در فاجعه زلزله ۷ریشتری تهران تردیدی نیست. این هشداری است که از طرف سرپرست سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران داده می‌شود. اما پیامد این حادثه مرگ هزاران شهروند بیگناه است. البته ولایت فقیه مثل کرونا که هزاران ایرانی را به قتلگاه فرستاد این فاجعه را هم یک فرصت بقا خواهد دید و مرگ هموطنان بیگناه در حادثه زلزله هم هیچ اهمیتی برای او نخواهد داشت.
وقوع حتمی فاجعه زلزله تهران
به گزارش رسانه حکومتی ایسنا جلسه‌ای تحت عنوان هم اندیشی روز ایمنی در برابر فاجعه زلزله برگزار شد. در این جلسه علی نصیری اعتراف کرد که «زلزله احتمالی تهران بین ۷ تا ۷.۵ریشتر خواهد بود که به عقیده زلزله‌شناسان در اصل وقوع آن، هیچ تردیدی نیست اما اینکه زلزله در چه زمانی رخ دهد قابل پیش‌بینی نیست.»
مطابق اطلاعاتی که متخصصین امر در گذشته هم ارائه نمودند، وقوع زلزله در تهران حتمی است. در این باره مطابق داده‌های علمی گفته می‌شود که «گسل‌های تهران شامل گسل مُشاء – فَشَم، گسل شمال تهران، و… می‌شود و این گسل‌ها خطرناک می‌باشند.
طبق محاسبات علی درویش‌زاده (پدر علم زمین‌شناسی ایران)، این دوره برای تهران ۱۵۰سال است. در حالی که از وقوع آخرین زمین‌لرزه بزرگ آن ۱۸۰سال گذشته. این تأخیر ۳۰ ساله به این معنی است که زمین‌لرزه بعدی، احتمالاً شدت و بزرگی بیشتری خواهد داشت.»
با این حال با توجه به اینکه زمان وقوع زلزله قابل پیش بینی نیست و درهمان ثانیه‌های اول بر اثر موج‌های ایجاد شده فقط می‌توان از وقوع زلزله آگاه شد، اما این زمان فرصتی است که مردم هیچ اقدامی نمی‌توانند بکنند.
تلفات فاجعه زلزله در تهران
کارشناسان و کسانی که در این زمنیه صاحب نظر هستند معتقدند که آمار تلفات در فاجعه زلزله در تهران غیر قابل تصور می‌باشد. «حدود ۸ میلیون نفر از جمعیت تهران در ناحیه بسیار خطرناک قرار دارند.
یک تحقیق زمین‌شناسی پیش‌بینی می‌کند که زلزله‌ای با بزرگی حدود ۷ ریشتر در تهران ۶۴۰٬۰۰۰ مسکن را از مجموع ۱٬۱۰۰٬۰۰۰ مسکن ویران کرده و علاوه بر این بیش از یک میلیون و نیم از جمعیت تهران را کشته و حدود چهار میلیون و سیصد هزار نفر را زخمی‌کند.» [زلزله فاجعه ای در انتظار مردم تهران]
فاجعه زلزله تهران و دلایل بالا بودن تلفات
بروز حوادثی مانند زلزله و سایر پدیده های طبیعی ممکن است در کنترل انسان نباشد، اما آنچه باعث می‌شود که این حوادث به بحران تبدیل شود دلایل متفاوتی دارد. در کشورهای زلزله خیز مانند ژاپن که دولت آن قویا هزینه سلامت مردم را می‌پردازد با اقداماتی که انجام داده باعث کاهش کمترین تلفات گردیده است.
اما بین حکومت در ژاپن با حکومت در ایران شاید گفت فاصله نوری است، علی‌رغم اینکه ژاپن مانند ایران دارای منابع غنی طبیعی نیست.
آنچه که از اعترافات مهره‌های حکومتی واضح است یکی از مشکلات جدی که باعث بالا بودن میزان تلفات خواهد شد، سازه‌های غیراستاندارد می‌باشد که سودجویان و عوامل حکومتی اقدام به ساخت آن نموده‌اند.
