سیل ویرانگر؛ نحوه مقابله با آن: گفتگو با دکترحسین جهانسوز

دکتر حسین جهانسوز: یکی که خوب اگر بتوانند آب سالم از جاهای دیگر بیاورند ولی با توجه به اینکه راهها هم قطع شده و رژیم که هیچ کمکی به مردم نمی‌کند و گاهی دیدیم مردم خودشان از کوهها یک سری چیزهایی بار می‌کنند پشت خودشان برمیدارند و می‌آورند ولی این کافی برای همه نیست بنابراین بایستی از آب موجود در آنجا استفاده کنند و به آب تصفیه شده تبدیل کنند، همان کاری که شما مجاهدین می‌کنید و همیشه از حداقل‌ها حداکثرها را می‌سازند، همان کاری شما وقتی از اشرف به لیبرتی رفتید و یک سنگ‌زاری بود و هیچ چیری نداشت و حتی به شما اجازه داشتن بیل و کلنگ هم نمی‌ دادند که آنجا راتعمیر و درست کنید، شما با حداقلها بشکه‌ها را قطع می‌کردید و بصورت بیل در می‌آوردید و یک خرابه را تبدیل به گلستان کردید، اینجا هم مردم باید از حداقلها همه چیز را بسازند. آب سیل را می‌توانیم بسیار ساده به آب آشامیدنی تبدیل کنیم اول آب را در ظرفهای بزرگ بریزیم بعد چند ساعتی بماند تا ته نشین شود بعدبا استفاده ازلوله باقطرهای مختلف پیدا کنند حتی می‌توان از لوله‌های بخاری استفاده کرد، یکسر لوله را با پارچه محکم ببندند بعد از سر دیگر حدود یک چهارم ارتفاعش را پودر ذغال بریزند (یعنی ذغال را بگوبند پودر کنند) روی آن را یک چهارم ماسه بریزند بعد آب را در آن بریزند و آب از پایین بیاید آب صاف می‌شود، علت ریختن ذغال بخصوص الان غلظت آب بدلیل بخار شدن آن زیاد می‌شود بخصوص در مناطق خوزستان که هوا گرم است هر چه غلظت آب بیشتر شود بوی آب بیشتر می‌شود، چون در آب جسد حیوانات و فاضلاب و مدفوع حیوانات هست بنابراین آب بود می‌دهد، ذغال حسنش این است که هم بو و هم رنگ را می‌گیرد، ماسه هم باعث گرفتن خاک و گل و لای می‌شود، بنابراین آبی که بیرون می‌آید زلال هست اما هنوز قابل آشامیدن و استفاده نیست، حالا این آب زلال به دو صورت میتوان ضدعفونی کرد، یک راه شیمیایی است که الان بخاطر نبودن دوا و درمان در آنجا و نبودن داروخانه و مراکز فروش دوا امکانش نیست  اما اگر امکانش هست می‌توانند از قرص‌های کلر استفاده کنند، از قرص‌هایید و از محلولید می‌توانند استفاده کنند، ولی ید را متخصصین و پزشکان تأیید نمی‌کنند بدلیل اینکه ید برای افرادی که تیروئید و یا خانم‌های حامله نباید استفاده بشود، بهترین و ساده‌ترین راه آب را بجوشانند، وقتی آب را بجوشانند، آب در صد درجه می‌جوشد ما هر چه از سطح وارتفاع دریا به طرف کوه و بالا برویم نقطه جوش آب پایین می‌آید می‌شود ۹۶ یا ۹۷ و بستگی به اینکه چه ارتفاعی رفته باشیم بنابراین در کنار دریا یک دقیقه جوشیدن کافی است، ولی برای اطمینان از کشته شدن میکروب‌ها که الان انواع و اقسام باکتری‌ها و میکروبها هست، سه تا چهار دقیقه بجوشانیم .کاملاً همه اینها از بین می‌رود، بنابراین الان آب مثل بطریهای آبی است که از جاهای دیگر می‌آورند، این آب هم قابل نوشیدن و هم مسواک زدن و شستن صورت است و برای هر شستشویی از این آب استفاده کنند و شیوه بسیار ساده‌ای است جوشاندن آب و گرفتن لایه گل و لای با ماسه و ذغال که تضاد الان را حل می‌کند.

