پزشکیان صبح روز جمعه ۲۹تیر۱۴۰۳با حضور در نهاد ریاست جمهوری خامنه‌ای با رؤسای باندهای فاشیستی به‌اصطلاح اصولگرا دیدار و به گفت‌وگو پرداخت. بنا به گزارش خبرگزاری تسنیم پزشکیان در این دیدار گفت: «بنده بارها گفته‌ام؛ آمدنم به این جهت بود که نظام را در خطر می‌دیدم. این که برخی فکر کنند به بنده دیکته می‌کنند اشتباه است».
فرافکنی پزشکیان برای جزامی نشدن به اندیشه ولایت فقیه
واقعیت حکومت خامنه‌ای خیلی عیان است. در حکومتی که یکه‌سالاری حاکم است قانون اصلی دیکته‌کردن است. دیکته‌کردن در یک حکومت به معنی تحمیل کردن یا اجبار کردن سیاست‌ها، قوانین، یا دستورات از سوی مقامات حاکم به مردم یا سایر نهادها است. در این نوع حکومت، تصمیم‌گیری‌ها به صورت یک‌جانبه انجام می‌شود و فضای مشارکت عمومی و دموکراسی وجود ندارد. مردم ایران در این چند دهه شاهد این واقعیت بودند که شخص ولی فقیه همه کاره درحکومت استبدادی است.
در حکومت‌های مستبد مثل سلطنت ولایت فقیه مردم عموماً از حقوق و آزادی‌های اساسی محروم می‌شوند و معمولاً با سانسور، سرکوب و محدودیت‌های شدید مواجه می‌شوند. این نوع حکومت‌ها معمولاً توسط دیکتاتورها با باندها و یا احزاب و گروه‌های حاکم اداره می‌شوند. آن‌ها برای حفظ قدرت خود از ابزارهای مختلفی مانند کنترل رسانه‌ها، دستگاه‌های امنیتی و سرکوب مخالفان استفاده می‌کنند.
با این وصف آیا پزشکیان خارج از دایره دیکته کردن از جانب خامنه‌ای توان گام برداشتن دارد؟ بی‌تردید خیر و فرافکنی او هم به این دلیل است که جزامی نشدن خود به خامنه‌ای را لاپوشانی کند. درحالی که خود وی اعتراف کرد که ذوب در ولایت است.
چرا پزشکیان در حکومت خامنه‌ای فاقد اراده است؟
در این بحث که پاستور نشین منتصب با وجود خامنه‌ای از خود هیچ اراده‌ای ندارد تردیدی نیست. طبق قانونمندی‌های موجود شخصی که اراده‌ای از خود نداشته باشد، به‌طور طبیعی توانایی مقاومت و گریختن از دیکته شدن را ندارد. حال پزشکیان با وجود شخصی مثل خامنه‌ای نمی‌تواند تصمیمات مستقل بگیرد و بنابراین، تمایل به پیروی از دستورات و قوانین تحمیلی او دارد.
امکان ندارد کسی که از صندوق‌های بی رأی بیرون کشیده شده باشد از خود اراده داشته باشد. طبعا این افراد معمولاً وضعیت موجود را همان‌گونه که هست می‌پذیرند و توان یا تمایلی برای تغییر آن ندارند. به همین دلیل پزشکیان می‌گفت که راه رئیسی را ادامه می‌دهد، یعنی زاویه‌ای با خامنه‌ای ندارد.
