غارت سرمایههای مردم در بلوچستان در حکومت ایران چرا؟
اهالی روستای گروکان سراوان پس از ۱۸ سال بلاتکلیفی پروژه راهسازی، با هزینه شخصی ۷ میلیارد تومان سه پل و هفت آبنما ساختهاند؛ اما اداره راه و فرمانداری همچنان به تعهدات خود عمل نکردهاند. این ماجرا نمونهای از رهاشدگی زیرساختها و تحمیل هزینه ناکارآمدی و بی لیاقتی سردمداران حکومتی به مردم محروم بلوچستان است.
۱ سال وعده؛ فقط ۲.۵ کیلومتر پیشرفت!
به گزارش رسانههای بومی استان سیستان و بلوچستان، چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵، اهالی گروکان سراوان از توابع بخش بمپشت شهرستان سراوان، نسبت به بلاتکلیفی ۱۸ ساله پروژه جاده روستا و بیپاسخ ماندن وعدههای مسئولان اعتراض کردند.
بیشتر بخوانید
گوشت قرمز برای ثروتمندان؛ سهم مردم فقط تماشای ویترینها
بر اساس گزارشهای منتشرشده، پروژه ساخت جاده ۱۱ کیلومتری گروکان حدود ۱۸ سال پیش آغاز شده، اما پس از فوت پیمانکار اولیه و بروز مشکلات مالی و اجرایی، تنها ۲.۵ کیلومتر از آن ساخته شده و ادامه طرح عملاً متوقف مانده است. اهالی همچنین نسبت به سرنوشت اعتبارات اختصاصیافته به این پروژه پرسشهای جدی مطرح کردهاند.
مردم محروم گروکان سراوان باید هزینه ناکارآمدی مسئولان را بپردازند
در شرایطی که مردم گروکان سراوان با مشکلات اقتصادی دستوپنجه نرم میکنند، برای کاهش خطرات جاده و تسهیل رفتوآمد، با اتکا به سرمایه شخصی خود وارد عمل شدهاند. آنان مجموعاً ۷ میلیارد تومان جمعآوری کرده و سه پل و هفت آبنما در مسیر ساختهاند؛ اقدامی که نشاندهنده مشارکت و مسئولیتپذیری مردم در برابر مشکلات زندگی خود است.
با این حال، به گفته اهالی، اداره راه و فرمانداری سراوان پس از این مشارکت مالی سنگین، به تعهدات وعدهدادهشده عمل نکردهاند. پرسش اصلی مردم روشن است: وقتی شهروندان محروم برای ساخت زیرساختهای ضروری از دارایی خود هزینه میکنند، مسئولیت دستگاههای دولتی در قبال بودجه عمومی و تعهداتشان چیست؟
جاده گروکان سراوان؛ نماد بیعدالتی در توزیع امکانات
ماجرای گروکان سراوان فراتر از یک پروژه نیمهتمام است. این اتفاق نشان میدهد که چگونه ضعف مدیریت، نبود نظارت و فقدان پاسخگویی و دزدی و غارت و چپاول میتواند مردم مناطق محروم را وادار کند هزینه وظایف بر زمینمانده دولت را از جیب خود بپردازند.
مردم گروکان سراوان صدقه نمیخواهند؛ حق قانونی خود را مطالبه میکنند. پاسخگویی درباره سرنوشت اعتبارات، تکمیل جاده و اجرای تعهدات، حداقل مسئولیتی است که بر عهده دستگاههای مربوطه قرار دارد. محرومیت بلوچستان نباید به ابزاری برای عادیسازی بیتوجهی مسئولان تبدیل شود. صدای اعتراض مردم گروکان، صدای مطالبه عدالت، برخورداری از امکانات برابر و پایان دادن به سالها وعده بیعمل است.
منابع
- کانال تلگرامی حال وش ۲۷ آبانماه ۱۴۰۵ «اعتراض اهالی روستای «گروکان» سراوان؛ ۱۸ سال بلاتکلیفی جاده روستا»
- کانال تلگرامی پادا بلوچ ۲۷ آبانماه ۱۴۰۵ «۱۸ سال وعده؛ فقط ۲.۵ کیلومتر پیشرفت!»







