شعری از یکی از بازماندگان قتلعام شصت و هفت
چندی پیش خبر رسید که میرغضبهای خامنهای گورستان خاوران مزار شهیدان و بردارشدگان شصت و هفت را محاصره کردهاند. ماموران خامنه ای تلاش دارند با دیوارکشی و نصب دوربینهای امنیتی برای تخریب کامل این سند جنایت علیه بشریت زمینه را آماده کنند.
همچنین تلاش دارند که با نصب دوربینهای کنترلی مانع از گرامیداشت یاد زندانیان اعدام شده در تابستان ۶۷ توسط خانوادهها شوند.

درباره؛
قطعه شعر زیر توسط یکی از بازماندگان قتل عام ۶۷ سروده و برای ما ارسال شده است:
ای شصت و هفت؛ حلقه دار برادرم
ای شصت و هفت؛ ضجه خونین مادرم
رگبار صبح حادثه، ای زخم کهنه تر
ای جاودان فروغ من ای خشم خواهرم
جا مانده عکس و خنده عصیانگرت هنوز
در راه پله های اوین در برابرم
ای تک درخت تاک به جا مانده از پدر
ای چتر سایهگستر و ای مستی سرم
هنگام رعد توست به کاخ ستم بزن!
با نام تو مجاهد بیدار و حاضرم
من آخرین گلولهی جا مانده توام
من آخرین گلوله به سمت ستمگرم…







