آتنا دائمی: سیاست‌های نظام مانند سیاست‌های هیتلر است. آتنا دائمی ضمن استقبال از پذیرش شکایت مریم اکبری‌منفرد توسط گروه کاری ناپدید شدگان قهری سازمان ملل، ستمدیدگان را به دادخواهی در برابر خلافت اسلامی! فرا می‌خواند.
فراخواندن
به‌دنبال پذیرش دادخواهی مریم اکبری‌منفرد از جانب گروه کاری ناپدیدشدگان قهری سازمان ملل، زندانی سیاسی، آتنا دائمی در نامه‌ای ستمدیدگان از خلافت اسلامی! را به پیمودن مسیر دادخواهی فرا می‌خواند.
شکایت
شکایت مریم اکبری منفرد در بهمن سال ۹۵ به این نهاد بین‌المللی تقدیم شده بود. مریم اکبری‌منفرد در شکایت نامه خود از آن نهاد خواست تا «جمهوری اسلامی را درباره اعدام برادر و خواهرش پاسخگو کنند.»
رسمیت
اخیرا «گروه کاری ناپدید شدگان قهری سازمان ملل»، عبدالرضا و رقیه اکبری‌منفرد را به‌عنوان ناپدیدشدگان قهری به رسمیت شناخت و در نامه‌ای به خلافت اسلامی! «خواستار انجام تحقیق در این زمینه شد». [پذیرش دادخواهی مریم اکبری‌منفرد از طرف «گروه کاری ناپدید شدگان قهری سازمان ملل»]
۴ اعدام
آتنا دائمی در توصیف ستمی که بر خانواده اکبری‌منفرد رفته است نوشت: «رقیه، عبدالرضا، علیرضا و غلامرضا اکبری‌منفرد ۴ تن از اعضای یک خانواده هستند که در سال‌های سیاه دهه ۶۰ به طرق مختلف توسط جمهوری اسلامی ایران کشته شدند.»
یک خواهر و سه برادر از یک خانواده کشته شدند، کسانی که بعد از دستگیری حکم اعدام برای آنها صادر نشده بود.
آتنا دائمی می‌نویسد: «عبدالرضا در ۱۷ سالگی و در سال ۵۹ بازداشت و به سه سال زندان محکوم شد، اما تا سال ۶۷ و اضافه‌تر از حکم صادره، در واقع بدون حکم در زندان ماند و سپس اعدام شد و جز ساکی از لباس‌های خونی هیچ چیز به خانواده وی داده نشد حتی آدرس و نشانی از محل دفن. علیرضا در ۱۷ شهریور ۶۰ بازداشت و ۲۸ شهریور ۶۰ در کمتر از ۲۰ روز به طرز نامعلومی کشته شد.
در مراسم شب هفتم کشته شدن ایشان مادرشان ، گرجی شیری پور و خواهرشان رقیه بازداشت شدند.
مادر ۵ ماه در زندان بود و خواهر به ۸ سال حبس محکوم شد و یک سال پیش از اتمام دوره حبس در سال ۶۷ اعدام شد. از او حتی همان ساک لباس‌های خونی هم به دست خانواده نرسید.
غلامرضا سال ۶۲ دستگیر و سال ۶۴ تحت شکنجه جان باخت!»
هیتلر
آتنا دائمی در ادامه می‌نویسد: «بسیاری از سیاست‌های حال حاضر ج.ا.ا یادآور دوره هیتلر و نازی‌هاست که یهودیان را بلاگردان خود می پنداشتند، و حال کردها و سنی‌ها، مجاهدین و فدائیان، بهائیان و فعالان مدنی بلاگردان ج.ا.ا شدند.»
دادخواهی
به نظر آتنا دائمی تنها پاسخ به خلافت اسلامی! ایستادن و دادخواهی کردن در برابر ستمی‌ست که بر مردم ایران روا داشته است. آتنا دائمی می‌نویسد: «باشد که تک تک عزیزان آسیب دیده در برابر این ظلم‌ها قد علم کنند و برگ برگ تاریخ این سرزمین را با دادخواهی شان به ثبت برسانند.»
یک پرسش و یک پاسخ
شاید برخی از خود بپرسند که دادخواهی منجر به زنده شدن کشته شدگان یا جبران ظلم‌های رفته بر مظلومان نخواهد شد، اما آتنا دائمی که خود مسیر ایستادن و دادخواهی کردن را انتخاب کرده است، پاسخ می‌دهد: «درست است کسانی که کشته یا اعدام شدند هرگز زنده نمی‌شوند، درست است که هیچ چیز سال‌های زندان زندانیان را جبران نمی‌کند اما فراموش نکردن آنان، توجه به وضعیت آنها و صدای تک تک آنان بودن، باعث برپایی عدالت و سعادت بشری و ثبت تاریخ و همچنین دلگرمی کسانی که سال‌ها به طریقی مورد ظلم قرار گرفته‌اند خواهد شد و ما همچنان امید داریم به روزهای روشن.»
