اعتراف تکاندهنده به منطق جنایت
اظهارات احمد قدیریابیانه فرزند محمدحسین قدیری ابیانه از سرکوبگران حکومتی از باند بهاصطلاح اصولگرا میباشد. احمد قدیری ابیانه درباره کمهزینهتر بودن کشتن معترضان در خیابان، پرده از منطق سرکوب و محاسبات جنایتبار حکومت ایران علیه مردم ایران برمیدارد.
اظهارات احمد قدیریابیانه در مصاحبه با تلویزیون اینترنتی حوزه، بار دیگر چهره عریان تفکری را آشکار کرده است که جان جوانان و مردم معترض را نه بهعنوان انسان و شهروند، بلکه بهمثابه هزینهای در محاسبات سیاسی و امنیتی حکومت ارزیابی میکند.
او با اشاره به قیام دیماه ۱۴۰۴، با لحنی آشکارا تأییدکننده کشتن معترضان میگوید اگر قیام کنندگان در همان صحنه کشته میشدند، هزینه آن برای نظام بسیار کمتر از بازداشت، تشکیل پرونده و اعدامهای بعدی بود. این سخنان تنها یک اظهارنظر افراطی نیست؛ بلکه بیان صریح منطقی است که در آن حذف فیزیکی معترضان، راهکاری کمهزینهتر برای حفظ قدرت تلقی میشود.
کشتن معترضان، محاسبه هزینه و فایده برای بقای حکومت
اهمیت این اظهارات در آن است که گوینده بدون پردهپوشی از یک محاسبه سیاسی سخن میگوید: هرچه بیشتر کشتن معترضان در خیابان، از نظر او، هزینه کمتری از زنده ماندن، محاکمه و اعدام تدریجی آنان دارد. این دقیقاً همان نقطهای است که ماهیت یک نظام سرکوبگر آشکار میشود. در چنین نگرشی، انسان و حق حیات او هیچ جایگاهی ندارد و تنها چیزی که اهمیت پیدا میکند، کاهش هزینه سیاسی و بینالمللی سرکوب است.
بیشتر بخوانید
قدیریابیانه حتی به افزایش شمار کشتهشدگان اشاره میکند و میگوید اگر شمار آنان به پنج هزار نفر میرسید، هزینه کمتری برای نظام داشت. معنای این سخن روشن است: از نگاه او، افزایش کشتن معترضان میتوانست از فشارهای ناشی از بازداشتها، اعدامها و پروندههای حقوق بشری جلوگیری کند.
وقتی سرکوبگران از پنهان کردن جنایت عبور میکنند
این اظهارات را باید در بستر مجموعه رفتارهای سرکوبگرانه حکومت ایران بررسی کرد. در سالهای گذشته، اعتراضات مردمی بارها با شلیک مستقیم، بازداشتهای گسترده، شکنجه، اعترافگیری اجباری و صدور احکام سنگین مواجه شده است.
در قیام دیماه ۱۴۰۴ نیز مسئله فقط برخورد با معترضان در خیابان نبود؛ بلکه سرنوشت بازداشتشدگان، خطر اعدامها و فشار بر خانوادههای جانباختگان به ابعاد دیگری از بحران حقوق بشری تبدیل شد. اکنون سخنان قدیریابیانه نشان میدهد که در بخشی از فضای سیاسی نزدیک به حاکمیت، حتی زنده ماندن معترضان و امکان محاکمه آنان نیز بهعنوان یک هزینه برای نظام ارزیابی میشود.
نکته قابل توجه اینکه خبرگزاری حکومتی تسنیم، وابسته به جریان رسانهای نزدیک به سپاه پاسداران، در ۲۷ بهمن ۱۴۰۴ نیز به انتشار این اظهارات واکنش نشان داد و نوشت که پیشنهاد کشتن معترضان بهجای دستگیری، با موازین حقوقی و فقهی سازگار نیست [البته منظور از فقه عوامفریبی است]. این واکنش نشان میدهد که حتی در درون رسانههای حکومتی نیز چنین سخنانی قابل دفاع تلقی نشده است.
مسئولیت جنایت با تغییر نام قربانیان از بین نمیرود
از منظر حقوق بشر، هیچ حکومتی حق ندارد صرفاً به دلیل حضور افراد در اعتراضات، آنان را هدف مرگبار قرار دهد. حتی اگر فردی مرتکب جرم شده باشد، تشخیص اتهام و مجازات او باید از مسیر قانونی و با رعایت حق دادرسی عادلانه صورت گیرد. استفاده از نیروی مرگبار نیز تنها در شرایط بسیار محدود و برای مقابله با تهدید قریبالوقوع علیه جان افراد قابل توجیه است.
از این رو، توصیه به کشتن معترضان در خیابان، نه یک راهکار امنیتی، بلکه دعوت به نقض آشکار حق حیات و اصول بنیادین حقوق بشر است.
مسئولیت کیفری افراد نیز باید بر اساس نقش و مشارکت مشخص آنان در اعمال مجرمانه و با رسیدگی مستقل قضایی تعیین شود؛ اما هیچکس نمیتواند با تغییر عنوان معترض به اغتشاشگر یا دشمن، حق حیات انسانها را از آنان سلب کند.
مردم ایران هزینه بقای یک حکومت را با جان فرزندانشان میپردازند
آنچه در سخنان احمد قدیریابیانه تکاندهنده است، تنها پیشنهاد کشتن معترضان نیست؛ بلکه خونسردی در محاسبه بهای آن است. گویی هزاران جوان، هر کدام فقط یک پرونده احتمالی در برابر فشارهای بینالمللی هستند و نه انسانی با خانواده، آرزو، آینده و حق زندگی.
این سخنان پرسشی اساسی را پیش روی جامعه قرار میدهد: حکومتی که برای بقای خود، کشتن معترضان و جوانان آزادیخواه و فرزندان مردم ایران را کمهزینهتر از پاسخگویی به افکار عمومی و نهادهای حقوق بشری میداند، چه نسبتی با مسئولیت حکومتداری و حقوق شهروندان دارد؟
واقعیت این است که هیچ قدرتی با کشتن معترضان و مردم نمیتواند بحران مشروعیت خود را برطرف کند. گلوله شاید صدای اعتراض را برای مدتی خاموش کند، اما خشم و دادخواهی خانوادههای قربانیان را از میان نمیبرد. خون جوانان ایران نه هزینه حفظ قدرت است و نه عددی در محاسبات امنیتی. این خونها مطالبه عدالت و پاسخگوییاند؛ مطالبهای که با تهدید، سرکوب و کشتار خاموش نخواهد شد.
منابع
- فایل صوتی احمد قدیری ابیانه
- خبرگزاری حکومتی تسنیم ۲۷ بهمنماه ۱۴۰۴ «قدیریابیانهها و شکوریرادها چگونه آب به آسیاب دشمن میریزند؟»







