بودجه نداریم پاسخ به مطالبات پرستاران!
داستان پرستاران مثل هر داستانی آغازی دارد: اوایل دی ماه ۱۳۹۸کرونا میدان‌های مین مرگ را برای هموطنان مان گستراند.
خامنه‌ای به قرنطینه رفت و به مردم هم پیام داد که چیزی نیست و فرصت هست. نتیجه اینکه نزدیک به ۵۰۰هزار نفر بی‌گناه، قربانی سیاست‌های کشته‌سازی حکومت شدند.خامنه‌ای خرید واکسن‌های معتبر را ممنوع اعلام کرد و این باعث شد که آمار تلفات و مرگ و میر گسترش پیدا کند.
بیمارستان‌های کشور با بافت فرسوده و کمبود پرسنل و کادر درمان ظرفیت پذیرفتن بیماران مبتلا به کرونا را نداشتند. هزاران پرستار بیکار با بستن قراردادهای موقت دعوت به کار شدند و این درحالی بود که این انسان‌های شریف بخاطر کمک به هموطنان، همه خطرات را به جان پذیرفتند و تعداد زیادی از این پرستاران جان شان راهم از دست دادند.
بیشتر بخوانید
پرستاران؛ بمیریم شهیدیم، نمیریم تعدیلیم
خدمات پرستاران در دوران کرونا
بنا به گزارش رسانه حکومتی ایلنا هرکس تا جایی که می‌توانست و تاجایی که شرایط و شغلش اجازه می‌داد، خود را از مهلکه کرونا دور می‌کرد؛ «اما همان زمان پرستاران و کادر بهداشت نه تنها نمی‌توانستند خود را از این مهلکه دور کنند، بلکه به سببِ ارتباط مستقیم‌شان با بیماران کرونایی بیش از هر فرد دیگری در معرضِ ابتلا به کرونا بودند. آنها در این دو سال لحظات سختی را گذراندند؛ سخت به این معنا که هم کارشان زیاد بود و هم محیط کارشان پر مخاطره».
در دوران کرونا وزارت بهداشت حکومت در آن شرایط بسیاری از پرستاران بیکار را در اشکال مختلف به کار فراخوانده بود. این کار باعث شده بود که بسیاری از آنان روزها و شب‌ها پشت سرِ هم، با کمترین زمان استراحت، کار کنند. ۲ سال پرمخاطره و با تلخی و با رنج و مرارت را این قشرشریف گذراندند. حال بعد از دو سال رنج و فداکاری وضعیت آنها چگونه است؟
پرستاران و مطالبات برزمین مانده
پرستاران بعد از تلاش دو ساله توقع و انتظارات زیادی داشتند. آنها با تمام وجود برای سلامت مردم انجام وظیفه کردند. اما پاسخ حکومت ولایت فقیه بعداز فروکش کردن کرونا به گونه‌ای دیگر رقم خود و مطالبات و خواسته‌هایشان همچنان برزمین مانده و هیچ ارگانی هم پاسخ مناسب را نمی‌دهد.
بنا به نوشته ایلنا: « اوایل امسال محمد میرزابیگی، رئیس سازمان نظام پرستاری ایران، از بیکاری پنج هزار پرستار شاغل در بیمارستان‌های دولتی بعد از فروکش کردن پاندمیِ کرونا خبر داد». به گفته منتقدان وزارت بهداشت حکومت نمی‌تواند هر زمان که نیاز داشت آنان را به خدمت بگیرد و بعد آنها را کنار بگذارد. این برخود دور از شأن و جایگاه و منزلت پرستاران شریف است، چرا که آنها با دو سال کار سخت و طاقت فرسا، جسم و روحشان تحلیل رفت.
رویکرد ارگان های حکومتی
هیچ ارگانی در این مورد مسولیت نمی‌پذیرد. آنان موضوع را بین همدیگر پاسکاری می‌کنند. سازمان نظام پرستاری و وزارت بهداشت هرکدام به گونه‌ای عنوان می‌کنند که مهلت قرارداد با این نیروها به پایان رسیده است. وزارت بهداشت حکومت می‌گوید؛ چون خبری از دوره‌های سخت و شرایط کرونا دیگر نیست، امکان تمدید قرارداد یا طرح وجود ندارد.
