قضاییه حکومتی او را به همکاری گروههای مسلح بلوچ متهم کرد
خبر رسانههای حکومتی حاکی است عمر درستاران؛ طلبه بلوچ ۲۵ ساله پس از ماهها بازداشت و شکنجه اعدام شد
عمر درستاران، طلبه بلوچ ۲۵ ساله و از شاگردان مولوی عبدالغفار نقشبندی، روز دوشنبه ۲۰ مهر ۱۴۰۵ در زندان مرکزی زاهدان اعدام شد. او در فروردین ۱۴۰۳ بدون ارائه حکم قضایی بازداشت شده بود. گزارشهای حقوق بشری پیشتر از بلاتکلیفی طولانی، محرومیت از ملاقات و تماس تلفنی و شکنجه با هدف گرفتن اعتراف اجباری از او خبر داده بودند. جزئیات مستقل درباره روند دادرسی و شواهد مورد استناد دادگاه همچنان منتشر نشده است.
از طلبگی در بلوچستان تا بازداشت و اعدام
بر اساس گزارش منابع بلوچ، عمر درستاران فرزند عبدالقادر، مجرد و اهل روستای چراغان از توابع شهرستان راسک بود. او تحصیلات دینی خود را در مدارس مذهبی بلوچستان دنبال میکرد؛ ابتدا از طلاب مدرسه قاسمی راسک بود و هنگام بازداشت در مدرسه دینی شهر پیشین تحصیل میکرد. او همچنین از شاگردان و محافظان مولوی عبدالغفار نقشبندی معرفی شده است.
عمر شامگاه ۲۰ فروردین ۱۴۰۳، پس از نماز عشاء، توسط نیروهای لباسشخصی اداره اطلاعات در شهر راسک بازداشت شد.
بیشتر بخوانید
اعتراضات دانشجویان و بازنشستگان در چندین شهر؛ از مسمومیت غذایی تا مطالبات پرداختنشده
منابع نزدیک به خانواده وی گزارش دادهاند که عمر پس از بازداشت، در حالی که چشمها و دستهایش بسته بود، مورد ضربوشتم و ضربات کابل قرار گرفت و سپس به بازداشتگاه اطلاعات سپاه زاهدان انتقال یافت. بر اساس همین گزارشها، او برای اعتراف درباره ارتباط با مولوی عبدالغفار نقشبندی تحت فشار و شکنجه قرار داشت.
اتهامات امنیتی و ابهامهای قضایی
قوه قضاییه رژیم ایران، عمر درستاران را به همکاری با گروه جیشالعدل، پشتیبانی و تأمین سلاح، انتقال نیروها و شناسایی مراکز نظامی متهم کرد. مقامهای قضایی مدعی شدند که او در تدارک حملات مسلحانه، از جمله حملات فروردین ۱۴۰۳ در راسک و چابهار، نقش داشته است.
با این حال، این اتهامات بهطور مستقل تأیید نشده و اطلاعات کافی درباره شواهد دادگاه، دسترسی او به وکیل و رسیدگی قضایی به ادعاهای شکنجه منتشر نشده است. اعدام عمر درستاران همچنین خاطره اعدام ۱۶ زندانی سیاسی بلوچ در آبان ۱۳۹۲، یک روز پس از حمله مرزی سراوان، را زنده کرده است؛ اعدامهایی که مقامهای وقت آنها را اقدامی تلافیجویانه توصیف کردند، در حالی که ارتباط مستقیم زندانیان با آن حمله احراز نشده بود.







