کانادا و نروژ با محکوم کردن استفاده فزاینده رژیم ایران از مجازات اعدام برای سرکوب مخالفان، خواستار توقف فوری اعدام‌ها و آزادی بازداشت‌شدگان خودسرانه شدند.
این دو کشور ضمن حمایت از کارزار علیه اعدام همچنین بر حق مردم ایران برای آزادی بیان، اعتراض مسالمت‌آمیز و برخورداری از حقوق بنیادین انسانی تأکید کردند.
دفتر حقوق بشر و آزادی‌های وزارت امور خارجه کانادا روز سه‌شنبه ۶ آبان، هم‌زمان با برگزاری کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، حمایت خود را از ایرانیان خواهان عدالت اعلام کرد و از رژیم ایران خواست به اجرای مجازات اعدام پایان دهد.
این دفتر در پیامی تأکید کرد: «کانادا در کنار ایرانیانی می‌ایستد که خواستار عدالت، پاسخگویی و کرامت انسانی هستند.» در ادامه این پیام، بر ضرورت آزادی تمامی افرادی که خودسرانه بازداشت شده‌اند و احترام به حق مردم برای بیان دیدگاه‌های سیاسی و ابراز مخالفت مسالمت‌آمیز تأکید شد.
بیشتر بخوانید
درگیری مسلحانه در خاش، حمله سنگین به مقر یگان امداد و کلانتری ۱۲
محکومیت نروژ از اعدام مخالفان اسپن بارت آیده، وزیر امور خارجه نروژ، نیز روز ۴ آبان با انتشار بیانیه‌ای، استفاده مستمر و فزاینده رژیم ایران از مجازات اعدام برای خاموش کردن صدای مخالفان را محکوم کرد.
او با ابراز نگرانی عمیق از وضعیت حقوق بشر در ایران و سرکوب مداوم مدافعان حقوق بشر اعلام کرد که اعدام‌ها، به‌ویژه در ارتباط با اعتراض‌هایی که از دسامبر ۲۰۲۵ آغاز شده‌اند، نگرانی جدی جامعه بین‌المللی را برانگیخته است.
وزیر خارجه نروژ با استناد به آخرین گزارش هیأت حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد درباره ایران گفت دست‌کم ۲۹ نفر در ارتباط با این اعتراض‌ها، پس از محاکماتی شتاب‌زده و بدون رعایت تشریفات قانونی اعدام شده‌اند.
به گفته او، بیش از ۷۰ نفر دیگر نیز همچنان در معرض خطر قریب‌الوقوع اعدام قرار دارند. بارت آیده از رژیم ایران خواست فوراً اجرای اعدام‌ها را متوقف کند و تمامی افرادی را که به دلیل استفاده از حق آزادی بیان و آزادی تجمع به‌طور خودسرانه بازداشت شده‌اند، آزاد سازد.
مواضع کانادا و نروژ در حالی اعلام شده است که کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با تداوم اعتراض به صدور و اجرای احکام اعدام در ایران، به یکی از حرکت‌های اعتراضی مستمر علیه مجازات مرگ و سرکوب زندانیان تبدیل شده است.
کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»
کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» از بهمن ۱۴۰۲، با ابتکار و مشارکت زندانیان در اعتراض به گسترش اعدام‌ها در زندان‌های ایران آغاز شد. شرکت‌کنندگان با اعتصاب غذای هفتگی در روزهای سه‌شنبه، مخالفت خود را با مجازات اعدام اعلام کردند.
این حرکت به‌تدریج به زندان‌های بیشتری گسترش یافت و با پیوستن زندانیان در مراکز مختلف، به نمادی از مقاومت در برابر اعدام و سرکوب تبدیل شد.
این کارزار با جلب حمایت خانواده‌های زندانیان، فعالان حقوق بشر و ایرانیان خارج از کشور، تلاش کرده است توجه افکار عمومی و نهادهای بین‌المللی را به وضعیت محکومان به اعدام و ضرورت لغو این مجازات در ایران جلب کند.
