در تمام کشورهای پیشرفته و متمدن و کشورهایی که توجه خاصی به سلامت مردم دارند، برای شغل پرستاری امتیاز ویژهای قائل هستند. اما در حاکمیت ضد مردمی ولایت فقیه این موضوع متفاوت است. پرستاران شریف که در بین مردم به فرشتههای آبیپوش معروف هستند. پرستاران در دوران کرونا که خامنهای مردم را در قتلگاه آن به عنوان یک فرصت فرستاد، بیشترین تلاش خود را برای کمک به مردم و نجات بیماران مبذول داشتند.
اما هم اکنون شرایط به گونهای دیگر هست. فشارهای مضاعفی که علیه پرستاران شریف به عمل میآید زندگی را برای آنها سختتر کرده است.
انفصال از خدمت پرستاران معترض، این چه حکمی است؟
پرستاران به دلیل فشارها و سختیهای معیشتی از یک طرف و ازطرف دیگر دستمزد پایین و اضافه کاری اجباری شرایط طاقت فرسایی را تحمل میکنند. دبیر کل خانه پرستار در تاریخ اول بهمن ماه اعلام کرد که «پرستاران معترض و شرکتکننده در اعتراضات صنفی حکم «۶ ماه انفصال از خدمت» گرفتهاند». چرا؟
اعتراض حق طبیعی همه انسانها میباشد
امروزه اعتراض یکی از شیوههایی است که اقشار مختلف از جمله پرستاران، معلمان، بازنشستگان و سایر قشرهای جامعه برای شنیدن شدن صدای خود اقدام به برگزاری تجمعات اعتراضی میکنند. این امر جای هیچ تعجبی ندارد. یک امر طبیعی و حق قانونی هر انسانی است که برای تحقق خواستهها و مطالباتش دست به اعتراض بزند. اعتراض تنها در حاکمیت جور و ستم آخوندی ممنوعه میباشد.
اگر پرستاران و یا سایر اقشار برای مطالباتشان دست به اعتراض نزنند، طبیعی است که همچنان حقوقشان پایمال میشود. به ویژه در حکومت بیقانون و ضد بشری ولایت فقیه که هیچ اهمیتی به زندگی و رفاه و آسایش مردم ایران نمیدهد. حاکمیتی بهغایت شکننده که تحمل یک اعتراض صنفی را هم ندارد. بیتردید این نوع از حکومتهای مستبد به دلیل عدم مشروعیت هست که دست به این اقدامات سرکوبگرانه میزنند.
شریفی مقدم دبیرکل خانه پرستار در رابطه با ستم و جوری که به قشر پرستار توسط حکومت خامنهای اعمال میشود میگوید: «به تازگی شنیدهایم که هیات تخلفات برخی از دانشگاهها برای پرستارانی که در اعتراضات صنفی شرکت کردهاند، پرونده ساختهاند و احکامی مثل ۶ماه انفصال خدمت صادر کردهاند!».
در همین زمینه
پرستاران؛ قربانیان سیاست تبهکارانه!
کمبود پرستار و فشار بر پرستاران شاغل
حکومت خامنهای که درگیر بحرانهای اقتصادی است بجای حل مشکلات و مسائل مردم بیشتر به فکر سرکوب آنها میباشد. آیا اعتراض به عدم رسیدگی خواستهها جرم محسوب میشود؟
حتی کارگزار و مهره حکومتی هم نسبت به این سرکوب علیه پرستاران شریف شاکی است. به نحوی که میگوید: «این چه حکمی است؟ چرا باید برای تجمع صنفی و شکایت به دریافتی ناچیز، حکم صادر کرد، آنهم چنین حکمی! ۶ماه انفصال از کار در شرایطی که با مشکل کمبود پرستار مواجهایم و مردم هر روز از این وضع آسیب میبینند را چگونه میتوانید توجیه کنید؟!»
برای حکومت مستبد ولایت فقیه جان و سلامت مردم اهمیتی ندارد. آنچه امروز حکومت آخوندی در بحرانهای مرگبار گرفتار است، بحران بقای حکومت است. تمام دستگاه اقتصادیاش را هم برای حل معضل بقای حکومت چیده است. و طبعا نباید انتظار داشت که برای مشکلات پرستاران اهمیتی قائل شود.
این ستمگریها و دادن احکام انفصال از خدمت در شرایطی هست که کمبود پرستار یک مشکل درمانی جدی برای مردم ایران است. شریفی مقدم دبیر کل خانه پرستار در این رابطه میگوید: «کمبود پرستار در ساختار درمانی سبب فشار بر پرستاران شاغل شده است. منابع صنفی میگویند، پرستارانی که زیر بار اضافهکاری اجباری نروند، غیبت خورده و به هیات تخلفات معرفی میشوند. همچنین پرستاران معترض به ۶ماه انفصال از خدمت محکوم میشوند».
انتظار از حاکمیت فاسد ولایت فقیه برای حل مشکلات مردم بخصوص پرستاران شریف سراب است. تنها زمانی مشکلات اقشار مختلف از جمله پرستاران شریف برطرف میگردد که یک حاکمیت مردمی و مشروع، قدرت سیاسی را به دست بگیرد که از بنیادهای دموکراتیک برخوردار باشد. حاکمیت خامنهای بر جور و ستم و ظلم و دیکتاتوری بنا نهاده شده است.
چهاردهه مردم ایران زندگی در حکومت یکه سالار ولایت فقیه را تجربه کردهاند. به همین دلیل با قیامها و خیزشهای انقلابی خواهان سرنگونی و محو استبداد مذهبی در ایران هستند.







