ذکر شده است.
بندر دلوار که جمعیت آن حدود۷۰۰ نفر بوده است، بزرگ‌ترین نقش را در دفاع از خاک ایران در سال ۱۹۱۴ میلادی در مقابل حمله قوای انگلیس داشته است.
زمانی انگلیسی‌ها بعد از اشغال بوشهر و پیشروی به سمت شیراز به منظور تطمیع رئیسعلی دلواری می‌خواستند که موافقت او را با پیاده شدن قوای انگلیس در بندر دلوار جلب کنند و چهل هزار پوند به او پیشنهاد کردند. رئیسعلی در پاسخ گفت: «چگونه می‌توانم به استقلال ایران خیانت کنم». انگلیسی‌ها تهدید کردند که خانه‌هایتان را ویران و نخل‌های‌تان را قطع می‌کنیم، پاسخ داد: «خانه ما کوه است و انهدام آن درقدرت امپراتوری بریتانیا نیست و ما تا آخرین نفر مقاومت خواهیم کرد».
غیرتمندان تنگستانی به نیت خود عمل کرده، آنقدر کوه به کوه مقاومت نمودند که دوست و دشمن انگشت حیرت به دندان گرفته و دولت بریتانیا درکارخود حیران شده و مجبور به مکر وحیله شدند تا با رشوه به خائنینی، رئیسعلی را به قتل برسانند.
در همین رابطه
روند انحراف انقلاب مشروطه از زبان احمد کسروی
زنان درجنگ
درحالی که رئیسعلی و یارانش مشغول نبرد و دفاع از دلوار در مقابل انگلیسی‌ها بودند، چند تن از زنان رشید به مجاهدان در صفوف جبهه مدد می‌رساندند. به نقل از گل‌اندام خانم (نوه رئیسعلی) پریخان، و خواهر رئیسعلی ازجمله زنانی بودند که برای مجاهدان آب و غذا و فشنگ می‌بردند و تفنگ‌های آنان را از گلوله پر می‌کردند. زنان اسب‌سواری خوب بلد بودند و درگروه‌های سه نفره، آب و آذوقه را به جبهه می‌رساندند.
سکینه خواهر بزرگ رئیسعلی، یکی دیگر از زنان شجاع بود که در اسب‌سواری ماهر بود و همراه همسرش غلام‌رضا نامورکه تفنگچی بود، می‌جنگید. هرگاه گلوله کم می‌آمد، سریع به مجاهدان فشنگ می‌رساند و آب بین مجاهدان تقسیم می‌کرد. حمله انگلیسی‌ها به دلوار در مرداد ماه در اوج گرمای تابستان انجام می‌گرفت و گرمای طاقت‌فرسا باعث زحمت مجاهدان و حتی انگلیسی‌ها شده بود.
تاکتیک کلاه نمدی وکلاه حصیری
از دیگر زنان گل‌اندام از روستای باغک گلناز از روستای شورکی و خیرالنساء از دلوار را می‌توان نام برد. فامو خانم وگلنار خانم کار مداوای زخمیان و تهیه فشنگ و پرکردن تفنگ را در طول سنگر به عهده داشتند .
یکی دیگر از زنان فاطمه آغا، بانویی شجاع با اندامی قوی و صدایی رسا بوده که با خواندن اشعار و حماسه‌سرایی و سخنان شورانگیز، نقش برجسته‌ای در تهییج مردان و زنان تنگستانی ایفا کرد.
علی‌مراد فراش‌بندی در ارتباط با این بانو می‌نویسد: «این بانو زنی رزمنده و پردل و جرأت و با شهامت بود. در بحبوبه جنگ دلوار شخصاً به سنگر مجاهدان آب می‌رساند و در جنگ «مل گپ» در نزدیکی جائینک برای رئیسعلی تفنگ را فشنگ‌گذاری می‌کرد».
یکی ازتاکتیک‌های نظامی که در جنگ دلوار به وسیله یکی از خواهران رئیسعلی پیشنهاد می‌شود، به کارگیری کلاه نمدی و حصیری بود که در یک روز عده‌ای از زنان دلوار و قراء اطراف، ۲۰۰ کلاه تهیه می‌کنند و به مجاهدان می‌دهند تا در پشت نخل‌های نخلستان پوشش بگیرند.
مجاهدت بانوان موضوعی است که هرگز در کتب تاریخی رسمی ثبت نشده است. ولی بی‌گمان مشقتی که زنان تنگستانی در دوره نبرد علیه انگلیس و حتی پس از آن تحمل کردند کم نبوده است.
