بعد از گذشت ۳۹ سال از جنگ ویرانگر و ضد میهنی ایران و عراق، ویرانیهای به جامانده از آن همچنان در شهرهای جنوبی و غربی ایران برجاست.
جنگ رسمی و همه جانبه، با تهاجم گسترده نیروی هوایی ارتش عراق در ۳۱/۶/۱۳59 آغاز شد و سپس نیروی زمینی ارتش عراق از شمال قصرشیرین تا خرمشهر، تجاوز سراسری خود را آغاز کرد.
اگرچه جنگ و تجاوز اولیه به خاک ایران توسط نیروهای عراقی آغاز شد، اما اکنون بعد از گذشت ۳۹ سال برکسی پوشیده نیست که اگر تحریکات و نیات جنگطلبانه خمینی نبود آن جنگ هرگز آغاز نمیشد.
خمینی تحت شعار صدور انقلاب و خواندن جنگ بهعنوان موهبت بزرگ الهی آغازگر جنگ عراق شد.
بعد از شروع جنگ، خمینی از جنگ استقبال کرد و آن را «موهبتی الهی» نامید. خمینی با شعار «فتح قدس از طریق کربلا» وعده داد که جنگ را تا وقتی حتی یک خانه در تهران سالم مانده است، ادامه خواهد داد. خمینی آشکارا صلح را موجب دفن اسلام (رژیم) میدانست. او در جای دیگر گفت: «اگر این جنگ ۲۰سال هم طول بکشد، ما ایستادهایم».
خسارتهای ضایعات جنگ در طرف ایران بنا به گفته منابع حکومتی، آماری ست که هنوز جامعه ایران از تبعات آن بعد از گذشت ۳ دهه رنج می برد.
۲میلیون کشته و معلول ،۵۰شهر ویران شده ، ۴۰هزار اسیر ، سه هزار روستای نابود شده ،۴میلیون آواره و ۷هزار مفقود
شروع و ادامه جنگ بمدت هشت سال توسط شخص خمینی،محملی شد برای بستن هر چه بیشتر فضای سیاسی و اجتماعی کشور و تزریق دز بالایی از خشونت به کشاکشها و معادلات سیاسی داخلی. هرگونه اعتراض و خواست برحق جامعه و بخصوص قشر جوان که دارای پتانسیل بالا بعد از انقلاب ۵۷ بود، با بهانه اینکه در جنگ هستیم بی پاسخ و توجیج میشد.
ولی شاید منفیترین پیامد تداوم جنگ خانمانسوز ایران و عراق، برآمد و تقویت یک نهاد نظامی و امنیتی و حضور پررنگ آن در صحنه اقتصادی و سیاسی ایران بود که هنوز هم نقش اصلی را در معادلات سیاسی ایران دارد. تشکیل بسیج و سپاه پاسداران به عنوان ستون فقرات حفظ نظام ولایت فقیه.
ترس از برچسب توسط خمینی؛ و آنان که سودی در ادامه جنگ داشتند باعث شده بود همه در برابر شعارهای جنگطلبانهٴ خمینی زیر نام دفاع از میهن قفل شوند و در مقام عمل، هیچکس اقدامی برای ختم جنگ انجام ندهد! حتی بعد از آزادی خرمشهر که تمایل به صلح در مردم ایران هم به خواسته اکثریت تبدیل شده بود باز خمینی از ختم جنگ جلوگیری میکرد.
مهمترین واقعهٴ روزهای آغازین جنگ، اشغال خرمشهر در تاریخ ۴آبان ۱۳۵۹ توسط ارتش عراق بود
روز سوم خرداد سال ۱۳۶۱ و پس از اعلام عقبنشینی نیروهای عراقی از خاک ایران، خرمشهر آزاد شد.
روز ۲۶ تیر ۱۳۶۷ خامنهای در نامهیی به دبیرکل سازمان مللمتحد (خاویر پرز دوکوئیار) قطعنامه ۵۹۸ برای آتشبس را پذیرفت و به این ترتیب، یک جنگ8ساله به پایان رسید. آخوندها خبر پذیرش آتشبس را یک روز بعد به مردم ایران اعلام کردند…
اما تا همین امروز یعنی شهریور ۱۳۹۸ هنوز هیچ قرارداد صلحی بین دو کشور امضا نشده و حل و فصل دعاوی حقوقی و مادی ناشی از ضرر و زیانهای جنگ، همچنان در بایگانی خاک میخورد.







