کیهان: پزشکیان مسئول تاخیر در حمله به اسرائیل است
کیهان شریعمتداری نیز مانند دیگر اصول‌گرایان مرتجع اردوی خامنهای، در سیاست فرار به‌جلو، پزشکیان و وزارت خارجه او را دلیل تاخیر حمله نظامی به اسرائیل معرفی کرده است.
سخن خود مضحک است. قوای نظامی و… مستقیما تحت امر خامنهای هستند. هر گونه دستور و بکن یا نکن از سوی خامنهای مشخص می‌شود. هم تصمیم‌گیری و هم اجراء در دستان خامنهای و سپاه است. این را همه می‌دانند و سخنان دیگر از این دست پوچ هستند و حتی کودکان را نمی‌فریبند.
این که پزشکیان و دولت تدارکاتچی او (اصطلاح به‌کار رفته توسط محمد خاتمی در مورد روسای جمهور ملایان) نه تصمیم‌گیر هستند و نه مجری. حتی به یقین نیز می‌توان گفت دولت حتی نقش مشورتی نیز ندارد.
ظریف پیشتر در مورد موضوع میدان و دیپلماسی گفته بود که قاسم سلیمانی معدوم با اصرار به سیاست میدان، دیپلماسی را تضعیف می‌کرده است. یعنی دم و دستگاه اجرایی کشور هیچ نقش جدی در سیاست میدان خامنهای ندارد.
اما در روزهای اخیر که فشار بر خامنهای و ملایان زیاد شد که چرا به‌رغم قدرت‌نمایی پوشالی و موشکی، جوابی به کشته‌شدن هنیه و نلیفروشان و نصرالله نمی‌دهند، رسانه‌های اردوی خامنهای مجبور شدند دنبال مقصر بگردند.
آنان یقینا نمی‌توانند بگویند خامنهای از ترس پناه گرفته و جرات حمله جدی ندارد. اگر هم حمله‌ای باشد باید مانند عین‌الاسد و سری پیش به اسرائیل ایذائی و بیابان زدن باشد.
از این رو برای روحیه‌دادن و تسلی به بدنه ریزشی، پزشکیان، ظریف، عراقچی و دم دستگاه آنان را متهم جلوه می‌دهند.
حال آنکه آنان هیچ نقشی در این میانه ندارند و عروسک‌های کوکی این بازی خمیمه‌شب‌بازی هستند.
در همین راستا هم‌میهن نمونه‌های بسیاری از اردوی خامنهای را که پزشکیان و دولت او را متهم می‌کنند درج داده است.
مرگ حسن نصرالله؛ گلوله باران پزشکیان و ظریف
کیهان نیز دولت را به جای حاکمیت سرزنش میکند
کیهان خامنهای نیز به زبان دیپلماتیک‌تری همین امر را پیش برده است. متهم‌جلوه‌دادن دولت برای پوشاندن ترس خامنهای.
کیهان می‌نویسد: «محمدرضا زاهدی و همراهانش، در تاریخ ۱۳ فروردین ۱۴۰۳، در حمله اسرائیل به کنسولگری سفارت حکومت ایران در دمشق کشته شدند.
در آن زمان، رئیسی و امیرعبداللهیان به پیغام طرف‌های غربی در مورد خودداری از پاسخ، نه گفتند و سیاست میدان را پیش بردند.»
کیهان ادامه می‌دهد: «کمتر از دو هفته بعد، در ۲۵ فروردین، عملیات انتقامی “وعده صادق” به اجرا گذاشته شد.
چندین پایگاه مهم نظامی و جاسوسی اسرائیل با چهارصد پهپاد و موشک منهدم شد.
جهانیان به صورت آنلاین این اقتدار را مشاهده کردند که با عبور از سامانه‌های راداری و پدافندی دشمنان انجام گرفت.»
