وزیر خزانهداری آمریکا: صادرات نفت رژیم ایران در ماه سپتامبر به «صفر» رسید
همزمان با تشدید محاصره دریایی بنادر و مسیرهای صادراتی رژیم ایران، فشار اقتصادی واشینگتن بر تهران وارد مرحله تازهای شده است. محاصره دریایی آمریکا که صادرات نفت رژیم ایران را هدف قرار داده، در کنار «عملیات طرد اقتصادی» و تحریمهای گسترده مالی، نفتی و تجاری دنبال میشود. مقامهای آمریکایی میگویند هدف این کارزار، قطع شریانهای درآمدی رژیم ایران و محدود کردن منابع مالی آن است. گزارشهای اخیر نیز از کاهش شدید درآمدهای نفتی و دسترسی تهران به ارز خارجی حکایت دارد.
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، این بار اعلام کرد بارگیری نفت خام از بنادر ایران در ماه سپتامبر به صفر رسیده است. تحولی که میتواند اصلیترین منبع درآمدی رژیم ایران را با محدودیت جدی مواجه کند.
بسنت شامگاه پنجشنبه ۹ مهر در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «ایران در ماه سپتامبر صفر بشکه نفت خام روی نفتکشها بارگیری کرد.» او افزود دولت دونالد ترامپ در حال قطع «حیاتیترین منبع درآمدی» رژیم ایران است.
دادههای اولیه شرکتهای ردیابی نفتکشها، از جمله کپلر و ورتکسا، نیز نشان میدهد در سراسر ماه سپتامبر هیچ بارگیری نفت خامی از بنادر ایران ثبت نشده است. این رقم در حالی به صفر رسیده که برآورد این دو شرکت از بارگیری نفت خام و میعانات ایران در ماه اوت بین ۲۲۰ تا ۲۵۵ هزار بشکه در روز بود.
بیشتر بخوانید
وضعیت وخیم محیط زیست در ایران از زبان وزیر محیط زیست پیشین نروژ
با این حال، رژیم ایران همچنان بخشی از نفتی را که پیشتر بارگیری و در آبهای آسیا ذخیره شده بود، به خریداران چینی تحویل میدهد. کپلر در اواخر سپتامبر میزان نفت ایران موجود در آبهای خارج از محدوده محاصره را حدود ۱۵ میلیون بشکه برآورد کرده بود. بسنت نیز پیشتر گفته بود این ذخایر در حال پایان یافتن است.
وزیر خزانهداری آمریکا «عملیات طرد اقتصادی» را بخشی از کارزار گسترده واشینگتن برای قطع شبکههای فروش نفت، مبادلات مالی، مسیرهای دور زدن تحریمها و سایر منابع درآمدی رژیم ایران معرفی کرده است. وزارت خزانهداری آمریکا در روزهای اخیر دامنه این عملیات را به بخشهای صنعتی، مالی، حملونقل و شبکههای تأمین مالی نیز گسترش داده است.
پیامدهای توقف صادرات نفت رژیم ایران
صفر شدن بارگیری نفت خام، در صورت تداوم، میتواند فشار قابلتوجهی بر منابع ارزی و توان مالی رژیم ایران وارد کند. زیرا نفت همچنان یکی از اصلیترین مسیرهای تأمین ارز خارجی آن است. گزارشهای اخیر از کاهش ذخایر ارزی، افت ارزش پول ملی و دشوارتر شدن تأمین مالی واردات در نتیجه فشارهای اقتصادی حکایت دارند. با این حال، شدت و دوام این اثر به میزان ذخایر نفتی باقیمانده، توان رژیم برای استفاده از مسیرهای جایگزین و استمرار محاصره و تحریمها بستگی خواهد داشت.
همزمان رژیم ایران تلاش دارد که فشار ناشی از محاصره را به مردم منتقل سازد و خود و ارگانهای غارتگر دیگر از این فشارها کمتر تاثیر بپذیرند.







