اعتراف عملی به شکست و فروپاشی ارزی رژیم
در پی جهش بی‌سابقه قیمت ارز و طلا و تشدید نارضایتی عمومی، رسانه‌های حکومتی از جمله خبرآنلاین از استعفای محمدرضا فرزین، رئیس‌کل بانک مرکزی رژیم، خبر دادند؛ استعفایی که بلافاصله خبرگزاری مهر سپاه پاسداران آن را تکذیب کرد..
محمدمهدی طباطبایی، معاون ارتباطات و اطلاع‌رسانی دفتر مسعود پزشکیان، با تأیید طرح استعفای فرزین اعلام کرد: «ممکن است رئیس‌جمهوری با آن موافقت کند.» اظهارنظری مبهم که بیش از هر چیز بیانگر سردرگمی و تزلزل در رأس تیم اقتصادی حکومت است؛ تیمی که طی ماه‌های اخیر در مهار بحران ارزی و کنترل تورم ناکام مانده است.
استعفای رئیس بانک مرکزی در شرایطی مطرح می‌شود که این نهاد به یکی از کانون‌های اصلی انتقاد افکار عمومی تبدیل شده و سقوط مستمر ارزش پول ملی، تورم افسارگسیخته و بی‌ثباتی شدید بازار ارز، عمق بحران اقتصادی را بیش از پیش آشکار کرده است. هم‌زمان رسانه‌های حکومتی مانند فرارو نیز از بلاتکلیفی در مورد ماندن یا رفتن فرزین خبر داده و به نبود گزینه‌های جایگزین در ساختار فرسوده و ناکارآمد حاکمیت اشاره کرده‌اند.
فرزین بلاتکلیف است یا اقتصاد ایران؟
در این میان، تلاش برخی مقامات دولتی برای انحراف افکار عمومی با طرح وعده‌هایی نظیر «اتفاقات خوب درباره رفع فیلترینگ» نیز نتوانسته بر خشم و نگرانی عمومی سرپوش بگذارد؛ وعده‌هایی تکراری که در سایه بحران معیشتی، فروپاشی اقتصادی و تشدید جنگ قدرت درون حاکمیت، بیش از پیش بی‌اعتبار شده‌اند.
با این حال، گزارش‌های رسمی‌تر حکومتی می‌کوشند از شدت ماجرا بکاهند. خبرگزاری مهر به نقل از پیگیری‌های خود از بانک مرکزی اعلام کرده است که موضوع استعفای محمدرضا فرزین در روزهای پایانی آذرماه مطرح شده و «موضوع جدیدی نیست» و امروز نیز «اتفاق تازه‌ای» در این باره رخ نداده است.
همچنین مصطفی قمری‌وفا، مدیرکل روابط عمومی بانک مرکزی، از برگزاری جلسه تیم اقتصادی دولت با حضور فرزین و وزرای اقتصادی در بانک مرکزی خبر داد و گفت: «پیرو تأکید رئیس‌جمهور و در راستای هماهنگی سیاست‌های ارزی، تجاری و معیشتی مردم، جلسات در حال برگزاری است و نتایج آن به‌زودی جمع‌بندی و اطلاع‌رسانی می‌شود.»
با وجود این تکذیب‌ها و اظهارات دوپهلو، طرح استعفای رئیس بانک مرکزی در اوج بحران ارزی، خود گویاترین نشانه از بن‌بست ساختاری اقتصاد رژیم و ناتوانی آن در اداره کشور است؛ بن‌بستی که هر روز آثار آن در سفره‌های خالی مردم و التهاب خیابان‌ها آشکارتر می‌شود.