دکتر حسین جهانسوز: مهم‌ترین مسئله بهداشت است چون اگر مردم مریض بشوند شکل قضیه عوض می‌شود، در بهداشت هم مسئله داشتن آب تمیز که به آسانی می‌توانند تهیه کنند و بعد با استفاده از موادی مثل الکل اگر هست اما مشکل است بتوان گفت چون نصف مملکت را سیل برداشته است، بعضی از روستاها کاملاً از روی نقشه جغرافیایی حذف شدند، در شهرها شاید بتوانند به دوا و درمان دسترسی داشته باشند ولی بعضی جاها دسترسی ندارند، بهترین کاری که برای همه عملی است رعایت بهداشت است، مثلاً اگر بتوانند نوارهای بهداشتی برای خانم‌ها و آب و مواد غذایی برای بچه‌ها بیاورند ؛ نکته دیگر که مهم است اینکه  سعی کنند بچه ها را  از نیش زدن پشه‌ها دور کنند و پشه‌ها ممکن است اینها را به مالاریا مبتلا کند، می‌توانند از توری‌های که دارند هر جا بچه را می‌گذارند روی بچه‌ها بکشند تا پشه نتواند بچه‌ها را نیش بزند، فقط مسائل بهداشتی در این مواقع مهمترین مسئله است.

دکتر حسین جهانسوز: آلودگیها همانطور که در این ویدئوها دیدیم فاضلاب بالا زده و آبها پر از میکروب، باکتری و ویروس است علاوه بر اینها مسائل دیگری هم هست مثلاً مردم لباس ندارند من ویدئویی را دیدم خانمی می‌گفت لباس ندارم و باید برای اینها لباس تهیه بشود لباسها اگر تر هست باید خشک شود و اگر آلوده هست لباسها تمیز شود، وسائل شستشو در اختیار سیلزدگان گذاشته شود، رژیم کاملاً خودش را کنار کشیده است، اگر تا الان در این ۴۰ سال کسی بود که به ماهیت کثیف این رژیم پی نبرده بودند الان در این سیل شناختند، جعفری  فرمانده چند روز پیش صحبت می‌کرد می‌گفت کار ما فقط حفظ جمهوری اسلامی است، یعنی همین آخوندها و خودش گفت اگر جنگ خارجی اتفاق بیافتد کار ارتش است کار ما نیست، به هیچ شکلی نمی‌خواهند به کسی کمک کنند و نمی‌توانند کمک هم بکنند، هر از گاهی که از این پاسدارهای احمق خودشان را می‌فرستند مثل همین نقدی یا رضایی که مردم هم پاسخشان رادادند و اصلاً معلوم نیست برای چی می‌آیند، می‌خواهند چکار بکنند و هیچ کمکی به مردم نمی‌کنند، به همین دلیل مردم هر کاری باید بدست خودشان بکنند همان حرفی که آقای رجوی گفتند: «کس نخارد پشت من جزء ناخن انگشت من»، فقط مردم باید به همدیگر کمک کنند باید همانطور که خانم مریم رجوی گفتند: «شوراهای مردمی را تشکیل بدهند» و شوراهای مردمی باید شاخه‌های مختلفی داشته باشد، شاخه‌های تهیه مواد غذایی، تهیه وسائل شستشوی، اگر مریضی دارند از منطقه آلوده و یا سیل به منطقه پشت منتقل کنند، بعد از تشکیل شوراها اولویت را خود مردم و شوراها می‌توانند تشخیص بدهند، در ضمن این شوراها باید با شوراهای محلها و همسایه‌ها و شهرهای دیگر در هماهنگی و تماس باشند، بعضی اوقات وسائلی هست که اینها دارند و اضافی است ولی منطقه کنارشان ندارد بنابراین به آنها می‌دهند.

