زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج توسط عوامل حکومت ولایت فقیه در معرض انواع فشارها قرار گرفته و از هر گونه وسایل سرمایشی محروم شده‌اند.
سالن۱۰ بند۴ زندان گوهردشت کرج فاقد هر گونه امکان خنک کننده است. با توجه به این‌که منافذ این زندان با ورقه‌های فلزی پوشانده شده و امکان تبادل هوا در این سالن وجود ندارد؛ گرما طاقت‌فرسا شده و باعث تشدید بیماری زندانیان سیاسی گردیده است. زندانیان سیاسی به این وضعیت اعتراض کردند اما عوامل حکومت هیچ اعتنایی به خواسته‌های آنان نمی‌کنند
زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج هم‌چون آرش صادقی و مجید اسدی در این بند از بیماریهای مختلف رنج می‌برند و زندانی سالخورده محمدبنازاده امیرخیزی نیز با بیماری قلبی و کهولت سن قادر به تحمل این شرایط نیست.
پس از هجوم گارد زندان گوهردشت به سالن زندانیان سیاسی(سالن۱۲، بند۴) در مردادماه ۹۶ و تاراج و تخریب اموال شخصی و انتقال آنان به سالن۱۰ همان بند، شرایط تازه‌یی در این زندان به وجود آمد که تا به امروز تداوم دارد.
در پی این واقعه غیرانسانی، ۱۵نفر از زندانیان به مدت دو هفته به سلول‌های انفرادی منتقل شدند و تقریباً تمامی اموال زندانیان توسط عوامل سرکوب زندان تخریب یا به یغما رفت که این اقدامات، اعتصاب‌غذای اعتراضی ۲۰نفر از زندانیان را به مدت ۴۰روز به همراه داشت.
مردانی رئیس وقت زندان گوهردشت چند روز پس از آن اتفاقات شرم‌آور و ضدانسانی، در بین زندانیان سیاسی حاضر شد و با گفتن این جمله که “اینجا زندان من است”، مسئولیت این کار را پذیرفت.
در واقع او به‌عنوان رئیس زندان، مسبب نهایی آن ماجرا شناخته شد و به‌دنبال فشارها و واکنشهای بین‌المللی و افکار عمومی، ۳ماه پس از آن یعنی در آبان ۹۶ از سمتش عزل شد تا همه آن اقدامات وهن‌آمیز و سرکوبگرانه در وی خلاصه گردد.
در این میان باید به نقش مستقیم افرادی چون یوسف مردی (رئیس وقت حفاظت اطلاعات زندان گوهردشت و رئیس فعلی حفاظت اطلاعات زندان اوین)، مقصود زلفعلی (رئیس یگان حفاظت زندان گوهردشت)، باقری (رئیس گارد زندان گوهردشت) و ولی علیمحمدی (مدیر داخلی زندان گوهردشت و رئیس بند زندانیان سیاسی) در ضرب و شتم و آزار و شکنجه زندانیان سیاسی نیز اشاره نمود.
سالن۱۰ زندان گوهردشت (محل نگهداری زندانیان سیاسی) دارای ۱۴ اتاق ۶ متری است که اتاقها فاقد وسایل گرمایشی و سرمایشی می‌باشند و در زمستان ۹۶ تمامی زندانیان در اثر سرمای شدید به آنفولانزا مبتلا شدند.
هر اتاق مجهز به ۳ دوربین مداربسته می‌باشد و در مجموع سرتاسر سالن به همراه سرویسهای بهداشتی و حمام، با ۵۴ دوربین مداربسته تجهیز شده است.
در آبان ۹۶ و پس از عزل مردانی، فردی به نام غلامرضا ضیایی رئیس زندان گوهردشت معرفی شد.
او زمانی بر این صندلی تکیه زد که زندانیان سیاسی در سالن جدید محروم از داشتن کتاب، روزنامه، تلویزیون، رادیو، یخچال و تلفن و هواخوری دایمی صبح تا عصر بودند، دسترسی‌های پزشکی و دارو و درمان برای آنان با سختی فراوان همراه و بعضاً غیرممکن بود و تا مدت ها از داشتن حتی کاغذ و خودکار محروم بودند.
انتظار بر این بود که جایگزین شدن رئیس جدید در آن شرایط موجب تلطیف فضا و برگشت حقوق و امکانات اولیه به تاراج رفته زندانیان سیاسی گردد و بر این اساس، در طی این ۸ماه از گذشت ریاست وی به‌طور مستمر، زندانیان مطالبات برحق خود را به اشکال مختلف با او مطرح نموده‌اند اما بی‌اعتنایی وی به این خواسته‌ها نشان داد که ضیایی برای حل مسایل پیش آمده به ریاست زندان گوهردشت گمارده نشده است.
