برگزاری برنامه ۱۶ آذر، روز دانشجو در دانشگاه علامه طباطبايی جمعی از دانشجويان دانشگاه علامه، صبح روز پنجشنبه ۱۵ آذر ۹۷ برنامه ای به مناسبت ۱۶ آذر برگزار كردند.
آنها با نوشتن تراكتهايی اعتراض خود را نسبت به حذف اساتید شان نشان داده و از جمله روی تراكتهايشان نوشتند:
« دانشجوی زنداني آزاد بايد گردد»
«دانشگاه پادگان نيست»
«ستاره دانشجو نشان افتخاره»
در اين جلسه بيانيه‌ای از طرف انجمن اسلامی خوانده شد.
متن این بیانیه در پی می‌آید:
«بسم الله الرحمن الرحیم
شصت و پنج سال از درخشش ۳ آذر اهوررایی در آسمان پر نقش و نگار ایران می‌گذرد. در آن روزگار آسمان ایران همچون حال مردمانش سیاه بود. رنگی که نشان از استعمار خارجی و استبداد داخلی می‌داد. اما شصت و پنج سال پیش دانشگاه که موتور محرک جامعه است ثابت کرد که اگر بنای تغییر باشد اولین واکنش را نشان می‌دهد و اگر بنای اصلاح باشد همیشه پیشرو خواهد بود. ۱۶ آذرماه یادآور هویت استبداد و استعمار ستیزانه‌ی دانشجویان این سرزمین است. با گذشت زمان دانشگاه و دانشجو فراز و فرودهای زیادی را پشت سر گذاشته‌اند و همواره در کوران حوادث اگرچه زخمی و خسته اما همچنان سربلند بر آرمان گرایی‌شان ایستاده‌اند. روزگاری در اوج تاثیر گذاری و روزگاری آماج حمله‌ی بدخواهان. آنان که عقل نقاد جامعه را خاموش و رنجور می‌خواهند همیشه در فراز و فرود دوران به دنبال ذبح آن به پای مطامع خویش بوده‌اند. اما بازهم ما ماندیم با امیدی که بذر هویت ماست. ما ماندیم و آرمانی برای ایران. امروز برای پاسداشت و یادآوری هویتمان گرد هم جمع شده‌ایم. هویتی که ریشه در اصیلترین آرمانهای انسانی دارد. یعنی عدالت ،آزادی و استقلال. امروز اما به خانه‌ی خویش یعنی دانشگاه نگاهی بیندازید تا بهتر متوجه فروپاشی هویتی آن بشوید. فروپاشی که اگرچه باب طبع رئیسان است اما به منزله‌ی فروپاشی فکر، اندیشه، آرمان و آرمانخواهیست. امروز می‌خواهیم از دانشگاه بگوییم دانشگاهی که در حال هویت‌زادیی است. دانشگاهی که نبض جامعه و دانشجویی که چشم بیدار آن است. دانشگاه و دانشجویی که نماد نقش آفرینی در ساحت سیاسی و اجتماعی است. فعالین دانشجویی به واسطه انباشت تجربه در زیست سیاسی و اجتماعی خود همواره به عنوان عقل نقاد جامعه عمل کرده‌اند و در بیان مشکلات عموم مردم پیشرو و پرچم‌دار بوده‌اند. اما امروز شاهد آن هستیم که علیرغم نقش بی بدیل دانشگاه در بررسی و حل معظلات جامعه، سهمش داغ و درفش است. بگذارید تنها به دانشگاه خودمان اشاره کنیم اگرچه بسیاری موارد در سطح کشور قابل بیان است اما بواسطه ی حال و روز ناخوش خانه‌امان یعنی دانشگاه بگذارید از این خانه‌ی سوت و کور بگوییم. با کمال تاسف رئیس دانشگاه علامه از بی رغبتی دانشجویان به فعالیت دانشجویی سخن به میان آورده و حتی از لزوم عدم فعالیت دانشجویی در فضای سیاسی و صنفی سخن گفته است. روی صحبتمان با جناب رئیس است، آقای رئیس چه بلای بر سر تشکلها آورده‌اید که اینگونه از بی رغبتی دانشجویان شاد هستید؟ چه بلای بر سر دانشجویان آورده‌اید که امروز به افرادی تبدیل شده‌اند که بجای تکریم روز دانشجو با آن ریشه‌ی تاریخی که گواهی بر دغدغه‌مندی‌اش می‌باشد را با برنامه های طنز و مقایر با روح 16 آذر مقایسه می‌کنند و چنان منفعل شده‌اند که نه از هویت نشانی دارند و نه از آرمان. آری اگر از بیرغبتی چنان خوشحال هستید بدانید که مسئول آن نیز هستید. وقتی از آمار برگزاری برنامه توسط تشکلها صحبت می کنید چه خوب است که از نحوه‌ی بررسی مجوزها نیز صحبت کنید. چنان عرصه بر فعالین را تنگ کرده‌اید که مجال گفتگو با شما در طول سال به تعداد انگشتان یک دست هم نمی‌رسد و وقتی اجازه‌ی شرفیابی می دهید با دلایل واهی و خط قرمزهای شخصی علنا برنامه‌های تشکلها را با مشکل مواجه می کنید. شما از شادابی و بازبودن فضا در دانشگاه سخن گفتید اما اجازه دهید ما فعالین دانشجویی به گواه درخواستهای تشکلها برای گرفتن برنامه بگوییم که نه تنها اجازه‌ی باز شدن فضا را در دانشگاه نمی‌دهید بلکه با ترسیم خط قرمز های سلیقه ای همچون جلوگیری از حضور افراد صاحب فکر از باز شدن فضا و شکل گرفتن باب گفتگو درباره‌ی مسائل کشور جلوگیری کرده‌اید. اینکه فرمودید
دانشجویان تمایلی به فعالیت سیاسی ندارند بدون شک گزاره‌ای اشتباه و تاسفبار است. زیرا شما که رئیس هییت نظارت هستید با دلایلی چون صلاح نیست و یا سرو صدای زیاد خوب نیست میل و رغبت فعالیت را ذبح مقام خود کرده‌اید. متاسفانه با یک جانبه‌گرایی اذعان کردید بیان موضوعات سیاسی به صورت احساسی و بحران‌آمیز در عرصه‌های اجتماعی جوامع خواهان زیادی ندارد. نیک می‌دانید که دانشجو به جای شور به دنبال شعور و تزریق آن به جامعه است، اما شما با همین استدلال مهمان های برنامه‌ها را
یکی پس از دیگری نه تنها رد که پا را فراتر گذاشته و برای موثر ترین فعالین سیاسی کشور خواستار تقاضای برگزاری کلاس، برای آموزش ساحت سیاسی شده‌اید. آقای رئیس اگرچه اینگونه رفتارهایتان به محکم شدن میز و صندلی ریاستتان کمک اما بدانید که در به خاموشی رفتن چراغ فعالیت دانشجویی سهم بسزایی دارید و این را هم بدانید ما فعالین انجمن اسلامی دانشگاه هیچ گاه این اجازه را نخواهیم داد و همچون 3 آذر اهورایی که به یادشان و راهشان دلمان گرم است اگر چه با تنی خسته و رنجور ولی مصمم برای سربلندی ایران این عزیزترین سرمایه ی در دستمان همچنان بر آرمانمان خواهیم ایستاد. انشالله
