علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی، دو تن از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و متهمان پرونده موسوم به «میدان علیخانی» اصفهان، بامداد دوشنبه ۱۳ مهر ۱۴۰۵ در زندان دستگرد اصفهان اعدام شدند. حکمی که در حالی به اجرا درآمد که گزارش‌های حقوق بشری از شکنجه، اعترافات اجباری و محدودیت در دسترسی متهمان به وکیل در جریان رسیدگی به این پرونده خبر داده بودند.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت و سپس در پرونده «میدان علیخانی» اصفهان به اعدام محکوم شدند. اجرای احکام این دو در شرایطی انجام شد که درباره نحوه بازجویی، اعتبار اعترافات و روند دادرسی پرونده ابهام‌های جدی مطرح بوده است.
براساس گزارش‌ها برخی متهمان این پرونده در دوران بازجویی با فشارهای جسمی و روانی، ضرب‌وشتم و تهدید مواجه شدند.آنان برای پذیرش اتهامات یا ارائه اعتراف علیه خود و دیگران تحت شکنجه قرار گرفتند. همچنین گفته شده بخشی از اعترافات متهمان از رسانه‌های حکومتی پخش شده است.
پرونده علیرضا سپاهی نیز با ابهام‌های قضایی همراه بود. او پیشتر در آستانه اجرای حکم اعدام قرار داشت، اما پیش از انتقال به محل اجرای حکم دچار عارضه جسمی شد و به بیمارستان منتقل شد. پس از بازگشت او به زندان، اعاده دادرسی پرونده‌اش در دیوان عالی کشور پذیرفته شد؛ با این حال، بنا بر گزارش وکیل او، شعبه هم‌عرض بدون برگزاری جلسه رسیدگی و در مدت کوتاهی درخواست اعاده دادرسی را رد کرد.
در همین زمینه
مشهد؛ اعدام جنایتکارانه دو شورشگر دلیر علی همتی و مجید نیک‌اندیش
اعدام این دو نفر در ادامه اجرای احکام اعدام دیگر متهمان پرونده «میدان علیخانی» صورت گرفته است. پیشتر نیز ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری، دو متهم دیگر این پرونده، اعدام شده بودند.
اجرای این احکام بار دیگر توجه جهانی را به استفاده از مجازات اعدام در پرونده‌های مرتبط با اعتراضات و قیام و همچنین عدم رعایت حق دفاع متهمان در روند قضایی رژیم ایران را افزایش داده است. نهادهای حقوق بشری نسبت به عدم وجود دادرسی عادلانه در فرایند رسیدگی به پرونده زندانیان سیاسی و استفاده بی‌محابا از حکم اعدام در ایران ابراز انزجار کردند.
