چگونه دولت به این وضعیت دامن میزند؟
کمبود و گرانی بنزین بار دیگر بهصورت یک بحران در جامعه مطرح شده است. زیرا این بار رژیم بهصورت واضحتر وارد میدان شده. هم قیمت بنزین را گران کرده و هم مساله کمبود جدی سوخت خود را با یک طرح میخواهد حل کند.
در نظام سهمیهبندی قبلی، خودروها مشمول ۶۰ لیتر بنزین با نرخ ۱۵۰۰ تومان و ۵۰ لیتر با نرخ ۳۰۰۰ تومان میشدند و میتوانستند هر میزان که بخواهند با نرخ آزاد ۱۰ هزار تومان بنزین بزنند. ولی طرح جدید دولت این است که بنزین آزاد ۱۰ هزارتومانی جمع میشود و تنها هر خودرو میتواند ۵۰ لیتر با نرخ ۱۰ هزار تومان دریافت کند. یعنی از این پس هر خودرو فقط میتواند در ماه ۱۶۰ لیتر بنزین با سه نرخ، مصرف کند.
در اینجا این سوال مطرح میشود که ۱۶۰ لیتر برای خودروهای کاری و مسافرکشی و باربری که فقط مصرف چند روز آنها در ماه را تامین میکند؛ سوخت خود برای بقیه روزهای ماه را چگونه تهیه کنند؟ پاسخ دولت این است بروید بنزین سوپر و آزاد لیتری ۱۴۰ هزارتومانی بخرید و مصرف کنید!!! به این وسیله نرخ بنزین آزاد بهصورت غیر رسمی و البته با شیادی تمام ۱۴۰ هزار تومان اعلام شده است.
تجربه آموزی رژیم از قیام ۹۸
رژیم از قیام ۹۸ آموخته است که «شوک» وارد نکند لذا همین کار را مدیریت کرده است. معاون اجرایی پزشکیان در ۲۱ آبان گفت: «کارتهای آزاد جایگاهها تاکنون در ۱۲ استان جمعآوری شده و این روند قرار است طی چند هفته آینده بهتدریج (یعنی با تست واکنشهای اجتماعی و اینکه تبدیل به جرقه و اعتراض نشود) در سایر استانها نیز ادامه یابد و سراسری شود.
بنابراین؛ تبدیل این طرح به سراسر کشور تابع چک خیزشهای اجتماعی است اگر اعتراضی نشد؛ اجرای سراسری طرح اعلام میشود.
اسماعیل سقاب اصفهانی، رئیس سازمان بهینهسازی و مدیریت راهبردی انرژی، در اظهارات منتشرشده در ۲۰ آبان گفت: «ما واقعاً مشکل تأمین داریم… شرایط تأمین بنزین اجازه نمیدهد دولت مانند گذشته هر میزان سوخت مورد نیاز را عرضه کند».
بیشتر بخوانید
پس مشخص میشود که کفگیر رژیم هم در زمینه مالی و هم در زمینه وارد کردن سوخت و هم تامین آن در پالایشگاههای داخلی به ته دیگ خورده است. البته این تصویری از وضعیت تمامیت رژیم است که در زمینه اقتصادی و اجتماعی در لبه پرتگاه و بحران زیست میکند. ولی تلاش میکند که با سیلی و دود و دم و تبلیغاتی صورت خود را سرخ نگه دارد تا مردم ضعف رژیم را حس نکرده و پا در میدان اعتراض و قیام نگذارند.
تاثیرات زنجیرهای گرانی و کمبود سوخت
اما از سوی دیگر همه میدانند که مساله «گرانی» و «کمبود» سوخت؛ تاثیرات زنجیرهای دارد و روی همه کالاها تاثیر میگذارد. رژیم را به رغم هر نوع مدیریتی با خیزشهای اجتماعی و اعتراضی روبرو خواهد کرد همانگونه که در اولین واکنشها در چندین شهر مانند: بندرعباس، شیراز، اصفهان و نورآباد ممسنی و… شاهد اعتراض مردم بودیم و این قابل سرایت به سایر شهرها خواهد بود.
بنابراین مسئله بنزین صرفاً یک تغییر اداری در کارتهای سوخت نیست. رژیم ممکن است گرانی و کمبود را در یک مقطع مدیریت کند ولی نمیتواند از پیامدهای اجتماعی محدودیت دسترسی به سوخت و تاثیرات زنجیرهای ان بگریزد! شاید رژیم بتواند در پناه سرپوش جنگ و سرکوب در مقطعی از این واقعه جان بدر ببرد ولی بی تردید کمبود و گرانی سوخت و تاثیرات زنجیرهای آن؛ یقه رژیم را رها نخواهد کرد و عقربه را به نقطه پایان تابآوری مردم میرساند و در موقعیت دیگری شعله قیام را روشن خواهد کرد.







