روز مادر و مادرانی که کسی به آنان تبریک نگفت: روز چهارشنبه ۱۵بهمن در ایران روز مادر بود. قرار است در این روز از مادران تکریم شود. اما در سرزمین ایران، در جایی که دیوان و ددان بر سرنوشت انسانها حاکم شدهاند، چطور میشود از مادران تکریم کرد؟ مادران که عاشقترین انسانها هستند در زیر خروارها اندوه و رنج و ظلم و زنجیر، ستمدیدهترین این مردم هستند. آنان یک بار به خاطر اینکه زن هستند در این سیستم انسانکش مورد سرکوباند. یک بار به خاطر اینکه مادر هستند در زیر موج تازیانه غم و اندوه فسرده میشوند. یک بار به خاطر اینکه ایرانی هستند، شلاق ستم را بر گرده خود احساس میکنند و یک بار به خاطر اینکه انسان هستند، عواطف انسانیشان زیر وحشیترین و نامردمیترین تهاجم قرار میگیرد.
مادران شهدای آبان ۹۸
تنها در آبان ۹۸ یعنی در گستردهترین اعتراضات سراسری مردم ایران علیه دیکتاتوری حاکم، ۱۵۰۰مادر داغدار شدند. آنان نیز به خیل صدها هزار مادرانی پیوستند که طی ۴۲سال حاکمیت ولایت فقیه داغدار شدند. حالا دیگر چه کسی به آنان تبریک بگوید؟ سرزمین ایران سرزمین مادران خاوران، مادران پارک لاله و مادران بهشت سکینه و هزاران مزار بینام و نشان است.
در روز مادر، برخی از این مادران یا اعضای خانوادهشان یادی از شهدای سرفرازشان کردند. چون پاسداران و آدمکشان خامنهای در حقیقت با کشتن جوانان، مادران و خانوادههایشان را کشتند.
مادران چشم انتظار تبریک فرزندان عزیزشان بودند. اما خامنهای فرزندانشان را از آنان گرفته بود.
لحظات عاطفی این مادران ستودنی است.
مادر شهید فرزاد انصاریفر از جانباختگان آبان ۹۸: «شب و روزم دستم به آسمان درازه. و آه میکشم و اشک میریزم که ببینم اون کسی که دستور مرگت رو داد، کسانیکه مشارکت داشتن و شنوا بودن، جلو جنایت کثیفشون رو نگرفتن. و کسی که ترا کشت فقط بشنوم که اولادشون تو آتیش…».

مادر مهدی دائمی از جانباختگان آبان ۹۸: « مادر نیستی تا بفهمی با شلیک یک گلوله به قلب فرزندش در جلوی چشمانش، میتواند هر لحظه هزار بار بمیرد، اما نفس بکشد. مادر نیستی تا بفهمی».

برادر حسین افشار کشاورز از جانباختگان آبان ۹۸: «مادرم قربون اون قلب شکستهات بشم. روز مادر بهت تبریک میگم. فرشته زمینی من باشی. همیشه سایهات مستدام مادرم. تا عمر دارم خاک پاتم مادر».

خواهر نوید افکاری خطاب به مادرش: «همه میگفتند امروز روز مادر است. اما من نمیدانستم چطور این روز را به تو فرشته زمینی تبریک بگویم… آخر همیشه نوید برای هدیه دادن و تبریک گفتن پیش قدم بود و من امروز چطور جای نوید را برایت پر کنم؟ چطور جای وحید و حبیب به تو تبریک میگفتم؟ وحید و حبیبی که ۵ماهه حق تلفن زدن هم ندارند…».

مادر جواد شیازی از جانباختگان آبان ۹۸: «خوشبختیام را ازم گرفتن». جانباخته راه آزادی جواد شیازی در ۲۶آبان ۹۸ در زینبیه اصفهان بدست نیروهای بسیجی به شهادت رسید و در ۲آذر ۹۸ به خاک سپرده شد.

خواهر نیما امانی از جانباختگان آبان ۹۸: «مادرم روزت مبارک.کاش داداش بود و این روز رو مثل قبل بهت تبریک میگفت و برایت هدیه میخرید….».
جانباخته راه آزادی آرمان امانی در جریان تظاهرات سراسری آبان خونین ۹۸ در یزدانشهر اصفهان جان باخت. او و دوستش محمد پور پیرعلی دو یار و همنشین صمیمی بودند.

برادر حمید رسولی از جانباختگان آبان ۹۸: «روزت مبارک».
جانباخته راه آزادی حمید رسولی در تظاهرات آبان خونین ۹۸ در خون خود غلطید. حمید رسولی، جوان ۳۲سالهای بود که روز یکشنبه ۲۶آبان ۱۳۹۸، ساعاتی از یک شب پر التهاب جانش را بر سر پرسش از حقی که از او سلب شده بود گذاشت.

مادر نوید بهبودی از جانباختگان آبان ۹۸:
کسی نبود که به این مادر تبریک بگوید. او بر مزار پسرش رفت تا به او تبریک بگوید.
شهید نوید بهبودی در روز ۲۵آبان ۹۸ در جریان تظاهرات ضدحکومتی در قلعه حسنخان تهران، با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی به شهادت رسید.