دکتر حسین جهانسوز: واقعاً نیازها یکی غذا و وسائل شستشو است و برای بچه‌ها شیر و برای خانمها وسائل بهداشتی و باید قایق در اختیار اینها گذاشته شود تا بتوانند به محل دیگر یا روستای دیگری بروند، این همه قایق در اختیار سپاه هست همه را مخفی کردند، پادگان‌ها محلهای هستند که آب نگرفته آنها را به پادگانها ببرند، پادگان و محلهای موشک‌هایشان که کیلومترها عرض و طول دارد، همه مال مردم ولی چرا در اختیار مردم قرار نمی‌دهند، الان کاری بکنند تا این تضادها حل شود بعداً باید یقه این رژیم را گرفت و تظاهرات کنند و جلویشان ایستاد و نمی‌شود هر کاری می‌خواهند بکنند نقدی و سبزعلی و نماینده مجلس با کت و شلوار می‌روند در آب و عکس تهیه می‌کنند و از منطقه خارج می‌شوند و هیچ کاری نمی‌کنند، تا به حال هم هیچ کاری نکردند، برای زلزله زده‌های دو سال پیش کرمانشاه و سرپل ذهاب  هم کاری نکردند، همینطور که برای زلزله زدگان ۱۵ سال پیش بم نکردند، برای خرمشهر و آبادانی که ۳۰ سال پیش در جنگ نابودش کردند هیچ کاری نکردند ولی در لبنان بعد از اینکه آن جنگ ۳۳ روزه پایان گرفت همه ساختمانها را برای مردم ساختند، این‌ها یک مشتی وطن فروش و پستی هستند که به فکر ایرانیان اصلاً نیستند، مردم باید دست به دست هم بدهند و همبستگی بوجود بیاورند، از شر این آخوندها خلاص بشوند، اگر نه هیچ راهی وجود ندارد و شرائط روز به روز بدتر خواهد شد، تشکیل شوراهای مردمی باید بوجود بیاورند وقتی این شورا تشکیل شد در این شورا می‌توانند تقسیم بندی کنند، مثلاً یک گروه از جوانان مسئول پخت نان می‌شوند، یکسری مسئول تهیه آب سالم می‌شوند، یکسری مسئول خرید می‌شوند، حتی پیاده از این شهر به شهری دیگر بروند و وسائل تهیه کنند، یکسری دوا و درمان بیاورند و یکسری با شوراهای بغلی و همسایه تماس بگیرند و شوراها را باید توسعه داد الان یک همبستگی خوبی بوجود آمده که خودم هم باور نمی‌کردم بین مردم چنین همبستگی وجود داشته باشد، خوشبختانه چیری که می‌بینیم اصلاً مسئله کرد، لر، عرب، بلوچ، ترک  همه به هم کمک می‌کنند، به نیازهای همدیگر می‌رسند، این کار باید ادامه پیدا بکند و این کار را خانم مریم رجوی توصیه و پیشنهاد کردند تشکیل شوراهای مردمی و تکثیرش و باید تعدادش را افزایش بدهند تا همه‌گیر بشود و تمام منطقه را بگیرد تا بتوانند به مشکلات خودشان، خودشان برسند، همان حرف آقای مسعود رجوی «کس نخارد پشت من جزء ناخن انگشت من»، به این رژیم هیچ تکیه نکنید.

دکتر حسین جهانسوز: همینطور که این خانمی در گزارشش گفتند تهدید شیوع بیماریها باکتری و ویروسی هست، هر چه زودتر باید اجساد و لاشه‌ها دفن بشوند ولی بعضی روستاها را می‌بینید خاکی دیده نمی‌شود که اینها را ببریم دفن کنیم همه جا را آب گرفته است، اینجای است که رژیم جنایتکار باید بیاید با قایقهای مخصوصی که دارند جسدها را ببرد در جای که خاک هست دفن بکند ولی اگر جای خاک هست و دوستان می‌توانند حتماً به این کار اولویت بدهند، کار شوراهای مردمی باید این باشد که اجساد حیوانات را دفن کنند، آنجا پر از حیوانات بزرگ و کوچک است، حتی موش‌ها از سوراخ‌هایشان بیرون می‌زنند و حامل باکتری‌ها و امراض بسیار بسیار خطرناکی هستند، باید بسرعت جمع کنند حالا اگر نمی‌شود باید ماسک بزنند دستکش بپوشند تا دستشان آلوده نشود و اجساد را در جای که خاک است دفن کنند تا از شرشان خلاص بشوند و گر نه می‌تواند محل امراض خطرناک باشند.

دکتر حسین جهانسوز: با توجه به اخبار و ویدئوهای که نشان دادید و در سایت‌ها می‌خوانیم و یا می‌بینیم رژیم هیچ کاری نمی‌کند بنابراین خود مردم هستند که باید کاری بکنند، وظیفه پزشکان ایران است و یادشان باشد وقتی از دانشکده پزشکی فارغ‌التحصیل می‌شدند و روز فارغ‌التحصیلی سوگند خوردند، که اولویت را همیشه از این به بعد به مریض‌ها بدهند، بار بسیار بزرگی به دوش آنها گذاشته شده و مسئولیت بسیار سنگینی با خودشان حمل می‌کنند بنابراین دوستان پزشک احساس مسئولیت کنند از پشت میز و دفترشان بلند شوند و به این مناطق بیایند، همینطور نرس‌ها که بسیار بسیار کمک کننده هستند، در واقع بیمارستان را نرس‌ها می‌چرخانند نه پزشکان، پزشکان کارشان را می‌کنند و می‌روند ولی نرس‌ها ۲۴ ساعته آنجا هستند بنابراین بسیار خوب مسلط هستند که چگونه از مشکلات مریض‌ها نگهداری کنند، داروخانه‌های سیار کوچک باید درست کنند زیر نظر همین پزشکان و نرس‌ها و دارو سازها باشد و قابل حمل از محلی به محل دیگر باشد، این تنها کاری است که پزشکان خدمت کنند و نشان بدهند به آن قسمی که خوردند به آن سوگندی که خورده بودند وفا دارند و و جدان آنان بیدار است. دکترهای مسئول و انسانهای مسئول زیادی هست و پزشکان و نرس‌های زیادی هستند که می‌توانند کمک کنند.