اجاره‌نشین‌های حقوق‌بگیر هدف مالیاتی ملایان مفت‌خور
بند ث تبصره ۱۶ لایحه بودجه ۱۴۰۳ که اخیرا از سوی دولت رئیسی به هیئت رئیسه مجلس ارائه شده، ۸ درصد مالیات برای حقوق اجاره‌نشین‌ها در نظر گرفته است.
شاذ است و از عجایب. صاحبان املاک نجومی و افرادی که چندین و چند خانه و آپارتمان، مازاد بر مصرف خود در تهران در اختیار دارند، از پرداخت مالیات تقریبا معاف هستند. عجیب‌تر از آن اما کارمندان و حداقلی‌بگیران مستاجر هستند که باید ۸درصد یا ماهانه معادل اجاره بهای ۷متر مربع مسکن به عنوان مالیات به دولت بپردازند!
دست بردن دوباره و چند باره دولت در جیب کارمندان و حقوق‌بگیران
بر اساس لایحه بودجه ارائه شده برای سال ۱۴۰۳، کارمندان و حقوق‌بگیران تا سقف درآمدی سالانه ۱۲۰میلیون تومان (ماهانه ۱۰ میلیون تومان) از پرداخت مالیات معاف خواهند بود. برای درآمد سالانه‌ی ۱۲۰ تا ۱۶۸میلیون‌تومان در سال، ۱۰درصد مالیات و برای درآمد ۱۶۸ تا ۲۷۶میلیون تومان درآمد ۱۵درصد مالیات در نظر گرفته شده است.
این مالیات تحت عنوان مالیات بر دستمزد از حقوق کارمندان و حقوق‌بگیران تهرانی کسر خواهد شد. این درحالی است که طبق آمار در حال حاضر، معادل ۶۰درصد درآمد سالانه یک خانوار تهرانی، خرج اجاره مسکن می‌شود؛ یعنی معادل ۲ برابر استانداردهای جهانی.
در همین زمینه
هزینه کمرشکن مسکن و رویاهای یخ‌زده فقرا
حالا دولت رئیسی در نظر دارد تا از ۴۰درصد باقیمانده درآمد اجاره‌نشین‌ها که بقیه نیازهای زندگی خانوارهای تهرانی، مانند خوراک، پوشاک، درمان و… را تامین می‌کند، معادل ۸درصد مالیات بر درآمد اخذ کند.
این مالیات، معادل اجاره بهای ۷ متر مربع آپارتمان در تهران در ماه به قیمت روز می‌باشد.
در حال حاضر درآمد سالانه یک خانوار کارمندی و حقوق‌بگیر تهرانی با قیمت روز حدود ۲۷۶میلیون تومان می‌باشد.
دولت رئیسی در لایحه مزبور، همین جامعه درآمدی را هدف قرار داده و مقرر کرده که حقوق‌بگیران تا این سقف ماهانه ۱۵درصد مالیات بپردازند.
اجاره‌نشین‌ها هدف حمله مالیاتی دولت رئیسی
این درحالی است که درحال حاضر اجاره‌نشین‌ها در تهران ماهانه برای یک منزل مسکونی ۶۰متری ۱۵میلیون تومان می‌پردازند.
اگر همین سقف درآمدی با احتساب افزایش سالانه حقوق و اجاره مسکن برای تهران برای سال آینده تغییری نکند، این جمعیت هدف باید سالانه ۲۱میلیون تومان، معادل ماهانه ۱میلیون و ۷۵۰هزار تومان مالیات بپردازند.
یعنی خانوار کارمندی و حقوق‌بگیر با حقوق سالانه ۲۷۶میلیون تومان درآمد (ماهانه ۲۳میلیون تومان)، افزون بر اینکه ۶۰درصد درآمد را باید خرج هزینه مسکن کند، ماهانه باید ۱میلیون و ۷۵۰هزار تومان هم مالیات از ۴۰درصد باقیمانده درآمد خود به دولت رئیسی بپردازد. این مبلغ معادل اجاره بهای ۷متر مربع آپارتمان مسکونی.
ماهیت این روش اخذ مالیات از حقوق‌بگیران و کارمندان، بدون اخذ مالیات از مالکان چند مسکن و آپارتمان اقدامی عجیب می‌‌نماید. به نظر می‌رسد دولت کم‌سواد رئیسی، ساده‌ترین راه و بی‌سوادانه‌ترین راه، یعنی فیش حقوقی در دسترس کارمندان و حداقلی‌بگیران را هدف قرار داده است. چون کسر ساده از حقوق آنها را نقدتر از نسیه، کارشناسی و نسبتا پیچیده شناسایی مالکان چندخانه‌ای و آپارتمانی و روش‌های اخذ مالیات از آنها یافته است.
به عبارت دیگر سیستم مالیات ستانی در اکثریت قریب به اتفاق کشورهای جهان مرسوم و بر اساس افزایش میزان درآمد، مالیات نیز افزایش می‌یابد. از بدایع و صنایع عجیب در حکومت ملایان این است که سیستم مالیات ستانی نه بر اساس کثرت درآمد و ثروت که بر اساس مالیات ستانی از اقشار و طبقات فقیر و کم درآمد استوار است!
میزان مالیات اخذی از خانه‌های لوکس در تهران رقم ناچیز ۲ دهم درصد است که در مقایسه با مالیات ۸ درصدی اجاره‌نشین‌ها، یک شوخی مالیاتی محسوب می‌شود.
به بیان دیگر دولت رئيسی و حاکمیت ملایان به جای هدف قرار دادن مالیاتی ثروتمندان جامعه، قصد آن دارند تا با اخذ مالیات از اجاره‌نشین‌ها، تیر خلاص را به زندگی آنها زده و در مجموع ۶۸ درصد از درآمد آنها را بابت مسکن و مالیات بر درآمد به نفع مالکان مسکن و دولت مصادره کنند.
