اعتراض دانشجویان دانشگاه علامه به غذای خوابگاه؛ ساندویچ‌ها در حیاط باز شدند
دانشجویان دانشگاه علامه در خوابگاه سلامت، پنجشنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۵، ساندویچ‌های توزیع‌شده را در حیاط باز کردند. آنان به کیفیت نامطلوب غذا و مغایرت آن با منوی اعلام‌شده اعتراض کردند. این رویداد پرسش‌هایی درباره سلامت، نظارت و پاسخگویی در تغذیه خوابگاه‌ها مطرح می‌کند.
ساندویچ‌های بازشده در حیاط خوابگاه سلامت
طبق گزارش‌ها، تجمع در حیاط خوابگاه سلامت برگزار شد. دانشجویان ساندویچ‌های توزیع‌شده را گشودند تا وضعیت غذا را نشان دهند. این رفتار اعتراضی نمادین بود و تصویری مستقیم از وعده‌ها ارائه می‌کرد. معترضان می‌خواستند کیفیت مواد اولیه را در برابر دیدگان دیگران بگذارند. این شیوه موضوع اعتراض را عینی و قابل مشاهده می‌کند. منو مرجعی است که دانشجو با آن غذا را می‌سنجد.
به گفته دانشجویان دانشگاه علامه، غذای تحویلی بارها با منوی اعلام‌شده تطابق نداشته است. این مغایرت اعتماد به مدیریت تغذیه را کاهش می‌دهد. منوی رسمی نوعی تعهد درباره نوع و کیفیت وعده محسوب می‌شود. وقتی چیز دیگری تحویل شود، دانشجو توان انتخاب آگاهانه را از دست می‌دهد. تکرار این مغایرت می‌تواند شکایت را از یک اتفاق گذرا به مسئله‌ای ساختاری تبدیل کند. برای دانشجویی که به این خوابگاه وابسته است، چنین تفاوتی جزئی نیست.
معترضان خواستار بهبود کیفیت وعده‌ها و پایبندی به منوی مصوب شدند. آنان نظارت جدی‌تر مسئولان دانشگاه بر تهیه و توزیع غذا را نیز مطالبه کردند. طبق این گزارش‌ها، مطالبات شامل سه محور است: کیفیت، پایبندی به منو و نظارت. دانشجویان این مسائل را بخشی از مشکلات رفاهی و معیشتی خوابگاه می‌دانند.
نگرانی دانشجویان دانشگاه علامه درباره سلامت غذا
کیفیت مواد غذایی با سلامت مصرف‌کننده پیوند مستقیم دارد. ساندویچ‌های بازشده در حیاط، نشان‌دهنده نگرانی دانشجویان دانشگاه علامه از کیفیت غذا و مواد اولیه است. خوابگاه برای بسیاری از ساکنان، منبع اصلی تأمین وعده‌های روزانه است. بنابراین هر ضعف در تهیه، نگهداری یا توزیع، مستقیماً زندگی روزمره آنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. کیفیت غذا بر انرژی و تمرکز دانشجو نیز اثر می‌گذارد. غذای ناسالم، افزون بر نارضایتی، نگرانی بهداشتی نیز ایجاد می‌کند.
این اعتراض منفرد نیست. در ۱۵ آبان ۱۴۰۵، شماری از دانشجویان علوم پزشکی چابهار گلایه کردند. آنان از کمبود آب و بوی نامطبوع برخی غذاها گفتند. گزارشی در ۱۸ آبان ۱۴۰۵ از نامه ۱۶۶ دانشجوی دانشگاه تهران خبر داد. این نامه به غذای غیربهداشتی، ناامنی خوابگاه‌ها و هزینه‌های تحصیل و زندگی اشاره می‌کند. شکایت‌ها درباره کیفیت و بهداشت غذا در شهرهای مختلف تکرار می‌شود.
بیشتر بخوانید
اعتصاب دوباره در ماشین‌سازی تبریز، ۱۶۰۰ کارگر در انتظار حقوق
بعد اقتصادی نیز در این پرونده برجسته است. نامه یادشده هزینه‌های تحصیل و زندگی را کنار غذا مطرح کرده است. با این حال، گزارش‌های بررسی‌شده درباره اعتراض دانشجویان دانشگاه علامه آمار مشخصی درباره تعداد معترضان یا قیمت هر وعده ارائه نمی‌کنند.
مسئولیت نظارت و پاسخگویی در تغذیه خوابگاه‌ها
نظارت بر کیفیت غذا در دانشگاه‌ها بر عهده مدیریت دانشگاه و نهادهای بالادستی است. دانشجویان دانشگاه علامه در این اعتراض، نظارت جدی‌تر مسئولان دانشگاه را خواستار شدند. نامه ۱۶۶ دانشجوی دانشگاه تهران نیز به ریاست دانشگاه و وزارت علوم خطاب شده است. دانشگاه‌ها در این زمینه، افزون بر وظیفه آموزشی، مسئول رفاه ساکنان خوابگاه نیز هستند.
در سطحی گسترده‌تر، شوراهای صنفی هشت دانشگاه، از جمله علامه، نامه‌ای مشترک به پزشکیان نوشته‌اند. این نامه به مداخله در پوشش و تردد، محدودیت‌های خوابگاهی، برخورد حراست و پرونده‌سازی اشاره دارد. گزارش یادشده آن را در ۱۸ آبان ۱۴۰۵ بازتاب داده است. این نامه مستقیماً درباره غذا نیست، اما فضای مناسبات دانشجویان و مدیریت را نشان می‌دهد. از این رو، مسئله غذا در بستری گسترده‌تر از رفاه و حقوق صنفی دیده می‌شود.
از منظر پاسخگویی، چند نکته اهمیت دارد. در گزارش‌های بررسی‌شده درباره اعتراض دانشجویان دانشگاه علامه، کارگزاران حکومتی هیچ پاسخی نداده‌اند. این خلأ اطلاعاتی، داوری درباره علت مغایرت‌ها را دشوار می‌کند.
منابع
- ۱. اعتراض دانشجویان خوابگاه سلامت دانشگاه علامه به کیفیت نامطلوب غذا، کومه‌له ۲۲ آبان ۱۴۰۵
- ۲. اعتراض دانشجویان خوابگاه سلامت دانشگاه علامه به کیفیت غذا و مغایرت با منوی اعلام‌شده، اخبار مجاهدین، ۲۱ آبان ۱۴۰۵
- ۳. دانشگاه‌ها؛ از احکام اخراج و احضارها تا اعتراضات دانشجویان، اخبار روز، ۱۸ آبان ۱۴۰۵
- ۴. گلایه دانشجویان دانشکده علوم پزشکی چابهار از کمبود آب، بی‌کیفیتی غذا و نبود امکانات آموزشی، رکنا، ۱۵ آبان ۱۴۰۵
