ارنستو چه‌گوارا شناخته شدهترین انقلابی جهان
ارنستو چه‌گوارا شناخته شدهترین فرد انقلابی جهان، که بود؟ ارنستو چه‌گوارا، شناخته شدهترین نامی است که هنوز هم در میان پنج قاره جهان دوستاران و هواداران خود را دارد.
شاید هر کس علت این محبوبیت و مشهوریت ارنستو را بگونه‌ای نگریسته و آنرا از زاویه نگرش خود بیان کند. اما واقعیت امر اینست که ارنستو در میان اغلب ملل جهان، با عقاید و مذاهب و فرهنگ‌های متفاوت به گونه‌ای ستایش آمیز مورد تقدیر قرار می‌گیرد.
علت چیست و چرا نام ارنستو چگوارای آرژانتینی، برتارک انقلابیون بزرگ پیش و پس از او این‌گونه می‌درخشد؟ علت پذیرش مرام او و سرلوحه قرار دادن زندگی کوتاه مبارزاتی او چیست که مقبول قرار گرفته و عکس او با آن کلاه چریکی‌اش، سمبل مخالفت با هرگونه ظلم و نابرابری و ایستادگی در مقابل نظامات استثمارگرانه است؟
تولد و زندگی ارنستو چه‌گوارا
ارنستو در ۱۴ژوئن ۱۹۲۸ مصادف با ۲۴خرداد ۱۳۰۷شمسی در یک خانواده اشرافی در شهر روزاریو آرژانتین بدنیا آمد. پدرش صاحب ۵فرزند بود که ارنستو بزرگترین آنها بود. وی تباری ایرلندی داشت. از همان دوران نوجوانی شخصیتی پر جنب و جوش داشت. پدرش در مورد او می‌گفت که خون شورشیان ایرلندی در رگهایش جریان دارد. بدلیل موقعیت خانوادگی، ارنستو از همان سنین نوجوانی با دیدگاه‌های مختلف سیاسی آشنا شد و به آن توجه جدی داشت.
در این زمان جنگ داخلی اسپانیا جریان داشت و پدرش از طرفداران سرسخت جمهوری خواهان در اسپانیا بود. به همین دلیل، خانه آنها پناهگاه سربازان آسیب دیده از این جنگ بود و در خانه ازآنها مراقبت می‌شد. ارنستو نیز درمواجهه با این سربازان به کمک آنها می‌شتافت و ازهمان دوران نوجوانی به فقرا وتنگدستان نیزکمک می‌کرد.
اگرچه ارنستو از دوران کودکی تا انتهای زندگی خود ازبیماری آسم رنج می‌برد، اما نگذاشت که بیماری بر او غلبه کند. توانست با پشتکار وجدیت جزو ورزشکاران سرآمد در زمینه گلف، شنا، تیراندازی، فوتبال و دوچرخه سواری گردد.
ورود به دانشگاه و سفر به امریکای لاتین
وی در سال ۱۹۴۸ وارد دانشگاه بوئنس‌آیرس شد. در رشته پزشکی مشغول به تحصیل گردید. در این زمان علاقه‌ای به سیاست نشان نداده بود وسعی داشت پزشکی را آنچنان خوب بیاموزد که بتواند به نیازمندان کمک نماید. اما علاقه وافری نیز به سیر وسفر درآمریکای لاتین داشت تا با قبایل وفرهنگ‌های آن آشنایی پیدا کند.
سفر باموتورسیکلت به همراه دوستش در بین قبایل سرخپوست وآشنایی با تضادهای سیاسی که گریبانگیر آنها شده بود. تحول شگرفی در طرز فکر وشخصیت وی ایجاد نمود. به کشورهای بولیوی، اکوادور، پرو، کاستاریکا، نیکاراگوئه، پانام، هندوراس والسالوادور سفر کرد. با مشاهده فقر وتنگدستی مردم آمریکای جنوبی ودرک ملموس از ظلم واستثماری که بر آنها می‌رود، روحیه مبارزه طلبی‌اش در درون بیدار شد. خیلی زود توانست با درک سیاسی از وضعیت مردم وکشور به این برسد که نظام حاکم عامل اصلی بدبختی مردم است. بنابراین تفکرات مارکسیستی را که تازه با آن آشنا شده بود را تنها راه رهایی از این شرایط تشخیص داد وراه انقلاب مسلحانه را برگزید.
تصمیم ارنستو برای مبارزه با ظلم واستثمار وازبین بردن نظام‌ها سرمایه‌داری وابسته آمریکای لاتین، او را به مسیری کشاند. تا در اصلاحات اجتماعی کشور گواتمالا که رییس جمهور آن «خارکوآربنز» بود شرکت کند. اما این فعالیت کوتاه فعلی ازچشم ماموران امنیتی پوشیده نماند. چندی بعد، بخاطر توبیخ‌ها و تهدیدات سازمان سیا مجبور به کناره‌گیری از این فعالیت‌ها شد. این جریان موجب گشت که او اید‌ئولوژی سیاسی خود را نیز قوام بخشیده و درک روشنتر و واقع‌بینانه‌تری از مسائل سیاسی-اجتماعی پیدا کند.
