پرسش: اهمیت واکنش جاوید رحمان و دبیرکل عفو بین‌الملل علیه رئیسی چیست؟
پاسخ: کارزار دادخواهی برای قربانیان ۶۷ از چند سال پیش توسط مقاومت ایران شروع شد. همان موقع چندین کنفرانس با حضور برجسته‌ترین حقوقدانان بین‌المللی در زمینه حقوق بشر برگزار شد. به این شکل در کشورهای مختلف از جمله در فرانسه و بلژیک و هلند و سایر کشورها و موضوع قتل عام برجسته شد.
البته طبعا به دلیل مماشات کشورهای غربی در طی تمام این سالیان و بطور خاص این سالها که اوج سیاست مماشات بود تلاش کردند که روی این داستان سرپوش بگذارند و محاکمه رئیسی و دیگر عاملان قتل‌عام به جایی نرسید.
زمانی بود که اوباما سر کار بود و اوباما هم دنبال استمالت از حکومت ایران بود و به دنبال دادن امتیاز و برداشتن تحریم‌ها و به این انتظار واهی که حکومت ایران بیاید و از برنامه اتمی‌اش دست بردارد که البته آنهم محقق نشد.
اما الان که رئیسی به ریاست جمهوری منصوب شد. انتخابات که نمی‌شود به آن گفت و به یمن کارزار مقاومت ایران در سراسر کشورتمام جهانیان به عینه دیدند که بیش از ۹۰ درصد مردم ایران این انتخابات را تحریم کردند.
درباره؛ انتصاب رئيسی بیشتر بخوانید
حتی آماری که خود حکومت داد با احتساب رای باطله حاکی از این بود که کمتر از ۴۰ درصد از واجدین شرایط رای دادند.
مثلا در تهران ۲۶ درصد، خوب این همان حکومتی است که با ضریب ۵ اعلام می‌کرد که ۷۲ درصد ۷۸ درصد رای دادند این بار با ضریب ۵ آمده گفته ۴۸.۸ بدون احتساب آرای باطله.
تلاش های بین‌المللی برای محاکمه رئيسی
بنابراین از این زاویه جامعه بین‌المللی و کشورهای غربی متوجه شدند که مردم ایران یک نه قاطع و صریح به این حکومت گفتند. در واقع نه آنها یعنی خواست تغییر حکومت، این نکته اول.
تمام تلاش و کوشش مقاومت ایران در سراسر جهان و حامیان بین‌المللی‌اش در تمامی پارلمان‌های کشورهای مختلف، در کنگره آمریکا، در پارلمان انگلستان، در پارلمان بلژیک فرانسه پارلمان اروپا آلمان در راستای محاکمه رئیسی بوده است.
چندی پیش یک قطعنامه با اکثریت آرا علیه حکومت ولایت‌فقیه به دلیل نقض حقوق بشر در پارلمان آلمان تصویب شد که بی‌سابقه بود.
بنابراین به نظر می‌رسد که همه این تلاش‌ها به ثمر نشسته البته باید اضافه کنیم که جوشش خون‌های پاکی را که در سال ۶۷ بر زمین ریختند. فدای بزرگی که آن روز شد و این تلاش و کوشش‌هایی که این روزها دارد می‌شود در راستای محاکمه رئیسی دارد به ثمر می‌نشیند.
این چیزی نیست که جامعه بین‌المللی به رغم خواستش بتواند نسبت به آن بی‌تفاوت باشد.
مثلا موضع آگنس کالامار دبیر کل عفو بین‌الملل و یا گزاشگر ویژه حقوق بشر جاوید رحمان که در رابطه با قتل عام ۶۷. او اعلام کرده که از تحقیقات مستقل در باره قتل عام ۶۷ حمایت می‌کند. این خیلی حائز اهمیت است. [اگنس کالامار؛ ابراهیم رئیسی باید تحت تعقیب قرار گیرد!]
