بیانیه تازه باند مغلوب موسوم به جبهه اصلاحات در واکنش به شرایط بحرانی کشور، جنگ ۱۲ روزه اخیر، تهدیدهای بینالمللی و فروپاشی اقتصادی، با صراحت کمسابقهای رژیم را به عقبنشینی در سیاست خارجی و پذیرش «آشتی ملی» فراخوانده است. این بیانیه که در تاریخ ۲۶ مرداد ۱۴۰۴ منتشر شد، به روشنی یادآور دوران «جام زهر» سال ۱۳۶۷ است؛ زمانی که خمینی برای جلوگیری از نابودی رژیمش، مجبور به پذیرش آتشبس شد.
در ابتدای این بیانیه، باند اصلاحاتی وضعیت کنونی کشور را «بزنگاه تاریخی» مینامند و هشدار میدهند که ادامه مسیر کنونی جز فروپاشی و مشروعیتیافتن جنگهای آینده علیه ایران، نتیجهای نخواهد داشت:
در قسمتی از بیانیه آمده است: «تهدید فعالسازی مکانیزم ماشه بسیار واقعی و در شرف عملی شدن است… بازگشت پرونده هستهای ایران به فصل هفتم منشور ملل متحد… مشروعیت جنگ آینده علیه ایران را با برچسب تهدیدکننده صلح تأمین میکند. بنابراین پیشگیری از این سناریو، فوریت امنیت ملی است، نه موضوع جناحی یا انتخاباتی.»
بیانیه جبهه اصلاحات سه راه پیش روی رژیم را چنین ترسیم میکند:
۱. تداوم وضع موجود با آیندهای مبهم،
۲. تکرار الگوی مذاکره تاکتیکی برای خرید زمان،
۳. یا «انتخاب شجاعانه آشتی ملی و ترک تخاصم در داخل و خارج کشور» که تنها راه نجات کشور معرفی میشود.
این بیانیه اصلاحاتیهای حکومتی بهطور بیسابقهای بر عقبنشینی در سیاست خارجی و پذیرش مذاکره مستقیم با آمریکا تأکید میکنند. در بند ۱۰ بیانیه آمده است: «بکارگیری ابتکار هستهای برای خروج از بحران و اعلام آمادگی تعلیق داوطلبانه غنیسازی و پذیرش نظارت آژانس انرژی اتمی در قبال رفع کامل تحریمها، با هدف آغاز مذاکرات جامع و مستقیم با ایالات متحده آمریکا و عادیسازی روابط بر اساس عزت، حکمت و مصلحت.»
در همین زمینه
جامزهر خامنهای و مطالبات اصلاحاتچیها
جبهه اصلاحات و بنبست خامنهای
این فراخوان آشکار به نوشیدن «جام زهر هستهای» معنای ویژهای یافته است، چرا که اصلاحاتیها تأکید دارند بدون این عقبنشینی، کشور به پرتگاه نابودی کشانده خواهد شد.
در حوزه سیاست داخلی نیز بیانیه مجموعهای از اصلاحات ساختاری را به حکومت و خامنهای پیشنهاد میدهد: از جمله تاکید دارد بر آزادی زندانیان سیاسی و رفع حصر از همگنان این باند؛
اعلام عفو عمومی و پایان دادن به سرکوب منتقدان برای بازسازی اعتماد ملی،
بازگرداندن نیروهای نظامی به پادگانها و خارج کردن اقتصاد از تیول الیگارشی حکومتی،
اصلاح قوانین تبعیضآمیز علیه زنان و آزادی رسانهها.
در جمعبندی، بیانیه تأکید میکند که امروز «یک فرصت طلایی تغییر» پیش روی حاکمیت است و اگر به آن بیاعتنایی شود، کشور در مسیر «فروپاشی تدریجی» قرار خواهد گرفت:
«این لحظه، لحظه تصمیم بزرگ عبور از گذشته و گشودن دروازههای آیندهای متفاوت است. فردا ممکن است دیر باشد.»
این بیانیه را میتوان واضحترین موضعگیری جبهه اصلاحات طی سالهای اخیر دانست؛ جریانی که اکنون آشکارا به خامنهای توصیه میکند برای حفظ رژیم، همانند خمینی در ۱۳۶۷، جام زهر بنوشد و از سیاستهای تنشزا در داخل و خارج عقبنشینی کند.
شاید سران باند اصلاحات این را فهم نکنند اما خامنهای این را خوب فهم میکند که برعکس توصیه حضرات، اگر خامنهای تن به عقب نشینی ولو داوطلبانه! بدهد زودتر از هر بحران دیگری سرنگونی خود را رقم زده است. از این روست که خامنهای آگاهانه مسیر جنگ و تخاصم را بر مسیر تسلیم و عقبنشینی ترجیح داده است.