آیا پاسخگویی به مطالبات مردم در این حکومت با پزشکیان امکان دارد؟
جامعه و مردم آن که فقر و معیشت سخت بر زندگی‌شان سایه افکنده مطالبات خود را دارند. بخشی از این مطالبات در آزادی و حق انتخاب خلاصه می‌شود. آیا حکومت می‌تواند این مطالبات را برآورده کند؟ مطالباتی از جمله لغو حکم ضد انسانی اعدام و یا برچیدن دادگاه‌های ضد مردمی. هم‌چنین تامین حقوق آزادی زنان جامعه و جلوگیری از سرکوب زنان به بهانه‌های آخوند ساخته که نفس کشیدن را برای آنان به شمارش انداخته است؟
آیا معیشت مردم با هزینه‌های سرسام آور را پزشکیان می‌تواند به سامان برساند؟ آیا او می‌تواند کاهش هزینه‌های زندگی را برآورده سازد؟ آیا دانشجویان را می‌تواند از غل و زنجیر نهاد‌های سرکوبگر خامنه‌ای آزاد کند؟ ده‌ها مطالبه دیگر مردم که از بابت هرکدام رنج‌های بسیار تحمل می کنند. طبیعی است که خامنه‌ای ضعیف‌ترین حلقه را انتخاب کرد که بتواند در جهت تامین بقای نظام عمل کند. به همین دلیل پزشکیان هم می‌گوید آمدنم بخاطر این بود که نظام را درخطر می‌دیدم. اما نمی‌گوید چه خطری متوجه نظام بود؟
اگر به وضعیت جامعه و زندگی مردم توجه شود بیش از چهاردهه جز رنج و محنت و سختی چیزی دیگر نصیب‌شان نشده است. علاوه بر آن سرکوب گسترده قیام‌های مردم که به‌خاطر مطالبات‌شان دست به آن زدند. اصلی‌ترین خطری که حکومت خامنه‌ای را تهدید می کند قیام‌ها وخیزش‌هایی است که به سرنگونی خامنه‌ای منجر می‌شود.
در همین زمینه
چرا باید پاستور نشین‌ها به سیاست‌های خامنه‌ای تن بدهند؟
آن‌ها مجبور هستند که به تمایلات و تمام سیاست‌های خامنه‌ای تن بدهند. امری که موجب مشکلات و چالش‌های جدی برای جامعه می‌شود. لاجرم رئیس جمهور خامنه‌ای باید تحت دیکته عمل کند. اصلا برای این انتصاب شده است.
تحت دیکته عمل کردن می‌تواند به ناکارآمدی و بهره‌وری پایین در سیستم‌های دولتی و عمومی منجر شود. مردم از نزدیک در این چهاردهه این واقعیت را لمس کردند که یک حکومت دزد سالار سرنوشت‌شان را تیره و تار کرده است.
نتیجه همین سیاست دیکته کردن که اعمال کننده آن ولی فقیه است با کاهش یا از بین رفتن حقوق و آزادی‌های شهروندی همراه بوده است. وقتی درجامعه‌ای دیکته کردن قانون می‌شود فرآیندهای دموکراتیک تضعیف می‌شود و مردم از مشارکت در تصمیم‌گیری‌های عمومی محروم می‌شوند. این همان وضعیتی است که الان مردم ایران دچار آن هستند.
شعارهای پوشالی پزشکیان برای لاپوشانی کردن
شعاردادن پزشکیان هم یک پوشال برای پنهان کردن سرسپاری‌اش به ولایت فقیه است که می گوید به من دیکته نمی‌شود. یک فرافکنی که قصد دارد به این شکل ماهیت خود را پنهان سازد.
مردم می‌دانند که خامنه‌ای همه سیاست‌گذاری‌ها را برعهده دارد. یک نمنونه مگر او نبود که واردات واکسن کرونا را ممنوع کرد؟ نتیجه‌اش چه شد؟ کشتار مردم بی‌گناه ایران که در کوره‌های کرونا سوختند.
حال تن دادن پزشکیان به دیکته کردن، مشکلات جامعه را نه‌تنها حل نمی‌کند، بلکه می‌تواند مشکلات جدیدی ایجاد کرده و چالش‌های موجود را تشدید کند. پس برای حل مشکلات جامعه، نیاز به یک حکومت مردمی است. نیاز به افرادی است که مستقل، مسئولیت‌پذیر و پاسخگو باشند و تصمیمات خود را براساس منافع عمومی و اصول دموکراسی اتخاذ کنند.
آن چیزی که در حکومت خامنه‌ای پیدا کردن آن بسان پیدا کردن سوزن در انبار کاه است. پس برای نجات جامعه باید کوشید. برای رسیدن به مطالبات تلاش کرد. راه حل واقعی خیزش و قیام علیه وضع موجود است. تنها در صورتی مطالبات مردم برآورده خواهد شد که حکومت دیکتاتور خامنه‌ای سرنگون شود و این نه چندان دور محقق خواهد شد.
