بعد گذشت حدود ۴۰سال از حاکمیت فاشیزم دینی بر ایران، در ۷دی سال۹۶، سپهر سیاسی ایران وارد فاز نوینی گشت. تجربه نویی بکار بسته شد و در یک ضربه شوکآور، صفبندی قاطعی بین مردم و حاکمان ضد مردمی ترسیم گردید. شعار «اصلاحطلب، اصولگرا، دیگه تمومه ماجرا»، برای همیشه سیرک بازی جناحهای حاکم را تعطیل شده و فصل نوینی آغاز گشت.
حاکمیت منفور آخوندها، در سایه مماشات حاکم در صحنه بینالمللی این توهم را تنیده بود که گویا در ایران جناحهای سیاسی متفاوتی وجود دارد. گویی عدهای از کارگزاران این نظام، پایبند اصول ارتجاعی آن و عدهای خواهان تغییر و اصلاحات در آن هستند. صف بندیهای کاذب اصولگرا و اصلاحطلب در فضای سیاسی ایران به سمت نهادینه شدن میرفت. اما این صفبندیها ربطی به تمایلات سیاسی نداشته و ندارد. دلیل آن تضاد منافع بین باندهای حاکم بوده و هست. مردم و مقاومت ایران نیز در دوران امثال احمدینژادها همان میزان صدمه دیدند که در دوران خاتمی و روحانی.
سگ زردی به نام حسن روحانی
آخوند حسن روحانی نیز با تکیه بر رفسنجانی پدر معنوی خود، با شعار اصلاحطلبی و بازکردن قفلهای ۴۰ساله در این حکومت به میدان آمد. خود را دولتی پاسخگو به مردم و برآمده از خواستههای سرکوب شده مردم معرفی نمود. صحبت از «منشور حقوق شهروندی» کرد که گویی کوروش کبیری ظهور نموده است. اما او نیز چون اسلاف خود، پس از تحکیم پایههای قدرتش در کاخ ریاست جمهوری، «منشور حقوق ولایت» را سرلوحه خود قرار داد. بجای پاسخگویی به مردم، خود را مجری اوامر ولایت معرفی نمود و کلیدی را هم که آورده بود گم نمود. بدنبال خانه کدخدا میگشت که با او ببندد و پایههای حکومت ولایت را محکمتر نماید.
پاسخ فریبکاریها و دجالیت
اما در روز ۷دی سال۹۶ مردم پاسخ این فریبکاریها و دجالیت را در صحنه اجتماعی دادند و برق از کله ولیفقیه پراندند. قیام ۷دی ۹۶ در ظاهر با تظاهراتی علیه گرانی تخممرغ در مشهد شکل گرفت. اما ساعتی نگذشت که مردم به صحنه آمده با شعارهای خود تمامیت نظام را زیر سوال برده و برعلیه هر دو باند غالب شعار سردادند: «اصلاحطلب، اصولگرا، دیگه تمومه ماجرا». قیام شبشکن ۷دی بسرعت در بیش از ۱۶۰شهر کشور گسترش یافت و با یک هفته تداوم خود بر ارکان بیت ولایت لرزه انداخت.
در قیام شکوهمند ۷دی هرچند ۲۵نفر از جوانان میهن در خیابانها جان باخته و ۷نفر هم در زندانها به شهادت رسیدند. اما آن خونها جوشید و قلب جامعه از تپش نایستاد. خامنهای و روحانی که تصور چنین جوششی عمیق و گسترده را نداشتند. با ارسال گلههای پاسدار و نیروهای امنیتی خود به خیابانها و خانههای مردم، صدها تن را نیز زخمی و بیش از ۴هزار نفر را نیز دستگیر نمودند.
اما این هجومهای وحشیانه دیگر به نفع او تمام نشد. قفلهای اختناق و سرکوب شکسته شد. مهمتر از آن صفبندیهای دروغین سیاسی نیز به پایان رسید. همه مردم بهخوبی با باور رسیدند که روحانی اصلاحطلب به همان اندازه احمدینژاد اصولگرا مطیع خامنهای برای سرکوب مردم است.
شعارهایی بر علیه خامنهای طنینانداز شد
شعارهای مردمی «مرگ بر خامنهای»، «ملت گدایی میکند، آقا خدایی میکند» و «سیدعلی حیاکن مملکتو رها کن». به ولیفقیه ارتجاع فهماند که مردم با اصل و ریشه این نظام در تضادند. زیرا در حاکمیت آخوندی، فتنه اصلی همان اصل ولایت فقیه است و شعار میدادند: «مرگ بر اصل ولایت فقیه».
هرچند که این قیام ستم سوز و شبشکن با تیغ جلادان حکومتی و شلیک مستقیم به مردم فروکش کرد، اما شعلههای آن خاکستر نشد. خود زمینه قیام بزرگتری چون قیام سراسری آبان۹۸ گردید.
نتایج قیام۷دی
با بررسی آثار و نتایج قیام ۷دی ۹۶ میتوان بروشنی دید که پس از این قیام، تضادهای درونی حاکمیت شتاب بیشتری گرفت. و افق نویی در تعادل قوای بین مردم و حاکمیت بوجود آمد.
از یکطرف انرژیهای اجتماعی آزاد شده و نسلهای نویی پا به عرصه مبارزات اجتماعی گذاشتند.
به عنوان مثال حرکتهای اجتماعی که در سراسر ایران شکل گرفته است. از طرف دیگر مماشاتگران کهنهکار در شوک فرو رفتند و فهمیدند که سبوی دجالیتشان شکسته است.
دستآوردهای پر ارزش قیام دیماه ۹۶
از دستآوردهای مهم و پر ارزش قیام ۷دی، شقه و شکاف در بین نیروهای سرکوبگر بود. شکافی که موجب شد تعادل خود را از دست داده و به انفعال و بریدگی دچار شوند. در ۷دی۹۶ با تعیین تکلیف کردن باندهای حکومتی از طرف مردم، ضرورت همبستگی اقشار گوناگون جامعه نیز بارز شد تا با پیوندی ملی سرنوشت خود را رقم بزنند. این همبستگی ملی همه اقشار گوناگون جامعه، پتانسیلی قوی و سیال برای آن انفجار بزرگ اجتماعی است که سرنگونی تام و تمام حکومت آخوندی را درپی خواهد داشت.
در سالگرد قیام آینده ساز ۷دی ۹۶ شایان ذکر است که ایران آزاد خواهد شد. سپیده دم خجسته آزادی، طلیعه شکوه و فروغش را بر سرزمین شیر و خورشید خواهد گستراند. یاد و خاطره همه جان باختگان سرفراز و پیشگامان آزادی در قیام دیماه سال ۹۶ گرامی باد.