کیهان می‌نویسد: «هینه، رئیس دفتر سیاسی حماس، که در مراسم تحلیف ریاست جمهوری پزشکیان حضور داشت، چند ساعت پس از مراسم در بامداد ۱۰ مرداد ۱۴۰۳ ترور شد.
این اقدام اسرائیل، تعرض به امنیت ملی کشور و میهمان‌کشی بود.
رئیس‌جمهور از این حادثه بسیار متاثر شد، و حق هم داشت. خونخواهی مهمان، وظیفه و حق حکومت ایران است، اما اجرای این تعهد حقوقی و عقلانی دو ماه به تأخیر افتاد.
این تأخیر به دشمن فرصت داد تا جنایات تازه‌ای را در لبنان مرتکب شود.»
کیهان سپس می‌پرسد: «چرا مجازات اسرائیل به تأخیر افتاد؟ به خاطر دو انگاره غلط. اولین انگاره، همان است که وزیر خارجه یک هفته قبل بر زبان آورد.
اسرائیل در غزه به باتلاقی افتاده است و تصور می‌کنند با گسترش میدان جنگ، از بن‌بست خارج می‌شوند. ما هوشیاریم و در تله نخواهیم افتاد. حرکات آنها از سر استیصال است.»
کیهان اضافه میکند: «فریبکاری و تله‌گذاری محاسباتی دشمن، ضلع دومی هم دارد.
در همین زمینه
وقتی کیهان یقه جواد ظریف را می‌گیرد!
حمله و التماس پس از آن
پزشکیان روز یکشنبه در جلسه دولت اعلام کرد که ادعاهای سران آمریکا و کشورهای اروپایی درباره عدم پاسخ حکومت ایران به ترور هنیه و وعده آتش‌بس، تماما دروغ بوده است.
فرصت دادن به چنین اعمالی، آنان را برای انجام عملیات بیشتر تشویق و جری میکند.
ظریف، معاون راهبردی رئیس‌جمهور، نیز سه‌شنبه گذشته در گفت‌وگو با شبکه ان‌بی‌سی‌نیوز اعلام کرد: بعد از ترور هنیه، جامعه جهانی، آمریکا و برخی دولت‌های اروپایی از ما خواستند تا برای پایان جنگ غزه، خویشتنداری کنیم، اما وعده آتش‌بس عملی نشد.»
کیهان ادامه می‌دهد: «حسرت گذشته، بیهوده است و تنها می‌توان از آن عبرت گرفت.
مهم، اکنون و آینده است. مدیران ما، برخی نه تنها به دشمن پیش‌دستی نکرده‌اند، بلکه حتی به هنگام تجاوز دشمن نیز ادعا می‌کردند که باید هزینه‌ها را به جان خرید و از درگیری با دشمن خودداری کرد.
این انگاره، بیشترین خسارات را به کشور وارد کرده است.»
در پایان، کیهان افزوده است: «اکنون، با درس گرفتن از روند تحولات، نوبت آن رسیده است که حوزه‌های دولتی و حاکمیتی بیش از پیش، پشت فرماندهان نظامی بایستند و مجازات اسرائیل که به تأخیر افتاده است را به انجام برسانند.»
به دنبال این اعلانات حکومت ایران به اسرائیل حمله موشکی کرد، باز تکرار همان ایذاء قبلی، بدون کشتار و…
در ادامه نیز محمد باقری ابزار امیدواری کرد که آمریکا جلو حمله متقابل اسرائیل را بگیرد!
التماس پس از حلمه مانند عین‌الاسد و حمله پیشین در فروردین به اسرائیل، نشان از آن دارد که حتی اسرائیل اگر سران حاکمیت را در تهران بکشد، ملایان از ترس جنگ مستقیم هرگز جرات رویارویی گسترده با تلفات انسانی با اسرائیل را ندارند.
این همه ماجراست. «اوجب واجبات» حفظ حاکمیت است و نه جنگ با اسرائیل.
