مثبت دیدن یعنی چی؟ چطور باید مثبت دید
در تنظیم رابطهها با افراد پیرامون مثبت دیدن چه تضادی حل میکند؟
چرا باید در تنظیم رابطه با افراد به نقاط قوت آنها نگاه کنیم؟
اگر همواره به نقاط ضعف افراد پیرامون نگاه کنیم چه اتفاقی میافتد؟
اگر بهرغم آگاهی از ضعفهای افراد، «مثبتهای» افراد را ببینیم هم میتوانیم با افراد پیرامون خود رابطهای صمیمی برقرار کنیم و هم با تقویت نقاط قوتشان، نقاط ضعفهایشان را به حداقل برسانیم. به این ترتیب خودمان هم جلو میآئیم.
«ای بابا چرا اینقدر یواش کار میکنی. دفعه قبل هم همینطوری کار کردی و آخرش به هیچ جا نرسیدیم. این چه وضع درس خواندن است، میخواهی وقت تلف کنی بهتر است یک کار دیگری انتخاب کنی. این هم شد ورزش بروی و بخوابی راندمانت بیشتر است. تو چرا همهش به من گیر دادی مرتب دنبالم میآیی مگر مفتشی؟
لطفا به این جملات نخندید. اینها مقداری از حرفهایی هست که خیلی اوقات به همدیگر میزنیم تازه سس «کمک کردن» هم به آن میزنیم.
ولی شده که حتی یکبار قبل از این که این قبیل جملات را به هم بگوییم از خودمان بپرسیم شاید اینطوری که من فکر میکنم نباشد. یا اینکه بپرسیم آیا این حرفها اصلاً کمک کننده هست یا نه؟
وقتی همهاش به ضعفها و نقاط منفی نفر نگاه کنیم، هرگز نمیتوانیم رابطه صمیمانه و گرمی با او داشته باشیم.
مثبت دیدن رابطه ها را تقویت میکند
خودمان را جای طرف مقابل بگذاریم. قبلش بگویم که هیچ کدام از ما نمیتوانیم بگوییم اشکالی نداریم و همه کارهایمان تاپ تاپ هست. وقتی یک نفر اشکالات کارمان را توی سرمان میکوبد چه حالی داریم؟ آیا واقعاً کمک میکند؟
چرا قبل از اینکه اشکالات را برجسته کنیم کارهایی که انجام داده و زحماتی که کشیده را به او یادآوری نمیکنیم. اینطوری میتوانیم به او قوت قلب بدهیم که با این همه توانایی میتواند نتیجه بهتری بگیرد و اشکالاتش برطرف کند.
یادم هست یکبار خواندم که در بسیاری مدارس پاسخ غلط به یک مسأله ریاضی امتیاز دارد. چون نشان میدهد که آن دانشآموز برای حل مسأله تلاش کرده. یا در تمام مسابقات ورزشی انفرادی به خصوص بوکس به نفر بازنده هم جایزه تعلق میگیرد. پس چطور ما مرتب ضعفها و اشکالات همدیگر را برجسته میکنیم و اینطوری به جای کمک کردن طرف مقابلمان را بیشتر در تنهایی و ناتوانی فرو میبریم. چرا مثبت همدیگر را نبینیم تا با او مثبتها به همدیگر قوتقلب بدهیم؟
ما که دوست نداریم بقیه با خودمان اینطوری رفتار کنند و به جای اینکه دستمان را بگیرند توی سرمان بزنند. خوب است که ابتدا از رابطه خودمان با بقیه شروع کنیم. اینطوری دنیا جای قشنگتری میشود. خیلی از کدورتها و دشمنیها جای خودش را به عشق و عاطفه انسانی میدهد.
مثبت نگاه کنیم