وزارت بهداشت دولت رئیسی با حواله کردن کار به سازمان امور استخدامی کشور مسولیتی نمی‌پذیرد.
ایلنا در این مورد نوشت: «در اسفندماه سال گذشته وزارت بهداشت درخواست کرد تا ۱۰۰هزار نفر از نیروهای همکار در تمامی رده‌ها با انواع قراردادها، مانند شرکتی، ۸۹ روزه و… تبدیل وضعیت شوند که این منوط به تصویب نهادهای فراتر از وزارت بهداشت مانند سازمان امور استخدامی و تأیید ستاد ملی کرونا است».
اما از طرفی سازمان امور استخدامی حکومت به درخواست تعدیل وضعیت پرستاران اینگونه پاسخ می‌دهد «به کارگیری این پرستاران در برهه شیوع کرونا با مصوبات ستاد ملی مقابله با کرونا بوده نه سازمان اداری و استخدامی کشور و حقوق آنها هم از محل‌هایی همچون درآمدهای مراکز درمانی پرداخت شده نه بودجه کشور و حالا همان مراکز با اتمام دوره کرونا، اقدام به تعدیل یا عدم تمدید قرارداد آنها کرده‌اند».
عوامل حکومتی وعده و وعید‌های دیگری هم می‌دهند که اساسا هیچ دردی از وضعیت پرستاران را درمان نخواهد کرد.
در همین رابطه
پرستاران در آستانه اخراج! + ویدئو
تعرفه گذاری خدمات پرستاری
قانون تعرفه گذاری خدمات پرستاری یکی از مطالبات اصلی آنان در طی این سال ها بود. قانون تعرفه گذاری خدمات پرستاری در سال ۸۶ برای جبران فاصله بین دستمزدهای کادر درمان در مجلس حکومت تصویب شد، اما هیچ وقت اجرایی نشد. پرستاران بعداز ۱۵سال مطالبه‌شان این بود که این آیین نامه به گونه‌ای باشد که همچون قانون تعرفه گذاری پزشکان بخش زیادی از خدمات آنها را به دنبال داشته باشد.
به گفته شریفی مقدم دبیرکل خانه پرستار: «آیین‌نامه‌ای که هیئت وزیران مصوب کرده است تنها ۱۵تا ۲۰خدمت تعرفه‌گذاری است، این در حالیست که در قانون تعرفه‌گذاری پزشکان برای ۷هزار خدمت تعرفه وجود دارد».
بازهم معلوم نیست دولت در تصویب این آیین نامه چه معیاری را برای تعرفه گذاری قرار داده است؟ اما آنچه مسلم است با اجرای ناقص این آیین نامه یعنی ۱۵تا۲۰خدمت تعرفه گذاری می‌خواهند صدای پرستاران را خاموش کنند.
بودجه نداریم!
درحالیکه خیلی از مطالبات پرستاران بر زمین مانده است، مشکل دیگری که دامنگیر این کادرهای حوزه سلامت می باشد، حقوق خرداد ماه با تاخیر و با احکام سال گذشته واریز شده است و پرستاران بعد از گذشت سه ما از سال مشمول افزایش ده درصدی حقوق نشدند. این امر نگرانی کادر درمان را برای رسیدن به مطالباتشان بیشتر کرد و مطالباتشان سیر نزولی به خود گرفته است.
بنا به نوشته ایلنا: « بودجه نداریم. این تنها جمله‌ای است که در پاسخ به مطالبات پرستاران داده می‌شود». پرستاران اما می‌گویند در این دو سال سخت کرونا فقط از ما بیگاری کشیدند و حالا بعداز ۲سال آش همان است و کاسه همان. پرستاران معتقد هستند که در نظام پزشکی کنونی، جایی برای پاسخگویی به مطالبات پرستاران و سایر گروه‌های کادر سلامت وجود ندارد.
