تجمع کارگران و واردکنندگان؛ نشانهای تازه از خشم فروخورده؟
در روز چهارشنبه ۱۹آذر سال هزار و چهارصد و چهار، گستردهترین تجمع صنفی ماههای اخیر در برابر مجلس حکومتی شکل گرفت. در این تجمع بی نظیر هزاران کارگر نیروی شرکتی و پیمانکاری از ارگانهای مختلف دولتی از نخستین ساعات صبح در میدان بهارستان گرد آمدند. گروههای حاضر بدون ترس شعار دادند و با صدای رسا اعلام کردند که وعدههای پوشالی حکومت دیگر خریداری ندارد. شعار «توپ، تانک، فشفشه، پیمانکار حذف بشه» در خیابانها پیچید و خشم تجمعکنندگان را آشکار کرد.
گسترش دامنه تجمع و حضور نیروهای خدماتی
نیروهای شرکتی سازمان برق، شرکتهای نفت و گاز و دیگر نهادهای دولتی از شهرهای دور و نزدیک خود را به تهران رساندند. کارگران به شکل منظم صف کشیدند و خواستار اجرای فوری طرح تبدیل وضعیت شدند. آنان گفتند که دو سال از تصویب این طرح گذشته اما هیچ تغییری رخ نداده است. این تجمع نشان داد که حکومت حتی قوانین صوری خود را نیز اجرا نمیکند. کارگران با جملات صریح اعلام کردند که ادامه این شرایط توهین به معیشت و کرامت آنان است.
در میان معترضان، حضور کارگران نفت چشمگیر بود. بیش از هزار نفر از کارکنان این بخش در تجمع حاضر شدند و با پلاکاردهای بزرگ به خیابان آمدند. آنان از تبعیض ساختاری و تأخیر طولانی در رسیدگی به وضعیت استخدامی سخن گفتند. این گروه سالها است که از سیاستهای پیمانکاری آسیب دیدهاند و امروز با صدای بلند اعلام کردند که حکومت برای رنج آنها هیچ ارزشی قائل نیست.
در همین زمینه
ورود واردکنندگان و نشان تازهای از بحران
در همان ساعات، واردکنندگان برنج مقابل وزارت جهاد تجمع کردند. این بازرگانان اعلام کردند که یازده ماه است ارز واردات دریافت نکردهاند. آنان گفتند که انبارها پر از کالا است اما بیتدبیری حکومتی راه ورود آنها به بازار را بسته است. این تجمع زنجیره بحران را آشکار کرد. بحران نه تنها در میان کارگران بلکه در میان فعالان اقتصادی نیز فوران کرده است. آنان فریاد زدند که سیاستهای رانتمحور حکومت اقتصاد کشور را فلج کرده است.
واردکنندگان برنج در چند نوبت گرد هم آمدند. فیلمهای منتشر شده از این تجمع نشان میدهد که اعتراض آنها گسترده بوده و نیروهای امنیتی تلاش داشتند از شکلگیری صف گسترده جلوگیری کنند. اما معترضان عقبنشینی نکردند و با صدایی واحد بیکفایتی حاکمیت را محکوم کردند.
حضور کارکنان بهزیستی و اوجگیری نارضایتی عمومی
در کنار این اعتراضات، کارکنان سازمان بهزیستی نیز دست به تجمع زدند. آنان مقابل مجلس ایستادند و از فقر شدید در حوزه خدمات اجتماعی گفتند. این گروه بارها برای حقوق معوقه و شرایط دشوار کاری هشدار دادهاند اما هیچ پاسخی نگرفتهاند. این تجمع نشان داد که دامنه نارضایتی به بخشهای حساس خدماتی رسیده است. بخشهایی که حکومت همواره تلاش کرده بود سکوت آنها را حفظ کند.
کارکنان بهزیستی خواهان افزایش دستمزد و بهبود شرایط کار شدند. آنان گفتند که فشار مالی آنها را به مرز فرسودگی رسانده است. حکومت به جای رسیدگی به مطالبات، تنها بر سرکوب و تهدید تکیه کرده و همین موضوع خشم نیروی کار را عمیقتر کرده است.
حرکت دانشجویان و پیوند اعتراضات
یک روز پیش از این رخدادها، دانشجویان دانشگاه بوستان انقلاب دست به اقدامی اعتراضی زدند. آنان ظروف غذا را در محوطه خوابگاه چیدند و کیفیت و کمیت غذای دانشجویی را به چالش کشیدند. این حرکت دانشجویی بازتاب گسترده داشت و نشان داد که تجمع و اعتراض فقط مربوط به کارگران و کارمندان نیست. اعتراض نسل جوان در کنار اعتراض نیروهای شاغل، تصویری روشن از جامعهای به نمایش گذاشت که دیگر تحمل وعدههای پوچ را ندارد.
دانشجویان گفتند که بیاعتنایی مسئولان دانشگاه بخشی از همان بیکفایتی کلان حاکمیت است. آنان تأکید کردند که کیفیت پایین غذا تنها یک نشانه از سقوط گسترده خدمات عمومی در کشور است. این تجمع پیوندی آشکار میان اعتراضات صنفی و اعتراضات دانشجویی ایجاد کرد و بر عمق بحران ساختاری تأکید گذاشت.
سایر اعتراضات
خیابان بهارستان در مقابل مجلس توسط کارگران معترض مسدود گردید.
طبق گزارش های دریافتی و میدانی از خیابان بهارستان تهران بیش از ۵ هزار کارگر ارکان ثالث و پیمانکاری نفت، برق منطقه ای وزارت نیرو و بهزیستی و دیگر بخشها بهمراه خانواده ها با مسدود نمودن خیابان بهارستان در مقابل مجلس تجمع با شکوهی را ترتیب دادند.
حضور پلیس راهنمایی و رانندگی و نیروهای انتظامی و امنیتی اطراف تجمع اعتراضی کارگران به دلیل ازدحام جمعیت نتوانست نظم عبور را به خیابان بازگرداند.
کارگران معترض با شعارهای خود در مقابل مجلس خواستار حذف پیمانکاران و تبدیل به استخدام مستقیم در مراکز مختلف دولتی بودند.
تجمع اعتراضی کارکنان بهزیستی در شیراز
کارکنان سازمان بهزیستی فارس در اعتراض به حقوق پایین، تبعیض و فشار شدید معیشتی مقابل ساختمان استانداری در شیراز تجمع کردند.
معترضان میگویند با وجود سالها سابقه و مدارک تحصیلی بالا، حقوق دریافتیشان کفاف ابتداییترین هزینههای زندگی را نمیدهد و هیچ اقدامی برای بهبود وضعیت انجام نشده است.
نتیجهگیری: شکلگیری موجی که متوقف نمیشود
در پایان این روز، مجموعهای از تجمعهای کارگری، کارمندی، دانشجویی و اقتصادی تصویری روشن از وضعیت کشور ترسیم کرد. حکومت با سرکوب و تهدید تلاش میکند این موج را خاموش کند. اما هر تجمع تازه نشان میدهد که نارضایتی در رگهای جامعه جاری شده است. مردم با صدای بلند اعلام کردهاند که فساد ساختاری و چپاول سازمانیافته دیگر قابل تحمل نیست. این اعتراضات نشانه یکی از بیثباتترین دورههای حیات حکومت است؛ دورهای که هر اعتراض کوچک میتواند به موجی اجتماعی تبدیل شود.
