قاچاق بنزین از ایران براساس آمارهای اعلام شده، ۲۰ میلیون لیتر در روز می‌شود. سود قاچاق هر لیتر بنزین ۴ هزار تومان است. مفهوم آن این است که روزانه ۸۰ میلیارد تومان سود نصیب قاچاقچیان می‌شود. اما اگر همین عدد را در همه روزهای سال ضرب کنیم می‌شود بیست‌ونه هزار و دویست میلیارد تومان.
محمد فاضلی، مشاور وزیر نیرو، طی یادداشتی با تاکید بر سودی که نصیب قاچاقچیان بنزین می‌شود آنرا رقمی تقریبا معادل خسارت ناشی از سیلاب اخیر اعلام می‌کند.
اگر در نظر داشته باشیم که سود حاصل از این قاچاق به واقع ضرر و زیانی‌ست که به کشور وارد می‌شود، آنگاه به نوشته‌ی فاضلی، درست مثل این می‌ماند که «با قاچاق سوخت، هر سال یکبار ما را سیل می برد.»
محمد فاضلی با توجه به مجموعه‌ی شغل‌هایی که در مراکز مختلف نظام بر عهده داشته است، فردی مطلع محسوب می‌شود. از جمله او در بازه زمانی ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ معاون پژوهشی مرکز بررسی‌های استراتژیک و مدیر شبکه مطالعات سیاست‌گذاری عمومی بود.
او روایتش را با طرح یک پرسش آغاز می‌کند: «تا به حال فکر کرده‌اید لباس دوخته‌شده – برای مثال کت و شلوار ترکیه‌ای – چگونه در خیابان … تهران، ارزان‌تر از قیمت آن در استانبول عرضه می‌شود؟» فاضلی سپس به تشریح روندی از قاچاق و پولشویی در کشور می‌پردازد که نتیجه‌اش به تعطیلی کشاندن صنایع داخلی و بیکار کردن کارگران ایرانی است.
فاضلی می‌نویسد: «تصور کنید یکصدهزار لیتر بنزین از ایران با قیمت هر لیتر هزار تومان به ترکیه قاچاق می‌شود. قیمت این سوخت در بازار ترکیه هر لیتر حدود هشت تا نه هزار تومان است و حداقل هر لیتر آن برای قاچاقچیان پنج تا شش هزار تومان سود دارد. هر یکصد هزار لیتر بنزین، ۷۰۰ میلیون تومان پول و بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ میلیون تومان سود در اختیار قاچاقچی قرار می‌دهد.»
با طرح این موضوع از طرف فاضلی، بلافاصله این پرسش مطرح می‌شود که چه کسانی از امکان چنین قاچاق گسترده‌ای برخوردار هستند؟ در حالی که مرزهای کشور به طور عموم در اختیار سپاه قرار دارد، آیا بدون هماهنگی با آن می‌توان دست به چنین کاری زد؟ به‌خصوص آنکه شاهد هستیم شهروندانی که در مرز کردستان، و سیستان و بلوچستان مشغول کولبری، و خرید و فروش‌های جزیی هستند، روزانه توسط سپاه به قتل می‌رسند.
از سوی دیگر این پرسش مطرح می‌شود که آیا سپاه می‌تواند از چنین سودی صرفه‌نظر کند و صرفا با گرفتن درصدی چشم بر روی کار قاچاقچیان ببندد. شاید هم باید بر این واقعیت پای فشرد که این قاچاق گسترده فقط توسط خود سپاه انجام می‌شود. آنچه محمد فاضلی در ادامه این یادداشت، از جریان پولشویی مطرح می‌کند، همین فرض را تقویت می‌کند.
پولشویی یکی از حرفه‌های دائمی سپاه است و آنرا آشکارا نیز اعلام می‌کند، و از جمله دلایل مخالفت سپاه در پیوستن به FATF لو رفتن رد پول‌های آلوده‌ا‌ش می‌باشد.
فاضلی در ادامه یادداشتش می‌افزاید: «قاچاقچی سوخت، برای انتقال این پول به ایران، آنرا به منسوجات و البسه تبدیل می‌کند (حتماً به کالاهای دیگر هم می‌تواند تبدیل کند). ۷۰۰ میلیون تومان کالای ترکیه‌ای حتی اگر در ایران به نصف قیمت یعنی ۳۵۰ میلیون تومان هم فروخته شود، به این معناست که قاچاقچی ۱۰۰ میلیون تومان هزینه خرید سوخت در ایران را در بازگشت به ۳۵۰ میلیون تومان تبدیل کرده و کالای ترکیه‌ای را هم به نصف قیمت همان کالا در ترکیه در ایران به فروش رسانده است. این کار هم‌زمان پولشویی نیز هست.»
این کارگزار حکومتی سپس اذعان می‌کند که روند قاچاق بنزین و پولشویی که در پی آن صورت می‌گیرد، یکی از سازوکارهایی است که بر اثر آن «منسوجات و سایر کالاهای ایرانی قدرت رقابت خود را از دست می‌دهند». [کانال دغدغه ایران ۱۶ اردیبهشت ۹۸]
البته همه‌ی پولی که از طریق قاچاق سوخت نصیب قاچاقچیان یا همان پاسداران شده است، از طریق پولشویی به داخل کشور باز نمی‌گردد، بلکه بخشی از آن صرف هزینه‌های سپاه در خارج از کشور می‌شود.
به‌عبارتی ساده‌تر، سود ناشی از این قاچاق یا در قالب کالاهایی که برای پولشویی تهیه شده و به طور مصنوعی ارزان می‌باشد به داخل کشور باز می‌گردد و به این ترتیب صنایع داخلی را به ورشکستگی کشانده و کارگران را بیکار می‌کند.
یا در خارج از کشور صرف هزینه‌های تروریستی سپاه می‌شود.
در هر صورت علیه منافع مردم ایران به کار گرفته می‌شود.
در همین زمینه:
پولشویی و تامین مالی تروریسم؛ نگرانی سپاه و «راه حل»
پول‌های کثیف در اقتصاد ایران؛ راه‌های پولشویی حکومتگران
پنجه کشیدن ظریف به چهره‌ی سپاه؛ اتهام پولشویی و باقی ماجرا
اینجا پولشویی در جریان است؛ ادعای ظریف پاسخ سپاه
