امروز سالگرد قتل امیرکبیر یکی از بزرگان تاریخ سیاسی ایران است. امیر کبیر در ۲۰ دی ۱۲۳۰ در حمام فین کاشان به قتل رسید.
امیرکبیر صدر اعظم ایران در زمان ناصر الدین شاه بود که با دسیسههای جمعی وطن فروش در حمام فین کاشان به قتل رسید، پیکر او در شهر کربلا به خاک سپرده شد.
اینکه چرا پیکر او را به کربلا منتقل کردند، یک سوال کلیدی است. شاید برای دور ماندن مردم از مزارش وجلوگیری از تبدیل آن به میعادگاه مظلومان، او را از ایران و ایرانی دور کردند! شاید هم به رسم برخی ایرانیان چنین وصیت کرده بود. اما اکنون چیزی که بیش از همه مایه تعجب هست، این است که اکثر قریب به اتفاق ایرانیها نمیدانند مزار این شخصیت تاریخی ایران کجاست!
امروزه که ایرانیان به مناسبتهای بسیاری برای زیارت کربلا و مقبره امام حسین می روند، شاید کسی نداند که همانجا روبروی صحن امیر کبیر با همه عظمتش برخاک خفته است.
آیا فکر نمیکنید که همین عراقیها تعجب خواهند کرد که چطور مردی را که بسیار از داشتههای امروزمان را مدیون اوهستیم فراموش کردیم؟!
در همین زمینه
گریه امیرکبیر برای مردم تا زهرخند خامنه ای بر یک ملت!
وقتی امیرکبیر از جهل آخوندها گریست
۱۶۸ ﺳﺎﻝ پیش نخستین ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻭاکسیناسیون ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ امیر کبیر ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪ. ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ امیر کبیر خبر ﺩﺍﺩﻧﺪ بعضی از افراد صاحب نفوذ همان آخوندهای رمال و دجال ، ﺩﺭ ﺷﻬﺮشایعه ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻭﺍﮐﺴﻦ ﺯﺩﻥ ﺑﺎﻋﺚ ﻭﺭﻭﺩ ﺟﻦ ﺑﻪ ﺧﻮﻥ ﻣﯽﺷﻮﺩ!
امیر کبیر ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﻭﺍﮐﺴﻦ ﺁﺑﻠﻪ ﻧﺰﻧﺪ، باید ﭘﻨﺞ ﺗﻮﻣﺎﻥ جریمه ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﺍﻣﺎ ﻧﻔﻮﺫ ﺳﺨﻦ افراد ﻧﺎ ﺁﮔﺎﻩ مثل ملاهای ریاکار در ﻣﺮﺩﻡ بیشتر ﺑﻮﺩ.
ﭘﻮﻟﺪﺍﺭﻫﺎ ﭘﻨﺞ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺁﺑﻠﻪﮐﻮﺑﯽ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺯﺩﻧﺪ. دیگران زیرﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪﻫﺎ ﭘﻨﻬﺎﻥ میشدند.
ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺪﺗﯽ ﭼﻨﺪین ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺁﺑﻠﻪ ﻣﺮﺩند و امیرکبیر ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ گریستن ﮐﺮﺩ.
میرزا ﺁﻗﺎﺧﺎﻥ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺑﻪ امیر کبیر ﮔﻔﺖ: ﻭﻟﯽ اینان ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﺛﺮ ﻧﺎﺩﺍﻧﯽ ﻣﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. امیر کبیر ﮔﻔﺖ : ﻣﺴﺌﻮﻝ نادانی شان نیز ﻣﺎ هستیم ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐﺎﻓﯽ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ بودیم، جاهلان ﺑﺴﺎﻃﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ .
این تنها روزی نبود که امیر کبیر گریست؛ ایشان هزار و صد و هشتاد و هشت روز نخست وزیری خود را، هر شب از جهل و خرافاتی که آخوندهای ریاکار ترویج می دادند برای مردم ایران گریست…
امیر کبیر برای انجام تمام اصلاحات خود که در کتاب “امیرکبیر” فریدون آدمیت، که به قول آقای خسرو معتضد بهترین کتاب در باره امیرکبیر است، گریسته است.
وقتی آخوندها مانع اصلاحات امیر کبیر شدند
آری امیر کبیر و “میجی” امپراتور ژاپن، برنامه اصلاحات خود را همزمان آغاز کردند.
برنامه اصلاحات امیرکبیر بسیار مفصل تر از میجی بود. مردم ژاپن با میجی همراهی کردند. چون مردم ژاپن آخوند نداشتند، ملاهای بی سواد و رمال و دجال نداشتند. لذا دست به مطالعه زدند، کار کردند، منافع مردم را برمنافع خود برتری دادند، تا امروز ژاپن سومین کشور دنیا از نظر اقتصادی و بهترین کشور دنیا در تمام پارامترهای زندگی باشد.
لکن مردم ایران با جهل و خرافاتی که آخوندها مروج آن بودند و دکان دین فروشیشان بود، 1188روز امیر کبیر را گریاندند.
سالانه 30میلیون نفر از مردم ژاپن به آرامگاه میجی در توکیو میروند و از اصلاحات او سپاسگزاری میکنند. ولی مردم ایران حتی نمیدانند که آرامگاه امیرکبیر روبروی صحن امام حسین علیه السلام در کربلاست!
در سال 1393بیش از ٣میلیون نفر از مردم ایران از کربلا بازدید کرده اند. ولی اصلا به آرامگاه امیر کبیر که درست در حجره جنوب شرقی روبروی صحن امام حسین علیه السلام است سری شاید نزده باشند.!
به قول مولوی
پس عزا بر خود کنید ای خفتگان
زان که بد مرگی است این خواب گران!