نصیری مدیر سازمان بحران با اعتراف به اینکه بسیاری از اماکن ناایمن در مناطق ۲۲ گانه شهر تهران جزو اماکن عمومی است می‌گوید «نباید فکر کنیم که اماکن ناایمن فقط مربوط به ساختمان‌های مسکونی است، بسیاری از ساختمان‌های تجاری، تالارها، پاساژها، مراکز خرید و حتی خیلی از بیمارستان‌ها و مراکز بهداشتی ما فرسوده‌اند.»
این کارگزار حکومتی برای عدم پاسخگویی که تاکتیک همه عوامل حکومتی است با فریب کاری مدعی می‌شود که ما می خواستیم اقداماتی به عمل بیاوریم اما متوجه شدیم که شهرداری تهران اقدامات دیگری را در نظر گرفته است. «در فاز نخست تصمیم ما این است که ابتدا یکی از این مراکز را فعال کنیم و ابتدا در نظر داشتیم که بوستان ولایت را به این امر اختصاص دهیم؛ اما متوجه شدیم شهردار تهران برای آن برنامه دیگری دارد.»
البته سابقه غارتگری‌های شهرداران تهران برای هیچ کدام از مردم پوشیده نیست. اما می‌توان نتیجه گرفت که علی‌رغم هشدار‌های مکرر کارشناسان و حتی اعتراف مهره‌های حکومتی هیچ اقدامی تا کنون صورت نگرفته است و درصورت وقوع زلزله در تهران فاجعه انسانی قرن ایجاد خواهدشد و دراین رابطه بعید به نظر می‌رسد که حکومت علی خامنه‌ای دغدغه سلامت و زندگی مردم را داشته باشد. کما اینکه تا کنون هنوز مردم کرمانشاه و سرپل ذهاب بعد از چند سال خسارت‌هایی که دیدند نه کامل جبران شده و نه بازسازی شده است.
وضعیت بیمارستان‌های تهران عامل تقویت فاجعه زلزله
به گفته منابع آگاه و حتی کارگزاران حکومتی وضعیت بیمارستان تهران خود یک بحران جدی است. در صورت فاجعه زلزله بیمارستان‌ها اولین اماکنی هستند که ویران خواهند شد. بافت فرسوده بیمارستان‌ها که ساخت آن مربوط به سال‌های قبل از انقلاب ضدسلطنتی است هنوز بازسازی و نوسازی نگردیده است.
آنچه قرار بوده هزینه ساخت بیمارستان‌های جدید گردد، خرج ساخت موشک و پروژه هسته‌ای و پهپاد‌های انفجاری گردیده. [مافیای دارو؛ کسانی که از شیوع سویه اومیکرون استقبال می‌کنند]
در رابطه با وضعیت بیمارستان‌ها نصیری می‌گوید «علاوه بر کمبود بیمارستان متأسفانه پراکندگی بیمارستان‌ها در شهر تهران نامناسب است. در شهر تهران حدود ۱۷۰ بیمارستان داریم اما تراکم بیمارستان‌ها در مناطق ۲، ۳ و ۶ است و بعد ما منطقه‌ای داریم که به اندازه یک استان جمعیت داشته اما دو یا سه بیمارستان دارد. ما در شرق تهران کمبود جدی بیمارستان داریم».
طبیعی است که با این وضعیت فاجعه زلزله به فاجعه انسانی تبدیل خواهد شد. در این رابطه تنها راه مقابل مردمی که در تهران با این وضعیت معیشتی تاسف‌آور زندگی می‌کنند، آوارگی است. آن‌چیزی که مشقات و سختی‌های بشدت نفس‌گیری را به دنبال خواهد داشت. انتظار داشتن از حکومتی که به فکر بقای خود است و تمام سرمایه‌ها را صرف این موضوع می‌کند سراب است و این خود مردم هستند که باید برای سلامت خود دست به هر اقدامی بزنند.
