وقتی مروج اعدام، مسئول تربیت کودکان می‌شود
اظهارات اخیر فرهاد فلاح درباره اعدام در ملأ عام، بار دیگر نگاه‌ها را به ساختار قدرت در ایران جلب کرده است. در این میان نام فرهاد فلاح یکی از عوامل سرکوب حکومتی مطرح شده که دیدگاه‌های خائنانه و ضد بشری او واکنش‌های گسترده‌ای را برانگیخته است.
فرهاد فلاح و ترویج اعدام
بر اساس گزارش‌های منتشر شده، فرهاد فلاح از اجرای اعدام در تجمعات عمومی در حساب ایکس خودسخن گفته است. او در حساب ایکس خود نوشت: «… جاسوس های دستگیرشده [بخوانید نیروهای آزادیخواه] را در تجمعات شبانه و با حضور مردم اعدام کنید…». این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که بسیاری از کشورها سال‌ها است مجازات اعدام را لغو کرده‌اند. در فضای بین‌المللی، اعدام به‌عنوان یک مجازات غیرانسانی شناخته می‌شود. با این حال، فلاح چنین رویکردی را به‌عنوان راهکاری برای برخورد با مخالفان مطرح کرده است. مردم ایران از وجود این افراد که مایه شرم و تاسف هست از فعالیت در پلاتفرم‌هایی همچون ایکس متعجب هستند و چرا اجازه می‌دهند که نفرت پراکنی دراین رسانه صورت گیرد.
بیشتر بخوانید
نقش فلاح در نهاد فرهنگی برای سرکوب فکری کودکان و نوجوانان
نکته قابل توجه، جایگاه فرهاد فلاح در حوزه فرهنگی است. او بعنوان معاون فرهنگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان فعالیت می‌کند او در ساختاری فعالیت دارد که وظیفه آن تربیت فکری کودکان و نوجوانان است. این تناقض، اعتراض‌های بسیاری را به همراه داشته است. بسیاری می‌پرسند چگونه فردی با چنین دیدگاه‌هایی می‌تواند در حوزه فرهنگ‌سازی برای نسل آینده نقش ایفا کند.
اعدام به‌عنوان ابزار کنترل
در هفته‌های اخیر، گزارش‌هایی از افزایش اجرای احکام اعدام منتشر شده است. این روند، نگرانی‌های گسترده‌ای را در میان فعالان حقوق بشر ایجاد کرده است. مردم ایران و اصحاب رسانه‌های منتقد معتقدند استفاده از اعدام، ابزاری برای ایجاد ترس در جامعه است. در این میان، اظهاراتی مانند سخنان فرهاد فلاح، این نگرانی‌ها را تشدید کرده است.
چشم‌انداز جامعه در سایه این دیدگاه‌ها
ادامه چنین رویکردهایی، آینده اجتماعی ایران را با خطرات بیشتری مواجه می‌کند. بسیاری معتقدند حضور افرادی مانند فرهاد فلاح در موقعیت‌های فرهنگی، نشانه‌ای از عمق بحران در ساختار حاکم است. این وضعیت، پرسش‌های جدی درباره مسیر آینده جامعه ایجاد کرده است از جمله اینکه حکومت آخوندی افراد زیادی را زیر شکنجه به اعتراف اجباری وادار خواهد کرد تا حلقه‌های دار خالی نماند. چرا که امروز حکومت آخوندی با حلقه‌های دار، طناب‌های تثبیت حکومت لرزان خود را قصد دارد محکم کند.
تداوم چنین نگرش‌هایی نشان می‌دهد که ساختار حاکم در اوج جنگ افروزی خارجی، نه‌تنها از ابزارهای سرکوب فاصله نگرفته، بلکه آن را بیشتر گسترش داده است به نحوی که در عرصه‌های فرهنگی نیز سایه جنایت دیده می‌شود. این روند، برانگیختگی زیادی در جامعه ملتهب و انفجاری ایران ایجاد می کند و مسیر سرنگونی را با کانون‌های مبارزه و شورش هموار می‌کند.
