بقایی سخنگوی رژیم خامنهای گفت: حتماً ایران از امکانات و گزینههای متقابل و متناسب با آن برخوردار هست
یک نماینده مجلس خامنهای بهنام مجتبی زارعی هم تهدید کرده: حدود ۵۰ هزار نیروی آمریکایی در تیررس مستقیم ما قرار دارند، بدون اینکه حتی امکان دفاع داشته باشند
بقول معروف پزعالی با جیب خالی
آخر شما در مقابل اسنپبک چه گزینهای دارید؟
خامنهای انگار هنوز نفهمیده که دوران حزبالله و حوثی و فاطمیون و زینبیون و بشار اسد و حشدالشعبی تمام شده و دیگر وجود ندارند
با کدام ذخایر استراتژیک توان اداره جنگ دارید؟
با یکمشت موشک غیردقیق که آزمایش پس داده و رفوزه شده که جرات نکردید وعده صادق۳ را انجام بدهید میخواهید با آمریکا و اروپا درگیر بشوید؟
پس معلوم است که حرف مفت است
اما دشمن اصلی اینها نیستند
دشمنی که خامنهای از آن میترسد، جامعه انفجاری ایران است.
در همین زمینه
خامنهای در وضعیت آچمز!
قدرتنمایی توخالی؛ تهدیدهای پوشالی در سایه ترس از جامعه
در ظاهر، خامنهای تلاش میکند با نمایش قدرت و تهدیدهای پوچ، چهرهای مقتدر از خود به نمایش بگذارد. اما واقعیت چیز دیگریست: آنچه از پشت این سخنان به گوش میرسد، نه صدای اقتدار، بلکه پژواک هراس است—ترسی عمیق از فروپاشی داخلی، از جامعهای که به مرز انفجار رسیده است. تهدید به حمله به نیروهای آمریکایی یا استفاده از «گزینههای متقابل» در مقابل تحریمها و فشارهای جهانی، تنها تکرار شعارهای بیاثر و ترفندی فرسوده برای انحراف افکار عمومیست.
نه توان اقتصادی باقی مانده، نه ابزار نظامی کارآمد، نه حتی مشروعیت داخلی که پشتوانهای برای چنین ادعاهایی باشد. همپیمانان منطقهای نیز یا درگیر بحرانهای خود هستند یا به نوعی از مدار قدرت رژیم خارج شدهاند. اصرار بر بازی در زمین تقابل جهانی، در حالی که خزانه خالی و حمایت مردمی تحلیل رفته، تنها یک پیام دارد: خامنهای، بیش از آنکه از دشمنان خارجی بترسد، از مردم خود واهمه دارد.
جامعهای که سالها سرکوب، فساد، و وعدههای توخالی را تجربه کرده، حالا در آستانه طغیان است. این ترس پنهان، پشت نقاب تهدیدهای توخالی پنهان شده. بنابراین، تهدید اصلی نه آمریکا و نه اروپا، بلکه همین مردم به جان آمدهای هستند که بهزودی تغییر واقعی را رقم خواهند زد.
