براساس گزارشی که بهدست ما رسیده است، جمعی از زندانیان سیاسی زندان قزلحصار که هواداران مجاهدین خلق هستند، با انتشار نامهای روز جهانی کارگر را گرامی داشتند.
این زندانیان سیاسی در نامه خود با یادآوری کارگران مظلوم و مقتول و مدفون در معادن و کارگران سوخته در آتش انفجار انبارهای سپاه خواهان گسترش اعتراضات علیه ظلم و بیداد حاکم شدند. این زندانیان سیاسی زندان قزلحصار تاکید کردند: این رژیم دجال هیچ قرابت و سنخیتی با کار و کارگر و حقوق حقه مردم نداشته بلکه دشمن آنها است.
متن کامل نامه جمعی از زندانیان سیاسی هوادار مجاهدین به این شرح است؛
«با گرامیداشت اول ماه می، روز جهانی کارگر لختی درنگ کنیم و از کارگران مظلوم، مقتول و مدفون در معادن و کارگران سوخته در آتش انفجار انبارهای سپاه در بندرعباس و کارگران قربانی نقائص ایمنی و خانوادههای کارگری گرفتار فقر و بیماری و مرگ تدریجی یادی کنیم.
در همین زمینه
بیانیه زندانیان در شصتوپنجمین هفتهی کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»
نامه زندانیان سیاسی زندان قزلحصار
سالیان سال در رژیمهای دیکتاتوری شاه و شیخ، کارگران مطالبهگر، سرکوب شده و به رگبار بسته شدهاند. در میهن مصیبتزده ما، قدرت خرید مزدبگیران در چهل و چند سال گذشته، پیوسته و بیوقفه رو به کاهش داشته است و فرقی نمیکند که این مزدبگیر، کارگر کارخانه و یا کارگر آزاد، معلم، پرستار، کارمند، استاد دانشگاه، پزشک استخدامی بیمارستان دولتی و… باشد.
جز مشتی دزد و رانتخوار و نور چشمی و اختلاسگر و دلال، اکثریت جامعه زیر فقر هستند.
اکنون بر همگان آشکار است که نهادهای حکومتی بهخصوص سپاه و بنیادهای غارت و چپاول و باندهای انحصاری واردات و صادرات و قاچاق… مسبب این اوضاعاند. در رأس همه آنها خامنهای جنایتکار و دولت مواجببگیرش هر شب توطئهیی میکنند که با چه ترفندی جبیب عامه مردم را بزنند، بهتازگی هم به اندوخته مختصر “روز مبادای” خانوادهها چشم طمع دوخته و نقشه کشیدند که بیایید تا پساندازهایتان را تحت نظارت دولت برایتان سرمایهگذاری کنیم! زهی وقاحت و بیشرمی. داستان بورس را هم فراموش نکردهایم.
این رژیم دجال هیچ قرابت و سنخیتی با کار و کارگر و حقوق حقه مردم نداشته بلکه دشمن آنها است. بیکاری را عالماً و عامداً رواج میدهد. ارزانترین و بیارزشترین کالا در این کشور نیروی کار است (برای نمونه از قیمت تمامشده یک مسکن تنها ۱۵٪ از آن مزد کارگر و بنا و تکنسین است مابقی خرج زمین و مصالح و تأسیسات میشود. آخر کجای دنیا چنین است؟!)
تنها راه پیش پای اقشار مختلف مردممان از کارگر و معلم و پرستار تا بازنشستگان که اکنون صدای فریادشان هر روز در هر کوچه و خیابان شهرها بهگوش میرسد، قیام علیه ستم و ستمگری و ریشهکنی این رژیم جنایتکار است.
فریاد هر کارگر مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر
جمعی از زندانیان هوادار مجاهدین خلق – زندان قزلحصار ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۴»