بیشتر بخوانید
شجریان که بود؟ چرا اسطوره شد؟
تصمیم به کمک برای انقلاب کوبا
پس از این تجربه و شناختی که نسبت به موقعیت کشورهای آمریکای لاتین بدست آورده بود، انقلاب کوبا توجهش را جلب نمود. با همه توش و توانش از همه زندگی شخصی و اجتماعی خود دست شست و به کمک انقلابیون کوبا شتافت.
مبارزات قهرمانانه ارنستو در کوه و جنگلهای سیراماسترا از او یک فرمانده لایقی ساخت که بعنوان مرد شماره ۲ انقلاب کوبا شناخته شد. پس از انقلاب کوبا و نفی نظام سرمایه‌داری وابسته آن، فیدل کاسترو او را به عنوان وزیر صنایع به کابینه خودش برد. مدتی در این سمت مشغول بود. اما هنوز روح ناآرام او از مشکلاتی که دیگر کشورهای لاتین درگیر آن بودند آرامش نیافته بود. وضعیت بولیوی و نیاز انقلابیون جوان آن، ارنستو را برآن داشت که پست وزارت در کوبا را ترک کرده و به کمک انقلابیون بولیوی بشتابد.
مرگ ارنستو چه‌گوارا
ورود ارنستو به مناطق تحت نفوذ انقلابیون بولیوی، رژیم حاکم که از این موضوع اطلاع یافته بود را بر آن داشت تا همه نیروهای خود را برای دست‌یابی به چگورا بکار گیرد. عمده نیروهای ژاندارمری کشور را برای دستگیری یا نابود کردن ارنستو بسیج نماید.
در نهم اکتبر سال ۱۹۶۷ مصادف با ۱۷مهر۱۳۴۶ طی درگیری ارنستو و یارانش در یکی از روستاهای کشور بولیوی، ارنستو دستگیر و به سرعت کشته شد. عکس جسد او را دو روز بعد به همه روزنامه‌های کشور ارسال کردند تا ثابت کنند ارنستو کشته شده و دیگر وجود ندارد. رژیم حاکم بولیوی به این دلیل سریعا خبر کشته شدن او را علنی کرد تا از پیامدهای آن جلوگیری نماید. زیرا در غیر این‌صورت، بعلت محبوبیت و کثرت هوادارانش در سراسر جهان، بیم آن می‌رفت که برای آزادی او تظاهرات‌های بزرگی برپا شده و دولت‌های کمونیستی وقت، از جمله دولت شوروی در این زمینه دخالت کرده و دیگر کشتن او امکان ناپذیر گردد.
جسد ارنستو در دهه آخر سده بیستم میلادی به کوبا منتقل شد و درآنجا به خاک سپرده شد. برای بزرگذاشت نام این مرد انقلابی بزرگ، کنگره پنجم حزب کمونیست کوبا به نام او گشایش یافت. فیدل کاسترو رهبر کوبا، از او تجلیل شایانی به عمل آورد. فیدل کاسترو در نطق طولانی خود چگوارا را به عنوان یکی از بزرگترین فداییان انقلاب برای مردم ستود. کسی که جانش را در مسیر نفی استثمار و مبارزه برای از بین بردن ظلم و ستم از جامعه بشری فدا کرد. کسی که رفاه جامعه بشری و برابری اجتماعی و آزادی آرمانش بود و در این مسیر همه زندگی خود را فدا نمود.
عقیده چگوارا
ارنستو چه‌گوارا عقیده داشت: « یک انقلابی، پس از پیروزی مقدماتی هر انقلاب. باید تا انهدام کامل نظام سابق به مسیرش در راه زدودن آثار نظام استثماری گذشته ثابت قدم بماند. یک انقلابی باید با مردم جامعه‌اش در تماس تنگاتنگ باشد. باید از همه ضعف‌ها واشکالات ونارسایی‌هایی که بر علیه منافع مردم است اطلاع داشته باشد. همیشه باید بخشی از زمان روزانه خود را بطور داوطلبانه دراختیار کشاورزان وبیماران وکارگران ودیگر اقشار مردمی بگذارد. پیوندی نزدیک با آنها داشته باشد. هیچ‌گاه آرزوی داشتن مقام و تکیه زدن بر کرسی ریاست نداشته باشد».
چه‌گوارا همچنین عقیده داشت: «هرگونه بوروکراسی بد در کشوری، منجر به فساد دولتی خواهد شد. مجموعه فسادهای دولتی مانند دزدی، اختلاس، رشوه، پارتی‌بازی و رانت‌خواری منجر به فساد کل سیستم اداری شده و آن انقلاب را به شکست خواهد کشاند. پس باید بدون ذره‌ای تردید و اهمال حتی با یک فساد و یک فاسد برخورد نمود».
