آن چه در خیابان‌های ایران جریان دارد یک انقلاب است
روز یکشنبه ۱۰ مهر، هفدهمین روز قیام سراسری مردم ایران با تداوم اعتراض‌ها و اعتصاب‌ها ادامه یافت. از ابتدای قیام تاکنون تظاهرات و قیام سراسری مردم ایران در بیش از ۱۶۴شهر با ۴۰۰شهید و ۲۰۰۰۰دستگیری به ثبت رسیده است. با این وجود مردم روز شنبه توفنده‌تر و پرتحرک‌تر از هر روز به خیابان آمدند.
روز شنبه تظاهرات و جنگ و گریز در۳۰ منطقه تهران جریان داشت. از جمالزاده تا سعادت آباد و از افسریه خیابان نصرت و از پونک تا نازی آباد.
بسیاری از شهرهای کشور نیز روز شنبه به قیام پیوسته بودند. نبردهای سختی بین پاسداران و مردم بجان آمده در زاهدان و ایرانشهر و شهرهای کردستان جریان داشت.
آنچه که روز گذشته در تهران و زاهدان و شهرهای کردستان گذشت، آن چه که در ۴۰ دانشگاه کشور گذشت و آن شور و نشاط و سرزندگی که اکنون در چهره همه مردم ایران دیده می شود، بیانگر مرحله جدیدی در جامعه ایران است. مرحله‌یی که تحولات کمی‌اش را طی کرده است و درحال طی مرحله کیفی خود است که زایش جدیدی در جامعه سرکوب شده ایران است.
این زایش جدید همان انقلاب دمکراتیک نوین مردم ایران است که درحال شکل‌گیری،گسترش و فراگیر شدن آن است.
در همین مورد
برای استمرار قیام مردم چه باید کرد؟
ویژگی‌های این مرحله انقلاب
از این رو ضروری است در مرحله آغازین این انقلاب برخی ویژگی‌های برجسته آن را مرور کنیم:
۱. انقلاب نوین مردم ایران، تحت رهبری زنان و دختران میهن درحال پیشروی است. در هر صحنه‌‌ای از تظاهرات شهرها و یا دانشگاهها که نگاه می‌افتد، رهبری و پیشتازی زنان مشهود و غیرقابل کتمان است. خانم مریم رجوی سالها پیش خطاب به ولایت فقیه گفته بود: «شما آخوندها هر چه از تحقیر، ستم، سرکوب و شکنجه و کشتار در چنته داشتید، علیه زن ایرانی به‌کار گرفتید اما مطمئن باشید که ضربه مهلک را از همان جایی خواهید خورد که اصلاً به حسابش نمی‌آورید». او در همان سخنرانی تاکید کرده بود که زنان نیروی تغییرند و این زنان هستند که نظام ولایت فقیه را سرنگون خواهند کرد.
۲.پیشتازی زنان در این انقلاب نه امری اتفاقی و فی البداهه بلکه ناشی از ماهیت رژیم و قیمتی است که زنان در مسیر ۴۴ ساله مبارزه با این دیکتاتوری زن ستیز پرداختند. پشتوانه رزم امروز زنان، اندیشه آزاد و قلب پر ایمان دختران میلیشیا و زنان مجاهد و مبارزی بوده است که بهای آزادی را با فدای تمام هستی خود پرداخته‌اند. دختران خیابان‌های انقلاب و خیزش، شکوفه بیش از ۴ دهه مبارزه و شورش و عصیان زن ایرانی برای آزادی و برابری هستند. در حقیقت این زنان شورش کرده بر دستگاه ولایت فقیه، امتداد فداکاری ده‌ها هزار زن مجاهد و مبارزی هستند که توسط همین رژیم شکنجه و یا اعدام شده‌اند. آن‌ها بذرافشان نسل زنان امروزند و یادمان نرفته است که هسته اصلی و مرکزی این جنبش مقاومت اکنون توسط ۱۰۰۰ زن رهبری و هدایت می‌شود.
۳. برغم اینکه رژیم در قیام توفنده این بار غافلگیر نشده بود و نیروهایش آمادگی نسبی برای مقابله با یک خیزش سراسری را داشتند اما، در مقابل این همه جسارت و بی‌باکی و قدرت تهاجم و خشم مردم نسبت به نیروهای سرکوب کاملا غافگیر شده است. به همین دلیل توان سرکوب رژیم به دلیل فاقد انگیزه بودن نیروها، ترس، و از همه مهمتر بی آینده دیدن خود به شدت افت کرده است. رژیم توان بسیج نیرو ندارد. توان بسیج « امت همیشه در صحنه» را از دست داده است.
۴.خامنه ای و دستگاه سرکوب وی تصور می‌کردند با کج دار و مریز حرکت کردن و واگذار کردن به زمان، می‌توانند قیام را کم فروغ و خاموش کنند و از تبدیل شدن آن به یک انقلاب جلوگیری کنند، اما توفان‌های سهمگین زاهدان وتهران و کردستان این محاسبه را کاملا بهم ریخت. ترس کم کم جایش را به شجاعت و بی باکی میدهد و فرار جایش را به تهاجم و از پا در آوردن دشمن.
۵. خیابان‌های ایران در روزهای آتی تعیین‌کننده سرنوشت آینده تاریخ ایران خواهند بود. این سرنوشت نه به دست کوتوله‌های سیاسی حاکم بر میهن و نه در اتاق‌های فکر خیانت و مماشات، بلکه بدست مقاومتی نوشته خواهد شد که خون پاک شهیدانش سنگفرش‌های خیابان و زندان‌های حکومت را رنگین کرده است و اکنون در قالب رزمندگان سازمان یافته و تشکل یافته شورشی در حال رقم زدن حذف همیشگی هر نوع دیکتاتوری از تاریخ ایران هستند.
