خوابگاه‌های دانشکده ابوریحان در آستانه بحران همه جانبه
دانشجویان دانشکده ابوریحان دانشگاه تهران از خوابگاه‌های غیربهداشتی، غذای بی‌کیفیت و بی‌توجهی کارگزاران حکومتی در دانشگاه اعتراض دارند.
بحران زندگی دانشجویی در یکی از پردیس‌های اصلی دانشگاه تهران
در حکومت خامنه ای جای آبادی باقی نمانده است. به قول دانشجویان دانشکده ابوریحان دغدغه‌هایی که دانشجویان با آن روبرو هستند تاثیر بسیار منفی روی آموزش و کیفیت زندگی دانشجویی و تمرکز روی درس آنان قرار داده است.
یکی از دانشجویان این دانشکده در گزارشی، وضعیت را اینگونه توصیف می‌کند: «خوابگاه‌ها فاجعه‌اند. نظافت تقریبا وجود ندارد، سرویس‌های بهداشتی کثیف و خراب‌اند و بوی تعفن همه‌جا پیچیده است.
کیفیت غذای سلف به حدی پایین است که بسیاری از دانشجویان ترجیح می‌دهند گرسنه بمانند تا اینکه غذای غیرقابل خوردن سرو شود. این دانشجو می‌نویسد: «غذا گاهی بوی گندیدگی می‌دهد و گوشت داخلش غیرقابل تشخیص است. کم‌کاری بعضی مسئولان دانشگاه، همه‌‌اش دست‌به‌دست هم می‌دهد که ذهن دانشجو بیش از حد درگیر مسائل حاشیه‌ای بشود».
دانشکده ابوریحان و فضای یأس و پژمردگی
این دانشجو در ادامه در گزارش ارسالی خود می‌گوید: «فضای سبز پردیس دانشگاه هم وضعیت بهتری ندارد. آبیاری قطع شده است و درختان در حال خشک شدن هستند. منظره‌ای که باید آرامش‌بخش باشد، حالا نماد بی‌برنامگی و کم‌کاری و بی لیاقتی کارگزاران حکومتی در دانشگاه شده است.
اما تلخ‌ترین بخش ماجرا، بی‌تفاوتی مسئولان وکارگزاران حکومتی در دانشگاه است. دانشجویان بارها اعتراض کرده‌اند، نامه نوشته‌اند و حتی مقابل دفتر مدیریت تجمع کرده‌اند، اما پاسخی نگرفته‌اند. این دانشجو تاکید می‌کند: «مشکلات آنقدر زیاد شده که دیگر نمی‌توانیم روی درس تمرکز کنیم. ذهنمان پر است از دغدغه‌هایی که نباید دغدغه یک دانشجو باشد».
وضعیت خوابگاه دانشکده ابوریحان فقط یک مشکل محلی نیست؛ آیینه تمام قد بی‌تفاوتی و بی‌لیاقتی در اداره دانشگاه است. جایی که بودجه‌های کلان صرف سرکوب و تبلیغات می‌شود، اما ابتدایی‌ترین نیازهای دانشجویان نادیده گرفته می‌شود.
دانشجویان ابوریحان دیگر سکوت نخواهند کرد. آنها می‌گویند: «اگر صدای‌شان شنیده نشود، اعتراضات گسترده‌تری در راه خواهد بود».
