اعتراضات همزمان بازنشستگان، کارگران و کادر درمان در شهرهای مختلف میهن
در ادامه موج نارضایتیهای معیشتی و اجتماعی، یکشنبه ۳۰ آذرماه ۱۴۰۴، شهرهای مختلف ایران شاهد تجمعها، راهپیماییها و اعتصابهایی بود که با محور مطالبات اقتصادی، شغلی و درمانی برگزار شد. این اعتراضات که در قالب «یکشنبههای اعتراضی» شکل گرفت، اقشار گوناگونی از بازنشستگان، کارگران، پاکبانان، کادر درمان و خانوادههای دادخواه را دربر گرفت.
اصفهان؛ تجمع بازنشستگان فولاد
در اصفهان، بازنشستگان فولاد با برگزاری تجمع اعتراضی، نسبت به وضعیت معیشتی خود اعتراض کردند. شرکتکنندگان با سردادن شعارهایی، بر حقخواهی و ادامه اعتراض تا رسیدن به مطالباتشان تأکید داشتند. در این تجمع شعارهایی با محور همبستگی اجتماعی سر داده شد که نشاندهنده تلاش برای جلب حمایت عمومی بود. تجمع اصفهان یکی از نمودهای برجسته «یکشنبههای اعتراضی» در مرکز کشور به شمار میرفت.
بهبهان؛ اعتراض کادر درمان مقابل فرمانداری
همزمان در بهبهان، جمعی از کادر درمان مقابل فرمانداری تجمع کردند. معترضان با شعارهایی تند، نارضایتی خود را از شرایط کاری و مدیریتی اعلام کردند. این تجمع در شرایطی برگزار شد که فشار کاری، مشکلات معیشتی و کمبود امکانات درمانی به دغدغهای جدی برای کارکنان حوزه سلامت تبدیل شده است. حضور کادر درمان در «یکشنبههای اعتراضی» نشانه گسترش دامنه نارضایتیها به بخشهای حیاتی جامعه است.
دزفول؛ فریاد پاکبانان برای دستمزد و امنیت شغلی
در دزفول، پاکبانان شهرداری با تجمع اعتراضی، خواستار رسیدگی فوری به مطالبات خود شدند. معترضان اعلام کردند که افزایش دستمزد سال جاری هنوز پرداخت نشده و حقوق آنان بر اساس ارقام سال گذشته محاسبه میشود. قراردادهای ماهانه و نبود امنیت شغلی، از دیگر محورهای اعتراض بود. پاکبانان همچنین به پرداخت نشدن حق تعطیلکاری اشاره کردند. این تجمع نیز در چارچوب «یکشنبههای اعتراضی» برگزار شد.
اعتراضات در تهران؛ تجمع بازنشستگان تأمین اجتماعی و فرهنگی
در تهران، بازنشستگان تأمین اجتماعی و فرهنگی مقابل سازمان تأمین اجتماعی دست به تجمع زدند. آنان با شعارهایی صریح، به فقر، گرانی، تورم افسارگسیخته و دستمزدهای زیر خط فقر اعتراض کردند. بازنشستگان تأکید کردند که تا رسیدن به حقوق خود به اعتراض ادامه میدهند. این تجمع یکی از پرشمارترین صحنههای «یکشنبههای اعتراضی» در پایتخت بود.
شوش؛ راهپیمایی بازنشستگان تأمین اجتماعی
در شوش، بازنشستگان تأمین اجتماعی با راهپیمایی مقابل سازمان تأمین اجتماعی، مطالبات گستردهای را مطرح کردند. درمان رایگان، دسترسی به بیمارستان و امکانات پزشکی مناسب، از جمله خواستههای اصلی معترضان بود. شرکتکنندگان همچنین به فقر، گرانی، تبعیض و نبود امنیت معیشتی اعتراض کردند. شعارهای مطرحشده، بیانگر پیوند مطالبات اقتصادی با اعتراض به شرایط عمومی زندگی بود.
بازنشستگان به جان آمده در شوش شعار می دادند:
فقط کف خیابون به دست میاد حقمون
کو مهار تورم، دروغ می گید به مردم
لبنان را رها کن فکری به حال ما کن
روسری را رها کن فکری به حال ما کن
می جنگیم، می میریم، حقمون را می گیریم
تا حق خود نگیریم از پای نمی نشینیم
باز نشسته داد بزن حقتو فریاد بزن
کوار؛ ادامه اعتصاب کارگران وردا زرتاک
در شهرستان کوار، اعتصاب کارگران شرکت وردا زرتاک وارد دومین روز خود شد. کارگران پس از ماهها پیگیری بینتیجه و دریافت وعدههای بیپاسخ، دست به اعتصاب زدند. این شرکت بهعنوان یکی از واحدهای بزرگ منطقه شناخته میشود و توقف کار آن، اهمیت اعتراضاتشان را دوچندان کرده است. اعتصاب کوار نیز بخشی از زنجیره «یکشنبههای اعتراضی» محسوب میشود.
همدان؛ اعتصاب در سرمای منفی
در همدان، کارگران کارخانه فولاد راد در اعتراض به قطع گاز واحد صنعتی اعتصاب کردند. به گفته منابع محلی، این اقدام در شرایطی انجام شد که دمای هوا به حدود منفی ۶ درجه رسیده بود. کارگران اعلام کردند که قطع گاز، امنیت شغلی و معیشت آنان را به خطر انداخته است. این اعتصاب، جلوهای دیگر از اعتراضات کارگری در «یکشنبههای اعتراضی» بود.
صحنههای دادخواهی در شب یلدا
در آستانه شب یلدا، خانوادههای دادخواه نیز با برگزاری مراسمهای ساده یادبود، یاد جانباختگان را زنده نگه داشتند. صحنههایی از حضور کودکان و خانوادهها، تصویری تلخ از پیوند سوگ و اعتراضات اجتماعی را به نمایش گذاشت. این مراسمها در کنار تجمعات صنفی، بُعد انسانی «یکشنبههای اعتراضی» را برجسته کرد.
مجموعه اعتراضات یکشنبه ۳۰ آذرماه ۱۴۰۴ نشان داد که «یکشنبههای اعتراضی» به بستری فراگیر برای بیان نارضایتیهای عمیق معیشتی، شغلی و اجتماعی تبدیل شده است. گستردگی جغرافیایی و تنوع اقشار حاضر، تصویری روشن از بحران ساختاری ارائه میدهد؛ بحرانی که ریشه در فساد، غارت منابع عمومی، سرکوب و بیاعتنایی سیستماتیک حکومت آخوندی به حقوق مردم دارد و جامعه را به خیابان کشانده است.
